Πάτε καλά, ρε; Στη σχολική αργκό είναι μια συνηθισμένη έκφραση. Στη συγκεκριμένη συγκυρία όμως θα μπορούσε να είναι και μια ξεγυρισμένη κραυγή των 15χρονων και 16χρονων μαθητών για όσα αδιανόητα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στο ΕΠΑΛ της Σταυρούπολης και όχι μόνο.
ΕΙΝΑ ΚΡΑΥΓΗ προς αυτούς που χρησιμοποιούν τα σχολεία ως το πιο σύντομο μονοπάτι για βγουν ξανά από τις κρυψώνες τους. Προς τη Χρυσή Αυγή, που νόμισε ότι βρήκε τη …χρυσή ευκαιρία να βάλει τη …μπότα της στα σχολεία και να …τερατογεννήσει νέους Μιχαλολιάκους και Λαγούς. Πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι της δικαστικής απόφασης, που έστειλε στη φυλακή τα κορυφαία στελέχη της εγκληματικής οργάνωσης, βλέπουμε ξανά ναζιστικούς χαιρετισμούς σε σχολείο, φασιστικές ομάδες με κουκούλες και σιδηρογροθιές να το μετατρέπουν σε ορμητήριο για εγκληματικές επιδρομές, να τραυματίζουν μαθητές και να συγκρούονται με διαδηλωτές.
ΕΙΝΑΙ ΚΡΑΥΓΗ προς τα όργανα της συντεταγμένης πολιτείας, που βλέπουν να εκτυλίσσονται μπροστά τους καραμπινάτες παρανομίες και δεν αντιδρούν. Την αστυνομία να παρακολουθεί, τη δικαιοσύνη να αδρανεί, το Υπουργείο Παιδείας να κάνει ΕΔΕ και τη διεύθυνση του σχολείου, άβουλη και αμήχανη να παρατηρεί, αν δεν διευκολύνει τους Χρυσαυγίτες να μπαινοβγαίνουν στις αίθουσες και στο προαύλιο του σχολείου.
ΕΙΝΑΙ ΚΡΑΥΓΗ προς την κοινωνία και προς όλους όσοι αδρανούν γιατί –δήθεν- το πρόβλημα δεν τους αφορά. Κυρίως προς τους γονείς και τις οικογένειες των παιδιών που παρασύρονται από τις εφιαλτικές σειρήνες των νεοναζί, γίνονται αφελείς «θαυμαστές» του Κασιδιάρη και κινδυνεύουν να γίνουν …Ρουπακιάδες.
ΕΙΝΑΙ ΚΡΑΥΓΗ προς όλους όσοι πίστεψαν ότι έχουμε ξεμπερδέψει με τον φασισμό. Ότι οι νεοναζί έγιναν παιδιά του …κατηχητικού μόνο και μόνο επειδή έχασαν την κοινοβουλευτική τους εκπροσώπηση. Προς όλους όσοι κλείνουν τα μάτια στις εξόφθαλμα παράνομες πρακτικές τους στα σχολεία και υιοθετώντας κοντόφθαλμα τις συμψηφιστικές λογικές περί δυο άκρων επιχειρούν να εξισώσουν φασίστες και αντιφασίστες.
Μια ματιά στην μόλις πρόσφατη εμπειρία δείχνει πολλά. Η αρχική ανοχή της πολιτείας, η οποία έκλινε το μάτι σε ένα ακροδεξιό ακροατήριο αδιαφορώντας για τις συνέπειες, ήταν αυτή που βοήθησε στη γιγάντωση της Χρυσής Αυγής. Και μια ματιά στην ιστορία είναι απολύτως διδακτική. Την καμπάνα τη χτύπησε δυνατά και ίσως πιο εύστοχα από όλους ο Μπρέχτ στη μεταπολεμική Γερμανία και η προειδοποίησή του παραμένει διαχρονικά επίκαιρη: «Μη χαίρεστε ότι σκοτώσατε το τέρας. Η σκύλα που το γέννησε ζει και είναι πάλι σε οργασμό».
-320x213.jpg)
