Η δικαστική εξέλιξη με την υπόθεση του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι μοιραία βγάζει την κυβέρνηση από την πολύ δύσκολη θέση στην οποία είχε περιέλθει με την άτεγκτη στάση της. Μόνιμη επωδός όλο αυτό το διάστημα από κυβερνητικά χείλη ήταν ότι η υπόθεση είναι αποκλειστικά αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης και ότι οποιαδήποτε παρέμβαση θα διερρήγνυε τον πυρήνα του πολιτεύματος και της διάκρισης των εξουσιών.
Οσο και αν με την ουσία του επιχειρήματος αυτού μπορούν να συμφωνήσουν πολλοί, το σίγουρο είναι πως οποιαδήποτε αρνητική εξέλιξη θα τη χρεωνόταν η κυβέρνηση. Αυτό, πέραν του δικαιολογημένου αιτήματος του κ. Ρούτσι, το είχαν προφανώς αντιληφθεί αρκετά στελέχη της Ν.Δ., που όλες αυτές τις ημέρες δυσφορούσαν. «Να μην προκαλούν τουλάχιστον», σχολίαζε «γαλάζιος» βουλευτής λίγο πριν από την απόφαση, εκφράζοντας την αγανάκτησή του για τις εμπρηστικές δηλώσεις του Αδ. Γεωργιάδη. Αλλος βουλευτής αναρωτιόταν «τι φοβούνται άραγε; Το άγνωστο;», ενώ έτερη πηγή παρατηρούσε πως «ο Δένδιας εξέφρασε την παράταξη», με την παρέμβασή του.
Κυβερνητικά στελέχη μετά τη δικαστική εξέλιξη σημείωναν πως «η θέση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, όπως εκφράστηκε από την πρώτη στιγμή, διά του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, ήταν η πλήρης στήριξη στον ανθρώπινο πόνο του απεργού πείνας κ. Ρούτσι, μακριά από την απροκάλυπτη επιχείρηση πολιτικής εκμετάλλευσης του τραγικού πατέρα, από τα κόμματα της αντιπολίτευσης».
Τα ίδια στελέχη τόνιζαν πως «το πάνδημο αίτημα για αλήθεια, δικαιοσύνη και απόδοση ευθυνών περνά μόνο μέσα από τη δίκη», αφήνοντας αιχμές για κόμματα που «έχουν επενδύσει την πολιτική τους επιβίωση στην καπηλεία των συγγενών των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών». Τελικά φαίνεται πως στην άτυπη και άχαρη κόντρα Γεωργιάδη-Δένδια επικράτησε ο υπουργός Αμυνας και η κοινή λογική, η οποία μάλλον δεν έχει καλές σχέσεις με το Μαξίμου και τους πιστούς του.
