Το κράτος ως πολιτικό αίτημα

Τι ζήτησε όλος αυτός ο κόσμος τις τελευταίες μέρες της ταλαιπωρίας από την κακοκαιρία; Οχι βέβαια ένα πρωθυπουργικό «συγγνώμη». Ζήτησε ένα λειτουργικό και αποτελεσματικό κράτος. Και το πλήγμα που δέχτηκε η κυβέρνηση ήταν ακριβώς η συνειδητοποίηση ότι το αίτημα για ένα καλύτερο κράτος είναι αμιγώς πολιτικό, είναι ένα ζήτημα δημοκρατίας. Και είναι πλήγμα γιατί είναι αυτή η κυβέρνηση που υμνεί τον ρόλο της ιδιωτικής οικονομίας και της ελεύθερης αγοράς.

Και δεν είναι η μόνη φορά που το κράτος βρίσκεται στο κέντρο των αναζητήσεων των πολιτών. Μέσα στη βαριά ομίχλη της πανδημίας, ο κόσμος ζητά ενίσχυση των νοσοκομείων, ζητά γιατρούς, υποστήριξη στα σχολεία, στα μέσα μεταφοράς, στήριξη για να τα βγάλει πέρα σε μία όλο και πιο σκληρή πραγματικότητα.

Και είναι πάλι σε αυτούς τους καιρούς που ζητά προστασία και παρέμβαση του κράτους για την τρομερή ακρίβεια, για την εκτόξευση των λογαριασμών ρεύματος, για την αδυναμία των νοικοκυριών να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες τους. Λίγες μέρες πριν τελειώσει ο μήνας, ο μισθός -αν υπάρχει- έχει τελειώσει κι αυτός και το δίλημμα για πολλούς είναι αν θα βάλουν πετρέλαιο ή αν θα ψωνίσουν.

Γι’ αυτό και το αίτημα για ένα κράτος στην υπηρεσία του πολίτη μετατρέπεται σε μια σύγχρονη πολιτική αντίληψη για την οργάνωση των βασικών λειτουργιών της κοινωνίας, ενώ αποκτά κεντρικό ρόλο στην εγγύηση της ισότητας και την αναδιανομή του πλούτου.

Αλλά ας μη γελιόμαστε. Μπορεί σε όλον τον κόσμο το κράτος, η δημόσια υγεία και ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας να γίνονται τα «γιατρικά» της πανδημίας και οι βασικές πολιτικές των κυβερνήσεων, στην πράξη όμως ακόμα δεν έχει βρεθεί η αντίρροπη πολιτική δύναμη που θα αντιμετωπίσει με διάρκεια τις φενάκες του νεοφιλελευθερισμού και των οπαδών του κράτους-λάφυρο στα χέρια των πολυεθνικών και της αγοράς. Θέλει πολλή δουλειά ακόμα.