Τους μοιάζουμε!

Πολίτες-κυνηγημένα ποντικάκια, ησυχάστε! Η αφόρητη ζέστη, σύμφωνα με τις μετεωρολογικές προβλέψεις, σήμερα Τετάρτη θα εκτονωθεί, από αύριο η θερμοκρασία και η ατμόσφαιρα θα είναι βοηθητικές της αυθαίρετης καθημερινής συμπεριφοράς. Το διδάσκει η καθημερινή εμπειρία στη χώρα μας, μικρό, δυστυχώς όχι καθοριστικό, ποσοστό του πληθυσμού αξιοποιεί (εννοώ τη λέξη-έκφραση) τις δυσχερείς πραγματικότητες ώστε να αναρωτηθεί πριν στη συνέχεια αναπλάσει-βελτιώσει, με στοχευμένο προς τον σεβασμό του φυσικού περίγυρου τρόπο, τη στάση ζωής του. Συζητούσα χθες-προχθές με δημοσκοπική διάθεση. Η αναδιάταξη, ευγενής ο χαρακτηρισμός, πιο σωστά: το γκρέμισμα, της ανεξέλεγκτης καθημερινής συμπεριφοράς-πρακτικής ως αποτέλεσμα της ανησυχίας από την κλιματική εκτροπή δεν είναι εύλογη συνέπεια σε ικανό ποσοστό του πληθυσμού. Ώστε από την αμέσως επόμενη ημέρα να σκεφτεί δυο φορές την απόφαση-πράξη του όταν βρίσκεται σε φυσικό περιβάλλον, σε κοινόχρηστους χώρους, στο σπίτι, ενώπιον κινήσεων με προορισμό τις πηγές ενέργειας. Ελέγχεται η επάρκεια της σχετικής μάθησης-προβληματισμού στη σχολική εκπαίδευση…

Λες «εγώ φταίω και όχι οι κρατικές οντότητες και όχι μόνο με τις σχετικές αποφάσεις και την αναβλητικότητά τους;». Οφείλουμε να αναρωτηθούμε: Μήπως μοιάζουμε στην καθημερινή ζωή μας με εκείνους, όσους καταγγέλλουμε(;) ως υπαίτιους; Μάταιη φαντάζει η ανησυχία του υπογράφοντος, η περιβαλλοντολόγος-καθηγήτρια πανεπιστημίου Χρυσή Καραπαναγιώτη, πέρυσι τον Αύγουστο, είχε δηλώσει με επιστημονικά επιχειρήματα στην «Εφ.Συν.» πως «η κλιματική κρίση είναι μη αναστρέψιμη, προλαβαίνουμε μόνο να σταθεροποιήσουμε τη δυσχερή πραγματικότητα στη σύγχρονη μορφή της». Ακόμη και το μη χείρον βέλτιστον απαιτεί συνείδηση ύπαρξης…