Μια δεύτερη ευκαιρία

Καλοκαίρι 2004: φράγκα, ευημερία, καλή ζωή για τον περισσότερο κόσμο. Ηταν η Αθήνα των Ολυμπιακών Αγώνων, κάτι που το περιμέναμε σαν τρελοί όλοι εμείς οι φίλοι του αθλητισμού και που έγινε το καλοκαίρι της Ελλάδας, χάρη στην αναπάντεχη κατάκτηση του EURO της Πορτογαλίας, σαν χθες πριν από 21 χρόνια.

Οι μνήμες ασφαλώς και δεν πρόκειται να σβήσουν ποτέ, η χαρά ήταν τεράστια, όμως αποδείχθηκε εφήμερη και στις δύο αυτές συγκυρίες. Στο κομμάτι των Αγώνων, έμειναν χρέη και πολλές ανεκμετάλλευτες υποδομές. Το Ελληνικό εδώ και 21 χρόνια ρημάζει και τώρα μετατρέπεται σε κάτι ουσιαστικό –αρέσει δεν αρέσει– με χαρακτηριστική καθυστέρηση, γήπεδα που σάπισαν και κάποια άλλα (σαν το ΟΑΚΑ) που έμειναν χωρίς συντήρηση.

Στο ποδόσφαιρό μας, ουδέποτε έγινε το περιβόητο step up. Αν και πρωταθλητές Ευρώπης του 2004, ουδέποτε γίναμε… Ευρώπη. Παραμείναμε Βαλκάνια σε συμπεριφορά και νοοτροπία. Με τους μεγαλοπαράγοντες και τον παρά τους, με τις διαιτησίες, με τις γκρίνιες, τις απειλές – τα ξέρουμε, μην τα ξαναλέμε. Γήπεδα της προκοπής υπάρχουν ελάχιστα και εκείνα τα χρόνια (μα και τα επόμενα) μοναδικό υγιές κομμάτι του εγχώριου σπορ έμοιαζε η εθνική ομάδα. Ωσπου διαλύθηκε κι αυτή, παρασυρμένη από το βρόμικο ρέμα.

Τώρα, ας πούμε ότι παρουσιάζεται μια δεύτερη ευκαιρία. Σε όλα τα επίπεδα. Τουλάχιστον το Big 4 του ελληνικού ποδοσφαίρου δείχνει να αλλάζει νοοτροπία. Εχει ή φτιάχνει σύγχρονα γήπεδα, επενδύει σε παίκτες, υποδομές, ακαδημίες και αφορμή για όλο αυτό ήταν (και) η κατάκτηση από τον Ολυμπιακό ενός ευρωπαϊκού τροπαίου. Παράλληλα, κάτι πάει να γίνει και στην εθνική μας ομάδα. Υπάρχει μια φοβερή φουρνιά νέων ποδοσφαιριστών που έχει μπροστά της 10-15 χρόνια μπάλα. Προσελήφθη ένας σοβαρός προπονητής, ο οποίος ήδη έχει βάλει τάξη και γενικά το μέλλον μοιάζει καλύτερο.

Το 2004 ζήσαμε κάτι που πιθανώς να αποδειχθεί μοναδικό. Μια επιτυχία απ’ αυτές που δεν… ξαναγίνονται. Τρομερό το συναίσθημα, μηδαμινό το αποτέλεσμα μελλοντικά. Τώρα, ακόμα και αν δεν ζήσουμε κάτι ανάλογο σύντομα, φαίνεται να υπάρχει η όρεξη και το μυαλό για να ανέβουμε επιτέλους σκαλοπάτια. Για να δούμε…