1. Αν σε μια επαγγελματική, πολιτική, συναισθηματική ή ερωτική σχέση διεκδικείς τα αυτονόητα, άλλαξε συμπαίκτη. Δεν έχουν νόημα η φθορά, η κατατριβή και τα συναφή.
2. Προσωπικά ό,τι κακό μ’ έχει βρει είναι από πεινασμένο. Και δεν αναφέρομαι, εννοείται, σ’ αυτούς που είναι άποροι και δεν έχουν να φάνε. Εννοώ τους ξελιγωμένους ή τους ακόρεστους συναισθηματικά, ερωτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά. Υπέρ χορτάτου; Ναι, αρκεί να μη διατυμπανίζει την πληρότητά του.
3. Μια δύσκολη συζήτηση. Δυσάρεστη, πληγωτική, αδιέξοδη. Είναι προτιμότερη από τη μη συζήτηση. Την απομόνωση που αγνοεί και φαντασιοκοπεί. Τόσο σε ιδιωτικό όσο και σε δημόσιο επίπεδο.
4. Η πραγματικότητα που έχεις στο κεφάλι σου, η πραγματικότητα που υπάρχει έξω από το κεφάλι σου. Πώς συνδέονται; Πώς δεν συνδέονται; Τόσο απλά, τόσο περίπλοκα. Οι εκ των υστέρων ερμηνείες αποσύνδεσης/επανασύνδεσης της όποιας κατάστασης, αν κι εφόσον γίνουν σε βάθος, αν μπορούν να γίνουν σε βάθος έχουν νόημα. Ειδάλλως η πραγματικότητα ακυρώνει την πραγματικότητά σου.
5. Μην πασχίζετε να είστε ανελέητα συνεπείς προς τους άλλους και παραμελείτε τον εαυτό σας. Εκ του ιατρικού αρχείου.
6. Το να επιλέγεις να είσαι με αυτούς που σε αποδέχονται κι όχι μ’ αυτούς που δεν σε αποδέχονται ή παριστάνουν ότι σε αποδέχονται δεν είναι αυτονόητη συνθήκη. Δίνονται χρόνιες μάχες, σώμα με σώμα, για να συμφιλιωθείς στην πράξη να μην έλκεσαι από αυτούς που κατά βάθος σε αγνοούν. Ποτέ όμως δεν είναι αργά.
7. Προσωπικά τηρώ αποστάσεις ασφαλείας από όσους αισθάνονται μονίμως αποτυχημένοι ή επιτυχημένοι (κωφεύοντας στα μηνύματα της πραγματικότητας).
8. Στο πέρασμα του χρόνου: η απαισιοδοξία είναι κατάσταση, η αισιοδοξία στρατηγική. Διαλέγετε και παίρνετε.
9. Τα βιβλία μου δεν θα προταθούν ποτέ για καλοκαιρινές διακοπές. Δέσμευση.
-320x213.jpg)
