H κυβέρνηση, φαίνεται από όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, έχει γίνει κουραστική και προκλητική. Σε κάθε δήλωση κάποιου υπουργού γεννάται αποστροφή. Δεν εκφράζεται πολιτικά, όμως, αποτυπώνεται στο βάθος της εικόνας.
Είναι πολλές οι σκιές και η δημοφιλία Μητσοτάκη, παρά το γεγονός ότι παραμένει ψηλά, δεν φτάνει να αλλάξει τη γενική εντύπωση. Αυτό το υπουργικό συμβούλιο πνέει τα λοίσθια. Με ένα–δύο απογευματινά χειρουργεία δεν εξωραΐζονται οι βαριές αρρυθμίες του ΕΣΥ. Ερχεται ένας αδόκητος θάνατος, σαν αυτόν του 72χρονου καρκινοπαθή Γιάννη Τουρνά στο Ηράκλειο, και τα φληναφήματα περί εκσυγχρονισμού διαλύονται.
Πιο κοντά στην καθημερινότητα όλων η αναπόφευκτη επίσκεψη στο σουπερμάρκετ, που έχει γίνει εφιάλτης. Στη στέγη τα πράγματα πάνε επίσης από το κακό στο χειρότερο κι όταν επιτέλους η κυβέρνηση πει να βάλει μπρος κάποια μέτρα θα είναι αργά. Ή μήπως θα λύσει και αυτό το θέμα ο υπουργός Παιδείας με τη φοιτητική στέγη που λέει ότι θα δρομολογήσει; Ο υπουργός Οικονομικών ομοίως δείχνει χαμένος στα δικά του, με το έλλειμμα να διογκώνεται και τον ρυθμό ανάπτυξης να βασίζεται αποκλειστικά στην κατανάλωση, δηλαδή στην αύξηση των τιμών. Ο υπουργός Ενέργειας κάνει τον λογιστή στους παρόχους και ο Γεωργίας κατάλαβε επιτέλους πως αν δεν αλλάξει η ΚΑΠ, δεν υπάρχουν κονδύλια.
Είναι αντιληπτό πως το χαρτί της οικονομίας δεν παίζει άλλο. Ούτε πασχαλινό φιλοδώρημα δεν θα δώσει σε εκείνους που βρίσκονται σε απόλυτη ανέχεια. Το είπε ο κ. Μητσοτάκης ωμά, μην τυχόν και ρωτηθεί ξανά μέχρι το Πάσχα, που αργεί φέτος. Εκτός κι αν σκέπτεται να ξύσει πάλι τον πάτο.
Σε κάθε περίπτωση και το νέο υπουργικό καλάθι, όποτε κι αν έρθει, δεν προδιαγράφεται καλύτερο από το σημερινό. Αυτό είναι το μέγα πρόβλημα του πρωθυπουργού στην πορεία για τις ευρωκάλπες κι ας λέει πως είναι η αντιπολίτευση. Το πρόβλημα με την αντιπολίτευση θα το λύσει, όπως πάντα, η κοινωνία.
