Ενας από τους μύθους που κατέρρευσαν από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η δήθεν «κοινωνική ευαισθησία» του ή «η σημασία που αποδίδει στην κοινωνική πολιτική». Ο… θησαυρός αποδείχτηκε άνθρακες – όπως, άλλωστε, και στους υπόλοιπους τομείς της πολιτικής του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση δεν έδειξε να έχει ούτε την πολιτική βούληση ούτε σχέδιο για την ουσιαστική αντιμετώπιση υπαρκτών κοινωνικών προβλημάτων. Επί των ημερών του οι σχετικοί δείκτες επιδεινώθηκαν, καθώς πολλοί περιήλθαν σε πιο δυσχερή θέση λόγω νέων φορολογικών επιβαρύνσεων και της περικοπής μιας σειράς επιδομάτων και υπηρεσιών. Πέρα από τα στοιχεία, άλλωστε, αδιάψευστος μάρτυρας είναι και οι εικόνες που αντικρίζει ο καθένας μας στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δίστασε να εργαλειοποιήσει και την κοινωνική πολιτική: ως αντιπολίτευση για να ανελιχθεί στην εξουσία και ως κυβέρνηση αποσκοπώντας -κοντόφθαλμα- σε εκλογικά οφέλη και αδιαφορώντας για τις μεσομακροπρόθεσμες επιπτώσεις της πολιτικής του. Το χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα είναι η καλλιέργεια μιας επιδοματικο-κεντρικής λογικής που οδηγεί σημαντικά τμήματα του πληθυσμού σε εξάρτηση από τα κρατικά επιδόματα.
Το χειρότερο όλων είναι ότι επέλεξε να «φορτώσει» στα όρια της εξόντωσης με υπέρογκες φορολογικές και ασφαλιστικές εισφορές τη μεσαία τάξη προκειμένου να συσσωρεύσει αχρείαστα πλεονάσματα στον προϋπολογισμό ώστε να μπορεί να μοιράζει ως «αντίδωρο» ένα μικρό μόνο μέρος τους.
Η πολιτική αυτή επιλογή του έχει δύο εξαιρετικά σοβαρές συνέπειες:
● Οδήγησε ένα υπολογίσιμο μέρος των δυναμικών παραγωγικών τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας είτε σε έξοδο από τη χώρα είτε σε μείωση της παραγωγής τους ή -για εκείνους που ήταν εφικτό- σε «πέρασμα» στην παραοικονομία ενός μέρους από τη δραστηριότητά τους. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η καθήλωση της χώρας στη στασιμότητα (πολύ χαμηλός ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης) και η εξάντληση της φοροδοτικής δυνατότητας των πολιτών, που με τη σειρά τους είχαν αποτέλεσμα τη μείωση των δημόσιων εσόδων. Με την πολιτική του, δηλαδή, ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ υπέσκαψε τον βασικό πυλώνα χρηματοδότησης της κοινωνικής πολιτικής.
● Επιχείρησε να υποδαυλίσει τον διχασμό στην ελληνική κοινωνία ανάμεσα σ’ αυτούς που παράγουν και δημιουργούν εισόδημα και σ’ αυτούς που εξαρτώνται από τα επιδόματα.
Για τη Νέα Δημοκρατία δεν τίθεται δίλημμα «ανάπτυξη ή κοινωνική πολιτική», καθώς για μας και τα δύο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα και πολύ ψηλά στις προτεραιότητές μας. Αλλωστε, στον στενό πυρήνα των θεμελιωδών αξιών της Ν.Δ. περιλαμβάνονται τόσο η στήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας για παραγωγή πλούτου όσο και η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους.
Αυτή είναι η πρώτη σημαντική διαφορά του προγράμματός μας συγκριτικά μ’ αυτό του ΣΥΡΙΖΑ. Η Νέα Δημοκρατία προσεγγίζει την κοινωνική πολιτική από τη βάση της, που είναι η χρηματοδότησή της με βιώσιμο τρόπο. Με το τολμηρό μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα, τη μείωση της φορολογίας για επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα, καθώς και την προσέλκυση επενδύσεων, αποσκοπεί στη βελτίωση του οικονομικού κλίματος και την αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης, που σημαίνει περισσότερα φορολογικά έσοδα, άρα και μεγαλύτερα περιθώρια για την άσκηση ουσιαστικής κοινωνικής πολιτικής.
Η δεύτερη ουσιαστική διαφορά είναι ότι η Ν.Δ. δεν θέλει να εγκλωβίσει τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας στη λεγόμενη «παγίδα φτώχειας», στο να είναι δηλαδή εξαρτημένοι από κάποια κοινωνικά επιδόματα με αντάλλαγμα την ψήφο τους. Γι’ αυτό και χωρίς να είναι εναντίον των –στοχευμένων– επιδομάτων, για τα οποία αναγνωρίζει ότι συνιστούν αναγκαία ανακούφιση σε τμήματα του πληθυσμού, ιεραρχεί ως αποτελεσματικότερη κοινωνική πολιτική τη δημιουργία νέων, σταθερών και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας.
Η τρίτη διαφορά είναι ότι η Νέα Δημοκρατία παρουσιάζει στους πολίτες ένα πλήρως κοστολογημένο κυβερνητικό πρόγραμμα, το οποίο στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: αύξηση του προϋπολογισμού για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα στο 1 δισ. ευρώ και κατά 200 εκατ. ευρώ για το επίδομα ανεργίας σε ετήσια βάση, επαναφορά επιδομάτων σε τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, χορήγηση μικροδανείων, στήριξη και εκπαίδευση ανέργων και ατόμων με αναπηρία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ –το απέδειξε ξεκάθαρα τα 4,5 χρόνια της κυβερνητικής θητείας του– δεν θέλει οικονομικά ανεξάρτητους πολίτες αλλά στοχεύει στην εξίσωση όλων προς τα κάτω.
Η Νέα Δημοκρατία επενδύει πολιτικά στη δύναμη του πολίτη, δεν επιχειρεί να κερδοσκοπήσει εκλογικά στην αδυναμία του.
Αυτό οι πολίτες το έχουν συνειδητοποιήσει κι είναι βέβαιο ότι θα «βαρύνει» στην ψήφο τους στις 7 Ιουλίου, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το πλειοψηφικό ρεύμα που θα δώσει αυτοδυναμία στη Νέα Δημοκρατία και σταθερή κυβέρνηση στη χώρα.
*βουλευτής Ανατολικής Αττικής της Νέας Δημοκρατίας
