Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο γκρουπιέρης
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο γκρουπιέρης

  • A-
  • A+

Ο κινηματογράφος έκανε τη φιγούρα του γκρουπιέρη οικεία. Αντρας το περισσότερο, μόλο που οι γυναίκες έχουν αλώσει τον χώρο. Αγέρωχος μες στα καλοσιδερωμένα ρούχα του. Μαυροκοστουμαρισμένος, γιλέκο ενίοτε, άσπρο πουκάμισο, ύφος αρυτίδωτο. Ασκηση μακρόχρονη, να μην αποκαλύπτει τα συναισθήματα. «Είκοσι εννέα μαύρο, αναφωνεί ο κρουπιέρης, πάει μ’ έχασα ψιθύρισα», γράφει ο ποιητής Βαρβέρης. Και τότε μαζεύει τις μάρκες προς το μέρος του.

«Εκτοτε τρέχω κόκκινος εγώ με τριάντα πέντε μαύρους Γιάννηδες στον ώμο», δηλώνει ο ποιητής. Μια σχέση ανοχής και καχυποψίας. Με γνώση αυτού που γίνεται. Οι παίκτες από τη μια μεριά. Η αναμονή της στιγμής που θα χειραγωγήσει τα τεκταινόμενα. Με την αίσθηση πως το επόμενο ποντάρισμα θα είναι τυχερό. Κι ας ξέρει πως δύσκολα ο γκρουπιέρης θα γίνει δικός του άνθρωπος. Μπορεί να του προσφέρει φευγαλέα χαμόγελα. Μπορεί να νιώσει την ηδονή της επιτυχίας. Πως καβάλησε το κύμα της δύναμης. Ομως θα ακολουθήσει ένα άλλο, πιο δυνατό κύμα που θα σβήσει τα προηγούμενα ίχνη.

Και από την άλλη ο γκρουπιέρης. Ενας τεχνοκράτης. Που λογιάζεται για ουδέτερος. Ανάμεσα στον λεσχιάρχη και τον παίκτη. Μια φενάκη. Ολα γίνονται με κανόνες. Πάνε βέβαια οι εποχές που καλούσε το ρεμπέτικο τραγούδι τον Μανωλάκη, «έλα να τα λιμάρουμε, να στρώσουμε κουβέρτα, να τους τα πάρουμε».

Τα τελευταία χρόνια που δοκιμαστήκαμε πολύ, ολοένα και πιο πολύ μπέρδευα το κράτος με τον γκρουπιέρη. Παλαιότερα, ήταν η εικόνα του λήσταρχου Νταβέλη. Που δεν είχε ανάγκη από δικαιολογίες. Στο ψαχνό. Με τα χρόνια ο Νταβέλης αντικαταστάθηκε από το κράτος-γκρουπιέρη. Με τα σέα του και τα μέα του. Με τους νόμους και τις μίζες, που χάνονταν στον λαβύρινθο των εξωτικών νησιών. Η στολή του κράτους-γκρουπιέρη έχασε τη λάμψη του. Απέκτησε στίγματα λαδιού. Κι έτσι ο γκρουπιέρης απέκτησε και τίτλο ευγενείας του ποινικού κώδικα. Εγινε λαδοπόντικας.

Τελευταία αυξάνουν οι ιστορίες για το κράτος-γκρουπιέρη. Είναι οι ιδιωτικές μυθολογίες για τη σχέση του κράτους με την ιδιωτική οικονομία. Επανέρχονται σπερματικά παλαιότερες αντιλήψεις για μια κρατικοδίαιτη οικονομία. Οπου η δημόσια διοίκηση έχει λόγο ύπαρξης όταν μοιράζει τα φύλλα της τράπεζας στις επιχειρήσεις. Κάθε ευαισθησία είναι απαγορευμένος καρπός. Χαρακτηριστικό ό,τι συμβαίνει στον χώρο της υγείας.

Προβάλλονται όλες οι ιστορίες που ενισχύουν την κυριαρχία των ιδιωτικών μυθολογιών. Τα δημόσια νοσοκομεία είναι διαβρωμένα, ανίκανα να ανταποκριθούν στις ανάγκες των πολιτών. Αποσιωπάται ο τιτάνιος αγώνας των περισσότερων από εκείνους που υπηρετούν τον δημόσιο χώρο της υγείας. Τα παραδείγματα πολλά. Από ανθρωπιά και προσήλωση στο καθήκον.

Το κράτος δεν μπορεί να είναι ουδέτερος γκρουπιέρης. Ούτε μπορεί να είναι άδικο απέναντι στον ιδιωτικό χώρο της υγείας. Οταν αυτό συμβαίνει. Το κράτος δεν μπορεί απλώς να μοιράζει μάρκες.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Σφυρίζοντας κλέφτικα
Οι περισσότεροι σφυρίζουν κλέφτικα. Δεν άκουσαν, δεν είδαν. Δεν ήξεραν. Η εθνική μας ασθένεια. Ακόμη κι όταν τα πτυχία και η κοινωνική θέση δεν δικαιολογούν άγνοια. Μάθαμε όλοι να έχουμε πρόχειρη στο τσεπάκι...
Σφυρίζοντας κλέφτικα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Cannibal-ισμός
Ψέματα λένε τα παραμύθια, μπορεί να είναι η αντίδραση των αναγνωστών. Αυτό συμβαίνει πάντα με το κακό. Το παραβλέπουμε. Οσο να ξυπνήσει το θηρίο και μας κατασπαράξει. Το ψέμα του παραμυθιού έχει τη δική του...
Cannibal-ισμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η απειλή του εθνοταυτοτισμού
Τα τελευταία χρόνια έχει εισβάλει ορμητικά στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Ευρώπης ένα νέο πρόβλημα με τις κωδικές ονομασίες «συλλογική ταυτότητα», «ταυτοτικές ομάδες», «πολιτική ταυτοτήτων», που...
Η απειλή του εθνοταυτοτισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αριστούλα
Κάθε φορά που ακούω ειδήσεις για αρίστους με άριστες επιδόσεις στο σούφρωμα, θυμάμαι την Αριστούλα. Νέα γυναίκα. Φωτεινό πρόσωπο, που το χαμόγελό της μου θυμίζει την ηρωίδα του παραμυθιού. Κάθε χαμόγελο κι ένα...
Αριστούλα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αγιο Φως και Αγια Λείψανα μόνο από την Εκκλησία
Η υποδοχή τόσο του Αγίου Φωτός όσο και των Αγίων Λειψάνων με τιμές αρχηγού κράτους συνιστά ιεροσυλία. Σ’ αυτή δεν έχουν καμιά θέση στρατιωτικά αγήματα και τα συμπαρομαρτούντα κοσμικά. Η υποδοχή τους πρέπει να...
Αγιο Φως και Αγια Λείψανα μόνο από την Εκκλησία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κράτος, ιδιώτες ή κοινωνικοποίηση;
Είναι γνωστό πια πως το κοινωνικό σύνολο δεν ωφελείται από κρατικές ή ιδιωτικές εταιρείες, αλλά μόνο από το ίδιο το κοινωνικό σύνολο. Ο μόνος δρόμος είναι η κοινωνική συμμετοχή και ο κοινωνικός έλεγχος. Αυτό...
Κράτος, ιδιώτες ή κοινωνικοποίηση;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας