Η κυρία Καρυστιανού

Η Καρυστιανού σχεδόν τρία χρόνια παλεύει με δόντια και με νύχια για να αποδοθεί δικαιοσύνη για το έγκλημα των Τεμπών. Απέναντί της η κυβέρνηση του Μητσοτάκη, η οποία με θεμιτά και αθέμιτα μέσα εμποδίζει τόσο τη Δικαιοσύνη όσο και τις κρατικές υπηρεσίες να κάνουν τη δουλειά τους και να διεκπεραιώσουν όλες εκείνες τις διαδικασίες που σε οποιοδήποτε αστικό κράτος θα ήταν αυτονόητες. Μπροστά στη διαφύλαξη του όποιου κύρους της, τι είναι οι 57 νεκροί; Αυτή η λογική φαίνεται να διαπερνά πέρα για πέρα το σύνολο της κυβέρνησης. Πάνω σε αυτή τη λογική προσκρούουν όλα τα αιτήματα της Καρυστιανού και των συγγενών των θυμάτων.

Το λογικό επομένως θα ήταν η Καρυστιανού στις δημόσιες εμφανίσεις της να επιτίθεται στην κυβέρνηση και στον Μητσοτάκη. Αντί τούτου, τι είδαμε στην τηλεοπτική της συνέντευξη, όπου επίσημα ανήγγειλε την ίδρυση κόμματος; Ολομέτωπη επίθεση εναντίον του Τσίπρα! Οπως ακριβώς κάνει και η κυβέρνηση. Συντονίζεται μαζί της. Πού κολλάει αυτό; Πώς μπορεί να ερμηνευτεί αυτή η συμπεριφορά της Καρυστιανού; Με πρώτη ανάγνωση φαίνεται εντελώς παράλογη. Μήπως όμως υποκρύπτει κάτι; Και τι; Υποθέσεις: η Καρυστιανού, με την απόφαση ίδρυσης κόμματος, μετακινείται σε άλλο χώρο που έχει άλλες ανάγκες και χρειάζεται άλλες σχέσεις και διασυνδέσεις.

Αφήνοντας ελεύθερη τη σκέψη και παρατηρώντας πως και η κυβέρνηση δεν επιτίθεται εναντίον της, μπορούμε να υποθέσουμε ότι κάποιες υπόρρητες ή και ρητές συμφωνίες μπορεί να έχουν γίνει. Η Καρυστιανού είπε ότι στοχεύει να κυβερνήσει και με βάση τις δημοσκοπήσεις, που βεβαιώνουν ότι οι προσεχείς εκλογές δεν αναδεικνύουν αυτοδύναμη κυβέρνηση, οι προοπτικές για το κόμμα της, για συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ., φαίνεται να είναι ανοικτές…