Από το αξιόλογο βιβλίο του καθηγητή της Πολιτικής και Συνταγματικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργου Αναστασιάδη «Αντιβενιζελικοί λίβελοι» (University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2001) εστιάζω στην ενότητα «Βεελζεβουλικά – Σάτυραι κατά του Βεελζεβούλ Βενιζέλου» και επιλέγω την εξής παράγραφο της εισαγωγής: «Στις “κίτρινες” σελίδες των εμπαθών αυτών φυλλαδίων αποτυπώνεται η οξύτατη αντιβενιζελική πολεμική που συνήθως εκτρέπεται σε απρεπείς και υβριστικούς χαρακτηρισμούς (εύγλωττο είναι το παρακάτω μικρό απάνθισμα: “χολερική βενιζελίτιδα”, “εγκληματίας Βενιζέλος”, “ταραξίας Βενιζέλος”, “ο μέγας ραδιούργος”, “η κατάρα των θεών, ενσαρκωθείσα επί γης”, “υστερικός τύπος”, “Βεελζεβούλ”, “ο διαφθείρας το εθνικό αίσθημα”)».
Στις ενδιαφέρουσες καταγραφές του βιβλίου ας μου επιτραπεί να προσθέσω ότι από τις 5-3-1922 κυκλοφόρησε στην Καλλονή Λέσβου «Ο Βεελζεβούλ της Καλλονής», η δισέλιδη «Εβδομαδιαία πολιτικοσατυρική επιθεώρησις» του Μιλτιάδη Φωτιάδη (1903-1932), με 20 φύλλα μέχρι το 1924 και με επανακυκλοφορία το 1928.
Ο Καλλονιάτης εκδότης, έχοντας έντονη αντιβενιζελική πολιτική, επέλεξε τον παραπάνω τίτλο της εφημερίδας του και αυτοχαρακτηρίστηκε «Βεελζεβούλ» για να θυμίζει συνεχώς την προσωνυμία Βεελζεβούλ, για τον σατανά της Καινής Διαθήκης, την οποία απέδιδαν στον Ελευθέριο Βενιζέλο οι πολέμιοί του.
Από τα λίγα φύλλα που διασώζονται και μάλιστα από το μοναδικό ψηφιοποιημένο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Μυτιλήνης, καταγράφω την αρχική και την ακροτελεύτια παράγραφο του άρθρου που καταλαμβάνει όλη την πρώτη σελίδα του δέκατου φύλλου, που κυκλοφόρησε στις 14-8-1922, μία μέρα μετά την έναρξη της κατάρρευσης του Μικρασιατικού Μετώπου, με τίτλο «Οι εσωτερικοί εχθροί πρέπει να παταχθούν αμειλίκτως διότι είναι υπονομευταί της εννόμου τάξεως»:
«Διερχόμεθα ημέρας κατά τας οποίας κρίνεται η τύχη ολοκλήρου του Ελληνισμού. Τα εθνικά ζητήματα ευρίσκονται εις το οξύτατον σημείον. Και ενώ έχομεν να αντεπεξέλθωμεν κατά των εξωτερικών εχθρών ιδού τώρα εμφανίζονται και άλλοι μεγαλείτεροι επικινδυνέστεροι εχθροί εσωτερικοί, οι Βενιζελοδημοκράται.
Ούτοι θέλοντες να αρπάσωσι βιαίως την Αρχήν επιδιώκουν την διά δευτέραν φοράν εκθρόνισιν του Βασιλέως και την ανατροπήν της εννόμου τάξεως προ της οποίας παριστάμεθα άφωνοι από μιας διετίας. […]
Λέσβιοι φιλοπάτριδες! Υπεράνω ημών ίσταται η Ελλάς, η οποία απαιτεί να πληγή κατακέφαλα, αμειλίκτως η συνεχής αυτή προσπάθεια, προς ανατροπήν της νομίμου τάξεως. Λέσβιοι Φασίσται! Είναι καιρός να τελειώνετε άπαξ διά παντός από τους επικινδύνως εσωτερικούς εχθρούς τους ατίμους υπονομευτάς του θρόνου, καταφέροντες επί της θρασείας κεφαλής των το καίριον, το τελειωτικόν πλήγμα! Εχετε καθήκον προς την πατρίδα, συμφέρον προς την εσωτερικήν σας ασφάλειαν και γαλήνην να καταστείλετε πάσαν βενιζελοδημοκρατικήν ανταρτικήν εκδήλωσιν.
Εχετε δικαίωμα ιερόν να συσσωματωθήτε και να τους υποσκελίσετε, να τους πατάξητε, να τους κατασυντρίψητε, να τους εκμηδενίσητε, συμπληρώνοντες τας λαμπράς νίκας του Μετώπου διά της εξ ίσου λαμπράς εσωτερικής νίκης!».
* Συγγραφέας
