Ο Μάριος Σαλμάς σήκωσε κεφάλι στον κήπο όπου κάθε μέρα δουλεύει η μηχανή του γκαζόν. Ο συνετισμός του διά της διαγραφής τον μετατρέπει σε ακούσιο μαντατοφόρο του μηνύματος στους άλλους δέκα νεοδημοκράτες βουλευτές που έβγαλαν προσφάτως κριτικούς μίσχους και ανθοφορούν εκτός εποχής.
Εξάλλου το σύστημα Μητσοτάκη τού την είχε φυλαγμένη από τον Ιούνιο όταν μετά τις ευρωεκλογές είχε κουνήσει το δάχτυλο στον πρωθυπουργό: «Κάνατε τίποτα για τους πολλούς; Δεν έχω τίποτα με τους υπουργούς, γιατί το επιτελικό κράτος είστε εσείς με πέντε συνεργάτες σας, που τους στέλνετε έτοιμα τα νομοσχέδια». Το γεγονός και μόνο ότι ο κ. Μητσοτάκης του είχε απαντήσει «δεν δέχομαι υπόνοιες ότι αυτή η κυβέρνηση στήριξε τους λίγους. Δεν πήραμε 41% επειδή στηρίξαμε τους λίγους, στηρίζουμε τους πολλούς» ήταν ήδη είδηση, δεν ματάγινε ο πρωθυπουργός να νιώθει την ανάγκη να απαντήσει.
Υστερα ο κ. Σαλμάς πήγε στο Πολεμικό Μουσείο να ακούσει και να χειροκροτήσει επιπλέον τους πρώην πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Κι αν αυτά τα κατάπινε έστω με δυσκολία το σύστημα Μαξίμου, οι απανωτές καταγγελίες σε τηλεοπτικές εκπομπές (Open και Kontra), για περίεργους διαγωνισμούς στα κυλικεία -που έρχονταν σε συνέχεια ανάλογης ερώτηση στη Λίνα Μενδώνη από τον Ιούλιο- σήμαναν κήρυξη πολέμου. Είπαμε να μιλάς, αλλά όχι και για το υπουργείο Πολιτισμού. Οπως το πήγαινε, θα έκανε κριτική για τα χαλιά και στην Ολγα Κεφαλογιάννη.
Αν ο κ. Σαλμάς είχε διαβάσει προσεκτικά τον «Μόμπι Ντικ» (Μόμπι Ντικ – Η φάλαινα, Χέρμαν Μέλβιλ, εκδ. Gutenberg, μτφρ. Αθανάσιος Κ. Χριστοδούλου), θα είχε εμπεδώσει πως «είναι δύσκολη η ζωή του λευκού σερβιτόρου που σερβίρει κανίβαλους. Πρέπει να κουβαλάει στο χέρι του ασπίδα αντί για πετσέτα». Πόσο μάλιστα αν σερβίρει σε κυλικείο στο οποίο σιτίζεται η ανώτατη αρχή!
-320x213.jpg)
