Με τον πόλεμο να μαίνεται στην Ουκρανία, μια ανεξάρτητη και διορατική φωνή, ο Αντρέι Κούρκοφ, ο πιο διάσημος συγγραφέας της Ουκρανίας, επιχειρεί με συνεντεύξεις και άρθρα του σε διεθνή ΜΜΕ να καταγράψει την καταστροφή που βρίσκεται σε εξέλιξη και να εξηγήσει πώς οδηγήθηκαν στα άκρα τα πράγματα, ανησυχώντας για το μέλλον.
Ο Κούρκοφ γεννήθηκε στο Λένινγκραντ, γράφει στα ρωσικά, αλλά θεωρεί τον εαυτό του Ουκρανό. Μέχρι την εισβολή ζούσε στο Κίεβο, αλλά αναγκάστηκε να φύγει στο Λβιβ. Στο παρελθόν ασκούσε κριτική στον Ζελένσκι, ωστόσο τώρα βλέπει πως επιδεικνύει θάρρος και «συμπεριφέρεται όπως ένας πραγματικός πολιτικός θα έπρεπε να συμπεριφέρεται σε μια τέτοια κατάσταση», δηλώνει στους Irish Times, ενώ στην ερώτηση γιατί εισέβαλε ο Πούτιν απαντά: «Νομίζω επειδή γέρασε πολύ γρήγορα τα τελευταία χρόνια. Και πέρασε δύο χρόνια σε απομόνωση, διπλή απομόνωση… την πολιτική απομόνωση από τον πολιτισμένο κόσμο και την απομόνωση της πανδημίας. Νομίζω λοιπόν ότι τρελάθηκε και καταλαβαίνει ότι δεν του μένει πολύς χρόνος… Το μεγαλύτερο δράμα της ζωής του είναι η κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης και θέλει να τον θυμούνται στη Ρωσία ως κάποιον που αποκατέστησε τη δύναμη της μεγάλης ρωσικής αυτοκρατορίας».
Ο φημισμένος συγγραφέας, στο μυθιστόρημά του «Ο τελευταίος έρωτας ενός Ουκρανού προέδρου» (Καστανιώτης), σατίριζε την πολιτική κατάσταση στη χώρα του και «προέβλεψε» την προσάρτηση της Κριμαίας. Το πρόσφατο βιβλίο του «Γκρίζες μέλισσες», που σύντομα θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τον ίδιο εκδότη, αποδεικνύεται απολύτως επίκαιρο καθώς πραγματεύεται την κρίση στο Ντονμπάς, όπου Ουκρανοί μαχητές και φιλορώσοι αυτονομιστές ανταλλάσσουν πυρά σε καθημερινή βάση.
Ποια θα είναι η επόμενη μέρα στην Ουκρανία για τον Κούρκοφ, τα βιβλία του οποίου είναι απαγορευμένα στη Ρωσία και βρίσκεται, όπως και πολλοί άλλοι άνθρωποι του πολιτισμού, στη «μαύρη λίστα» του Πούτιν;
