1. Αν θεωρείς ότι όλος ο κόσμος κινείται γύρω από το πρόσωπό σου και ότι κατέχεις την απόλυτη αλήθεια, τότε ενδεχομένως να αποζητάς, να διεκδικείς, ακόμη και να αξιώνεις τον έπαινο και τον καλό λόγο από τους πάντες (ακόμη κι από αυτούς που κατά βάθος αποστρέφεσαι).
2. Οταν η γελοιότητα γίνει τρομακτική, είναι πλέον αργά.
3. Οταν νιώθεις εξουθενωμένος, βλέπεις έναν άνθρωπο σε αμαξίδιο, εικόνες από τη ρημαγμένη Ουκρανία και ντρέπεσαι για το χαμένο κουράγιο σου.
4. Υπάρχουν επιτυχίες που τις βλέπουν οι αποτυχίες και με δυσκολία κρατάνε τα γέλια τους.
5. Σχεδόν βουρκώνω, όταν βλέπω ηλικιωμένα ζευγάρια να περπατάνε κρατημένα από το χέρι. Θυμίζουν παιδιά που ανακαλούν τον πρώτο καιρό, τότε που μάθαιναν τον κοινό βηματισμό (εσωτερικό και εξωτερικό) στη ζωή. Οτι μαλακώνει το αίσθημα της φθοράς και του θανάτου. Αυτό μόνο υπάρχει από κάποιο σημείο και μετά.
6. To γεγονός ότι ζείτε με πάθος κάποια πολιτική, ιστορική, αισθητική ή ερωτική αλήθεια, δεν σημαίνει ότι έχετε: πρώτον, δίκιο· δεύτερον, αποκλειστική σχέση με την Πολιτική, την Ιστορία, την Αισθητική, τον Ερωτα· τρίτον, χαλαρώστε…
7. Το κρίσιμο είναι να είσαι με αυτούς που θέλεις να είσαι. Ούτε με αυτούς που σ’ έχουν ανάγκη, ούτε με αυτούς που έχεις ανάγκη. Η ανάγκη, βέβαια, σε βάθος χρόνου υφίσταται μυριάδες μεταμορφώσεις. Οπως κι εσύ και οι άλλοι. Ο άξονας, ωστόσο, παραμένει σταθερός.
8. Τα μόνα προσκυνήματα που έχουν νόημα είναι ιδιωτικά και παθιασμένα. Τα δημόσια (σ’ όλο το πολιτικό φάσμα) μου είναι εντελώς ξένα και ακατανόητα.
9. To να είσαι δυσάρεστος σε όλους είναι ανησυχητικό, το να είσαι ευχάριστος σε όλους είναι πέραν του ανησυχητικού.
-320x213.png)
