Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Το Διεθνές Δίκαιο επιβάλλει μια εξατομικευμένη προσέγγιση εκείνου που αιτείται άσυλο»

Ο υπουργός Γιώργος Γεραπετρίτης με τον συντάκτη της «Εφ.Συν.» Γιάννη Μπασκάκη

ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Το Διεθνές Δίκαιο επιβάλλει μια εξατομικευμένη προσέγγιση εκείνου που αιτείται άσυλο»

  • A-
  • A+
Η απόδοση της ιδιότητας του πρόσφυγα είναι «ένα πολυπαραγοντικό ζήτημα που αφορά όχι μόνο την εθνικότητα, αλλά και συγκεκριμένες περιοχές σε μια χώρα και την ασφάλεια που παρέχει μια χώρα» δηλώνει μεταξύ άλλων στην «Εφ.Συν.» ο υπουργός Επικρατείας, Γιώργος Γεραπετρίτης, απαντώντας αναφορικά με τις δηλώσεις υπουργών ότι πρόσφυγες είναι μόνο οι Σύροι. Μιλάει ακόμα για την υπόθεση Novartis, το επιτελικό κράτος και για τη στάση της κυβέρνησης στο θέμα της ψήφου των αποδήμων και στο Μακεδονικό, ενώ επισημαίνει ότι «η γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας εκτείνεται βεβαίως και στην Ελλάδα και στην περιοχή που σήμερα είναι η Βόρεια Μακεδονία και στη Βουλγαρία».

• Ο Αδωνις Γεωργιάδης υποστήριξε ότι «πρόσφυγες για εμάς θεωρούνται μόνο οι προερχόμενοι από τη Συρία». Ωστόσο, τα στοιχεία της Υπηρεσίας Ασύλου δείχνουν ότι επτά στους δέκα Αφγανούς -μία από τις πολυπληθέστερες ομάδες που φτάνουν στη χώρα μας- αναγνωρίζονται ως πρόσφυγες. Πολύ υψηλά ποσοστά προσφύγων έχουν και άλλες εθνικότητες. Παρατηρείται επίσης αυξημένη ροή Τούρκων πολιτών που αντιμετωπίζουν διώξεις στη χώρα τους. Αυτούς δεν τους θεωρεί πρόσφυγες η κυβέρνηση;

Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Ε.Ε., στα οποία είμαστε απολύτως προσηλωμένοι, η απόδοση της ιδιότητας του πρόσφυγα είναι πολυπαραγοντικό ζήτημα που αφορά όχι μόνο την εθνικότητα, αλλά και συγκεκριμένες περιοχές σε μια χώρα και την ασφάλεια που παρέχει μια χώρα. Μπορεί για παράδειγμα περιοχές εντός της Τουρκίας, όπου είναι εγκατεστημένοι Κούρδοι, να χαρακτηρίζονται ιδιαιτέρως ευάλωτες. Είναι διαφορετικό να έρχεται ένας Αφγανός από το Ιράν σε σχέση με το να έρχεται από το Αφγανιστάν ή από την Τουρκία.

Σήμερα βλέπουμε μια μεταστροφή στο μείγμα των προσφύγων και των μεταναστών, δηλαδή ενόσω είχαμε για μεγάλο χρόνο κύματα από τη Συρία, τώρα έχουμε περισσότερο από άλλες εθνικότητες, κυρίως Αφγανούς, όπως σωστά είπατε, ή ακόμα και από υποσαχάρια Αφρική. Οι Σύροι κατεξοχήν επειδή προέρχονται από μια εμπόλεμη κατάσταση τεκμαίρεται πολύ περισσότερο από τον οποιονδήποτε ότι έχουν αυτό το δικαίωμα να χαρακτηριστούν ως πρόσφυγες, αλλά σε κάθε περίπτωση το Διεθνές Δίκαιο επιβάλλει μια εξατομικευμένη προσέγγιση εκείνου που αιτείται άσυλο.

• Αρα λοιπόν, αφού είναι απαραίτητη η εξατομικευμένη προσέγγιση, γιατί η κυβέρνηση σήμερα αλλάζει τον όρο και από Προσφυγικό το μετονομάζει σε Μεταναστευτικό;

Δεν αποδίδω τόσο μεγάλη σημασία στη σημειολογία των όρων όσο στην ουσία των δημοσίων πολιτικών. Ανεξαρτήτως πώς χαρακτηρίζεις το ζήτημα, που είναι και Προσφυγικό και Μεταναστευτικό, διαφαίνεται σταδιακά, λόγω της αλλαγής του μείγματος του πληθυσμιακού, ότι υπάρχει μεγάλο κομμάτι πληθυσμών που προέρχονται και πράγματι εδράζονται περισσότερο στη μετανάστευση παρά στην προσφυγική ιδιότητα. Αλλά το κρίσιμο είναι να εκδικάζονται με πολύ μεγάλη ταχύτητα στους δύο διοικητικούς βαθμούς και κατόπιν στο δικαστήριο οι αιτήσεις ασύλου που κατατίθενται από το σύνολο όσων φτάνουν στα νησιά, έτσι ώστε να υπάρχει μια γρήγορη αποκάθαρση εκείνων που πράγματι δικαιούνται προστασία σε σχέση με τους υπολοίπους, οι οποίοι θα επαναπροωθούνται.

• Με δεδομένο ότι οι επιχειρήσεις επαναπροώθησης απαγορεύονται από το Διεθνές Δίκαιο, τι εξυπηρετεί το μέτρο της αύξησης των θαλάσσιων περιπολιών στο Αιγαίο;

Το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα έχει δύο στάδια: το πρώτο πριν εισέλθουν οι πρόσφυγες και μετανάστες σε ελληνικό έδαφος και το δεύτερο αφότου εισέλθουν. Στο δεύτερο στάδιο πρέπει να φτιάξουμε δομές ασύλου και φιλοξενίας που ανταποκρίνονται στην αξία του ανθρώπου και παρέχουν μεγάλη προστασία των γνήσια ευάλωτων κατηγοριών.

Στο πρώτο στάδιο, επικρατούσε μια αντίληψη χαλαρής επιτήρησης των ελληνικών συνόρων, που δημιούργησε μεγάλη δίοδο προς τα ελληνικά κυριαρχικά ύδατα. Αυτή τη στιγμή υπάρχει πράγματι μια κυβερνητική πολιτική αυστηροποίησης στα σημεία εισόδου, όπως συμβαίνει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, για να μην υπάρξει πολύ μεγαλύτερη διόγκωση του προβλήματος. Από τη στιγμή που εισέλθουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα, μπορούν να ζητήσουν άσυλο ακόμη και πάνω στο πλοίο και θα είναι προστατευόμενοι. Μέχρι τότε όμως, μπορεί να λειτουργήσει οποιοσδήποτε αποτρεπτικός μηχανισμός, όπως και στα χερσαία σύνορα. Είναι κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας να φυλάει τα σύνορά της.

• Γιατί χρειαζόταν να δημιουργηθεί αυτή η παράλληλη δομή στο μέγαρο Μαξίμου προκειμένου να συντονίζει και να ελέγχει το κυβερνητικό έργο; Σκέφτεται κανείς, μήπως ο πρωθυπουργός δεν εμπιστεύεται τους υπουργούς του;

Ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Μέχρι πρότινος κάθε υπουργός έκανε μια δικιά του νομοθετική πολιτική, η οποία δεν βρισκόταν πάντοτε στο πλαίσιο της εγκεκριμένης κεντρικής επιλογής του υπουργικού συμβουλίου, με αποτέλεσμα η νομοθεσία η οποία παρήγετο πολλές φορές να έχει αμοιβαίες αντιφάσεις και συγκρούσεις και να παράγεται πολυνομία και κακονομία. Με το επιτελικό κράτος ο προγραμματισμός ουσιαστικά αποδίδεται στον φυσικό του συνταγματικό φορέα που είναι το υπουργικό συμβούλιο, το οποίο αναβαθμίζεται.

Στη συνέχεια είναι πλήρης η ευχέρεια των υπουργών στο πλαίσιο του υπουργικού συμβουλίου να φέρουν τις νομοθετικές τους πρωτοβουλίες. Για την παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου, πράγματι δημιουργείται μια νέα μονάδα, η προεδρία της κυβέρνησης, η οποία αντλεί την έμπνευσή της από άλλα συναφή προηγμένα πολιτεύματα, όπως της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Επειδή όλη δυστυχώς η πολιτική μας τάξη δομείται στη λογική των συναρμοδιοτήτων περισσοτέρων υπουργείων, πολλές φορές χάνεται ο πραγματικός πολιτικός ιδιοκτήτης αυτού του πράγματος, με αποτέλεσμα να διαχέεται η ευθύνη και να περιορίζεται η λογοδοσία.

Για τον λόγο αυτό πρέπει να υπάρχει ένα σύστημα που να παρακολουθεί κατά πόσον οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί από το υπουργικό συμβούλιο υλοποιούνται και εντός των χρόνων που έχουν ταχθεί. Δεν υπάρχει καμία παρέμβαση στο έργο των υπουργών, καμία απολύτως υπεξαίρεση αρμοδιοτήτων, αντιθέτως οι ίδιοι διατηρούν πλήρη τη νομοθετική πρωτοβουλία και σε περίπτωση που υπάρχουν καθυστερήσεις ή προβλήματα συναρμοδιοτήτων, τότε και μόνο τότε παρακολουθεί και συντονίζει η προεδρία της κυβέρνησης.

• Υπόθεση Novartis. Η Ν.Δ. μιλάει για «σκευωρία». Ωστόσο σκάνδαλο υπάρχει; Είναι δυνατόν σε ένα σκάνδαλο να εμπλέκονται μόνο γιατροί και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, σε επίπεδο γεν. γραμματέων, υφυπουργών ή υπουργών να μη γνώριζαν για το τι συνέβη στον χώρο της Υγείας;

Αυτό είναι μια συμπερασματική λογική την οποία δεν μπορώ ούτε να τη βεβαιώσω ούτε να την αποδομήσω. Υπάρχει πράγματι ένα υπαρκτό σκάνδαλο και γι’ αυτόν τον λόγο γίνεται και η δικαστική έρευνα στο επίπεδο των γιατρών.

Από εκεί και πέρα υπήρξε και μια διερεύνηση για πολιτικά πρόσωπα. Με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορώ εγώ να χαρακτηρίσω με απρονοησία και ελαφρά ότι ξέρεις, επειδή γνώριζε ο Παπαγγελόπουλος, θεωρητικά γνώριζε κι ο Τσίπρας, δεν μπορώ να πω ότι επειδή γνώριζε ο Αλφα, γνώριζε και ο Βήτα. Θα πρέπει αυτό να αποδεικνύεται νομικά με βάση τους κανόνες που επιβάλλει το κράτος δικαίου.

Ο φάκελος ο οποίος φτάνει στη Βουλή εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι πλήρης. Από τα στοιχεία του φακέλου, κυρίως από τις μαρτυρίες προσώπων που ανήκουν στη δικαστική λειτουργία, προκύπτει ότι έχει υπάρξει πράγματι μια αρχή τέλεσης αδικήματος από τον κ. Παπαγγελόπουλο. Δεν υπάρχει κάποια περαιτέρω σύνδεση με οποιοδήποτε άλλο πολιτικό πρόσωπο. Αρα υπό αυτήν την έννοια κλείνει το ζήτημα με τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής, η οποία θα είναι εκείνη που στο τέλος της ημέρας θα κρίνει με βάση τον πλήρη φάκελο που θα έχει σχηματίσει το τι θα πρέπει να γίνει εν τέλει.

• Αν μιλάμε για μια «σκευωρία», είναι δυνατόν να την οργανώνει ο αναπληρωτής υπουργός ερήμην του πολιτικού του προϊσταμένου;

Κι αυτό είναι συμπερασματικό, μπορεί να έχετε δίκιο σε μια σκέψη η οποία φαίνεται να έχει λογική, αλλά από την άλλη πλευρά επειδή φαίνεται ότι ζούμε σε έναν νομικό πολιτισμό, τίποτα δεν θεωρείται ότι αποδεικνύεται πάρα μόνο αν υπάρχουν επαρκή στοιχεία να το στηρίξουν.

Και νομίζω η βασική διαφοροποίηση την οποία έκανε και ο πρωθυπουργός, ότι δηλαδή ο κάθε πρωθυπουργός, πρώην ή νυν, επειδή πρόκειται για τον υπέρτατο δημόσιο λειτουργό κι έχει μια πολύ ιδιαίτερη συνταγματική θέση, δεν τον παραπέμπεις παρά μόνο αν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία. Αδιάσειστα στοιχεία, επειδή ακριβώς έχουμε ακόμα έναν πολύ πρώιμο φάκελο, δεν μπορούμε να τα έχουμε σε αυτήν την περίπτωση.

• Η κυβέρνηση τάσσεται υπέρ του να προσμετράται η ψήφος των αποδήμων στο συνολικό αποτέλεσμα της επικράτειας. Ομως, με δεδομένο ότι στην Ελλάδα ο κώδικας ιθαγένειας προβλέπει ότι ιθαγένεια μπορεί να πάρει κάποιος με μακρινή καταγωγή από Ελληνες γονείς, εκφράζονται φόβοι ότι μπορεί να δημιουργηθεί μια φάμπρικα μαζικής απόκτησης ιθαγένειας με αποτέλεσμα άνθρωποι που δεν έχουν βιοτικούς δεσμούς με τη χώρα να επηρεάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα και την κατανομή των εδρών.

Δεν ομιλούμε για χορήγηση δικαιώματος ψήφου. Γι’ αυτό που μιλούμε είναι να διευκολύνεται ο ήδη φορέας του εκλογικού δικαιώματος να το ασκεί από τον τόπο παραμονής του αντί να παίρνει το αεροπλάνο και να ψηφίζει εδώ.

Αρα, ακόμη κι εκείνος ο οποίος είναι απομακρυσμένος δεύτερης ή τρίτης γενιάς και θεωρούμε ότι έχει αποξενωθεί από τα πράγματα στην Ελλάδα, δικαιούται να πάρει την ιθαγένεια. Ανεξαρτήτως της διευκόλυνσης. Και εκείνος δικαιούται να πάρει το αεροπλάνο από τη Βόνη ή από το Λονδίνο και να έρθει να ψηφίσει. Αρα ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία αλλοίωση. Αλλοίωση θα ήταν πράγματι εάν χορηγούσε με κάποιον τρόπο επιπλέον εκλογικό δικαίωμα.

Ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης

ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

• Αλλά ο φόβος είναι ότι μπορεί να μιλάμε για έναν πληθυσμό απροσδιόριστο, ο οποίος αυτή τη στιγμή μπορεί να μην έχει την ιθαγένεια αλλά να τη δικαιούται με βάση τον κώδικα και αν απλοποιηθεί η διαδικασία ψήφου, να επιδιωχθεί να πάρει ιθαγένεια προκειμένου να ψηφίζει. Δεν θα έπρεπε να υπάρχει μια δικλίδα ασφαλείας;

Δεν έχω καμία απολύτως αίσθηση ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μαζική αναζήτηση ιθαγένειας. Εκείνος ο οποίος έχει αποξενωθεί από τη χώρα κατά τεκμήριο αισθάνομαι ότι ποτέ δεν θα αναζητούσε τέτοιου τύπου συμμετοχή. Θέλω να δείτε λίγο ποιες είναι οι χώρες στην Ευρώπη οι οποίες δεν δίνουν διευκόλυνση της άσκησης του δικαιώματος στους εκτός επικρατείας. Η Μάλτα, το Λιχτενστάιν, ο Αγιος Μαρίνος - είναι χώρες ανύπαρκτες. Ολες οι προηγμένες χώρες το αναγνωρίζουν ως φυσικό δικαίωμα του πολίτη.

• Και στις άλλες χώρες όμως, στα κράτη του Συμβουλίου της Ευρώπης, βλέπουμε ότι υπάρχουν δικλίδες ασφαλείας. Υπάρχουν περιορισμοί, είτε χρονικοί είτε άλλου τύπου.

Εχετε δίκιο ότι σε ορισμένες περιπτώσεις χώρες προβλέπουν ένα απώτατο χρονικό διάστημα εντός του οποίου θα πρέπει να διατηρείται το δικαίωμα αυτής της διευκόλυνσης. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι λίγο ιδιαίτερες οι συνθήκες. Διότι σε ορισμένες χώρες υπάρχει πολύ μικρότερο πρόβλημα το οποίο έχει γεννηθεί.

Σε μας έχει γεννηθεί ένα τεράστιο πρόβλημα σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Αισθάνομαι ότι ο οποιοσδήποτε «κόφτης» δημιουργεί και μια λανθάνουσα αντίληψη ότι διαρρηγνύουμε τους δεσμούς που έχουμε με αυτούς τους ανθρώπους. Επίσης, σήμερα που μιλάμε η πρόταση για διαβαθμισμένη ψήφο, δηλαδή να μη μετράει στο σύνολο της επικράτειας ή να είναι μόνο συγκεκριμένος αριθμός με ταβάνι βουλευτών εκτός επικρατείας, είναι και οι δύο αντισυνταγματικές. Να συζητήσουμε αν θέλουμε να αλλάξουμε το Σύνταγμα, αλλά τώρα που μιλάμε τουλάχιστον τα περιθώρια είναι πάρα πολύ συγκεκριμένα.

• Αναφορικά με το Μακεδονικό, διατυπώθηκε πολύ έντονα από ένα κομμάτι της Ν.Δ., και κυρίως από τον κ. Σαμαρά, η άποψη ότι η γεωγραφική Μακεδονία είναι «μία και ελληνική». Τη συμμερίζεστε;

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Μακεδονία έχει τις ρίζες της στην Ελλάδα και είναι ένα βαθύ ελληνικό τοπωνύμιο και πολιτισμικά και ιστορικά. Από κει και πέρα υπάρχει ένα πραγματικό πρόβλημα, το οποίο ανάγεται στη δημιουργία αυτού του νέου κράτους το οποίο προέκυψε από τη διάσπαση της παλαιάς Γιουγκοσλαβίας.

Αρα υπάρχει μια ιστορική διαδρομή για τη διαμόρφωση ενός τεχνητού κράτους στην πραγματικότητα. Η γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας εκτείνεται βεβαίως και στην Ελλάδα και στην περιοχή που σήμερα είναι η Βόρεια Μακεδονία και στη Βουλγαρία. Αυτό δεν αμφισβητείται με κανέναν τρόπο. Η Μακεδονία ως προέλευση πολιτισμική και ιστορική είναι ελληνική.

• Με δεδομένο ότι υπεγράφη τώρα και η συμφωνία για την επιτήρηση του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας από την ελληνική πολεμική αεροπορία, που είναι απόρροια της Συμφωνίας των Πρεσπών, η κυβέρνηση προτίθεται να αξιοποιήσει τη συμφωνία προκειμένου να βελτιώσει ακόμα περισσότερο τις σχέσεις με τη γειτονική χώρα ή θα προσπαθήσει να βρει κάποιο πάτημα προκειμένου να την καταγγείλει;

Δεν υπάρχει καμία προδιάθεση για να υπάρχει καταγγελία και ούτε το επιτρέπει το Διεθνές Δίκαιο, παρά μόνο για πολύ συγκεκριμένους λόγους που έχουν να κάνουν με την παραβίαση της συμφωνίας αυτής. Η συμφωνία, στο μέτρο που έχει κυρωθεί από την Ελλάδα, ισχύει και θα γίνει σεβαστή. Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι παρακολουθούμε την τήρηση της συμφωνίας.

Η Ελληνική Δημοκρατία δεν είναι ένα κράτος το οποίο διαφοροποιείται κάθε φορά που έχουμε πολιτική αλλαγή. Αλλά θα διασφαλίσουμε ότι θα γίνεται σεβαστή και από την απέναντι πλευρά. Στο μέτρο που τηρούνται οι συμφωνίες, θα προχωρήσουμε όπως πρέπει, στο μέτρο μιας σχέσης καλής γειτονίας. Αλλά αυτό προϋποθέτει, επαναλαμβάνω, πλήρη σεβασμό.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Εάν προκύψει στοιχείο για τον Τσίπρα, εδώ είμαστε να το ερευνήσουμε»
Η Ντόρα Μπακογιάννη μιλάει στην «Εφ.Συν.» για τη στάση της Ν.Δ. στο θέμα της υπόθεσης Novartis, καθώς και στο Μακεδονικό, τοποθετείται για τις αστυνομικές επιχειρήσεις στα Εξάρχεια και για τον τρόπο επιλογής...
«Εάν προκύψει στοιχείο για τον Τσίπρα, εδώ είμαστε να το ερευνήσουμε»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Δεν χάνεις την ευκαιρία για Πρόεδρο με 250 ΝΑΙ»
Μιλώντας στην «Εφ.Συν.» για το θέμα της επανεκλογής του Προκόπη Παυλόπουλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας και το σενάριο να προταθεί για τη θέση αυτήν ο Αντώνης Σαμαράς, επισημαίνει ότι «όταν μπορείς να...
«Δεν χάνεις την ευκαιρία για Πρόεδρο με 250 ΝΑΙ»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Πολύς θόρυβος για το τίποτα για τον διοικητή της ΕΥΠ»
Ο Θόδωρος Ρουσόπουλος μιλά μεταξύ άλλων στην «Εφ.Συν.» για το ζήτημα της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, το προσφυγικό και τη στάση της κυβέρνησης στο Μακεδονικό.
«Πολύς θόρυβος για το τίποτα για τον διοικητή της ΕΥΠ»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Δεν μπορούμε να ανεχθούμε κάθε μορφής βία στα πανεπιστήμια»
Η Μαριέττα Γιαννάκου μιλά στην «Εφ.Συν.» για το θέμα της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου και των αλλαγών στον «Κλεισθένη», καθώς και για το ζήτημα της συνταγματικότητας της διάταξης για την παύση της...
«Δεν μπορούμε να ανεχθούμε κάθε μορφής βία στα πανεπιστήμια»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι και παραμένει εθνικά επιζήμια»
Ο Κώστας Τζαβάρας μιλά στην «Εφ.Συν.» για τον ΕΝΦΙΑ, την πώληση των δικτύων της ΔΕΗ και την τοποθέτηση του Κων. Τσουβάλα στη θέση του γ.γ. Δημόσιας Τάξης. Μιλά ακόμα για τη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και την...
«Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι και παραμένει εθνικά επιζήμια»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Στηρίξτε γυναίκες. Οι ποσοστώσεις δεν αρκούν»
Η Ολγα Κεφαλογιάννη μιλά στην «Εφ.Συν.» μεταξύ άλλων, για την απόφασή της να αρνηθεί την πρόταση του Κυρ. Μητσοτάκη για το υπουργείο Τουρισμού και για τον μικρό αριθμό γυναικών και τον μεγάλο αριθμό...
«Στηρίξτε γυναίκες. Οι ποσοστώσεις δεν αρκούν»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας