Τέσσερις νόμοι. Τρεις διαφορετικοί υπουργοί. Ίδια κυβέρνηση. Μηδέν αποτέλεσμα.
● Μάρτιος 2020: Ο Τάκης Θεοδωρικάκος με τον νόμο 4674 υπόσχεται ενιαία κριτήρια επιλογής προϊσταμένων σε κεντρική διοίκηση και ΟΤΑ.
● Οκτώβριος 2020: Ο ίδιος υπουργός θεσπίζει με τον νόμο 4735 ένα «νέο πλαίσιο» για τις διοικήσεις, επικαλούμενος την αξιοκρατία και τις «διεθνείς πρακτικές».
● 2022: Σειρά του Μάκη Βορίδη. Ο νόμος 4940 εισάγει ακόμα ένα «νέο» σύστημα στοχοθεσίας και αξιολόγησης στελεχών στο όνομα της διαφάνειας.
● Νοέμβριος 2023: Η Νίκη Κεραμέως ξαναγράφει τον χάρτη με ένα νέο σύστημα επιλογής διοικήσεων (ν. 5062). Η Ιστορία επαναλαμβάνεται πλέον ως φάρσα.
Πίσω από τις βαρύγδουπες λέξεις κρύβεται η γυμνή αλήθεια: επτά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας ισούνται με επτά χρόνια ασφυκτικού κομματικού ελέγχου. Η συντριπτική πλειονότητα των προϊσταμένων στη δημόσια διοίκηση παραμένει στη θέση της με απευθείας αναθέσεις, χωρίς πραγματική αξιολόγηση και κρίσεις.
Οι διοικητές των νομικών προσώπων, στη συντριπτική πλειονότητά τους, διορίζονται με κομματικά ένσημα. Ακόμα και εκεί που επιστρατεύτηκε προσχηματικά το ΑΣΕΠ, η μειοψηφική συμμετοχή των μελών του λειτούργησε απλώς ως «ομπρέλα νομιμοποίησης» για να περάσουν ανενόχλητα τα γαλάζια παιδιά.
Και τώρα, στο παρά πέντε των εκλογών, η κυβέρνηση εξαγγέλλει ένα υποτιθέμενο νέο σύστημα με γραπτές εξετάσεις. Πάλι τα ίδια. Στην πραγματικότητα, δεν θέλουν να εφαρμόσουν κανένα σύστημα. Η στρατηγική τους είναι κυνική: αλλάζουν τον νόμο, μηδενίζουν το κοντέρ, κερδίζουν χρόνο και διατηρούν ανέπαφο τον κομματικό στρατό. Κομματισμός, ρουσφετοκρατία, προπαγάνδα και υποκρισία είναι τα πραγματικά «παράσημα» της κρατικής μηχανής σήμερα.
Το Δημόσιο δεν αποτελεί ιδιοκτησία ή λάφυρο καμίας παράταξης. Αυτή η αναχρονιστική νοοτροπία πρέπει να τελειώσει τώρα. Απαιτείται κυβερνητική αλλαγή, αλλά και μια ριζική αλλαγή πολιτικής κουλτούρας. Μόνον έτσι θα αναπνεύσει η χώρα και θα τελειώσουν οριστικά οι πελατειακές λογικές τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ που εξευτελίζουν τους θεσμούς.
Η ελληνική κοινωνία δικαιούται ένα κράτος-εγγυητή της συλλογικής μας προκοπής. Οι πολίτες, και ειδικά η νέα γενιά, δεν χρωστάνε σε κανέναν βουλευτή και σε κανένα κομματικό γραφείο. Οι νέοι μας δεν είναι ικέτες σε πολιτικούς διαδρόμους· είναι αυριανοί δημιουργοί που δικαιούνται να προκόψουν με την αξία τους. Τους αξίζει ένα σύγχρονο κράτος που θα λειτουργεί με απόλυτη αξιοκρατία, λογοδοσία και διαφάνεια. Ένα κράτος που θα τους εμπνέει ασφάλεια και θα τους κρατά στην πατρίδα τους. Αυτό είναι το χρέος μας και αυτή είναι μια μάχη που πρέπει να κερδηθεί.
*Τομεάρχης Δημόσιας Διοίκησης της ΕΛΑΣ
