Τα πυρά της ενάντια στην κινηματογραφική μεταφορά της «Οδύσσειας» από τον Κρίστοφερ Νόλαν εκτόξευσε η διακεκριμένη κλασική φιλόλογος και μεταφράστρια Έμιλι Γουίλσον, η οποία μετέφρασε πρώτη το ομηρικό έπος στα αγγλικά.
Σε άρθρο της στο London Review of Books, η Γουίλσον χαρακτηρίζει την ταινία επιφανειακή, υποστηρίζοντας ότι αδυνατεί να αποδώσει την ψυχολογική, ηθική και πολιτική πολυπλοκότητα του έργου του Ομήρου. Η πιο αιχμηρή αποστροφή της αφορά το σενάριο, για το οποίο σημειώνει: «Θα ντρεπόμουν να έχω γράψει οποιοδήποτε μέρος αυτού του σεναρίου».
Η μεταφράστρια υποστηρίζει ότι η ταινία μετατρέπει ένα πολυεπίπεδο έπος σε ένα εντυπωσιακό αλλά συναισθηματικά ρηχό blockbuster, ενώ θεωρεί ότι δεν αναδεικνύει βασικά θέματα του έργου, όπως ο χρόνος, η μνήμη, ο νόστος και οι συνέπειες του πολέμου.
Παράλληλα, επικρίνει την απεικόνιση βασικών χαρακτήρων όπως η Πηνελόπη, αλλά και την επιλογή του Νόλαν να περιορίσει ή να αφαιρέσει στοιχεία της θεϊκής παρουσίας που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ομηρικού έπους.
«Έφερε περισσότερο κόσμο στον Όμηρο»
Στα θετικά, η Γουίλσον αναγνωρίζει ότι η ταινία είχε και μια σημαντική θετική επίδραση: αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον του κοινού για την «Οδύσσεια» και οδήγησε περισσότερους αναγνώστες στις σύγχρονες μεταφράσεις του έργου.
Όπως επισημαίνει, η κινηματογραφική επιτυχία του Νόλαν συνέβαλε στην ευρύτερη γνωριμία του κοινού με την αρχαία ελληνική γραμματεία, ακόμη κι αν η ίδια διαφωνεί έντονα με τον τρόπο που αποδόθηκε το ομηρικό έπος στη μεγάλη οθόνη.
