Καλό καλοκαίρι είπαμε;

Αυτό που ο κόσμος καίγεται και εμείς δεν λέμε να αλλάξουμε ούτε στο παραμικρό τις συνήθειές μας, τον τρόπο σκέψης μας και την κρίση μας (μη μιλήσω καν για την ψήφο μας), όσο κι αν προσπαθώ να το καταλάβω, δεν! Να πιάσω την ακρίβεια; Γελάν και τα μανταλάκια, που κι αυτά έχουν ακριβύνει! Να πιάσω την ενέργεια; Βλέπει την Ελλάδα το πετρελαιοβάρελο και αμέσως χρυσαφίζει από μοναχό του. Να μιλήσω για τις εταιρείες κινητής, που απολύουν υπαλλήλους αλλά αυξάνουν τις χρεώσεις; Να πιάσω τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την καταστρατήγηση του Συντάγματος; Τη μόνο-ανεξάρτητη-δεν-είναι Δικαιοσύνη; Τους φόνους από την ελληνική αστυνομία, έτσι απλά, σηκώνοντας ένα όπλο;

Τα σκάνδαλα; Τι να πρωτοπιάσω από τα σκάνδαλα; Να στραφώ μήπως στον πολιτισμό, που για να κατουρήσεις στην Ακρόπολη θα πρέπει να πληρώσεις και δεν θα μείνει τίποτα μα τίποτα δημόσιο, ούτε αρχαιολογικός χώρος, μήτε μουσείο; Να πω για τα νησιά μας, που, οκ, δεν μας τα πήραν οι Τούρκοι, αλλά δεν τα έχουν και οι Ελληνες, όταν το 62% του πληθυσμού δεν μπορεί να πάει καν λόγω ακρίβειας; Μήπως να πω για την ομορφιά της χώρας; Ποια ομορφιά; Τον ήλιο που σε τηγανίζει έτσι που κάναμε την Αθήνα και όλες τις πόλεις, τη βροχή που γίνεται κληρονομιά του Νώε ή τον αέρα που σε λίγο θα πάρει και την Ακρόπολη;

Σε άλλα νέα, καλό καλοκαίρι είπαμε;