Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το παιδί απ’ το Σικάγο

Κωστής Χατζηδάκης, υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας

EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το παιδί απ’ το Σικάγο

  • A-
  • A+
Φανατικός θιασώτης του πιο σκληρού νεοφιλελεύθερου δόγματος και λάτρης των ιδιωτικοποιήσεων από τα... πολιτικά γεννοφάσκια του, ο Κωστής Χατζηδάκης δεν είχε ιδιαίτερη δυσκολία να προσυπογράψει τον νέο περιβαλλοντοκτόνο νόμο, υπηρετώντας πιστά την κρυφή ατζέντα του μέντορά του Κων. Μητσοτάκη για «απελευθέρωση της γης από τα δεσμά της».

Αν μπορεί κανείς να βρει ένα «θετικό» στο νομοσχέδιο που έφερε προς ψήφιση στη Βουλή ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κωστής Χατζηδάκης, αυτό δεν είναι παρά το γεγονός ότι εκθέτει με ωμό τρόπο τη φιλοσοφία και τις προθέσεις του κυβερνητικού επιτελείου. Με τις κυνικές και απροσχημάτιστες ρυθμίσεις τού ήδη ψηφισμένου νόμου ο νεοφιλελεύθερος βασιλιάς αποδεικνύεται γυμνός.

Αλλά ο κ. Χατζηδάκης δεν έχει καμιά δυσκολία να υπερασπιστεί αυτές τις απόψεις μέχρι τις ακραίες συνέπειές τους. Υπήρξε, από την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκε με την πολιτική, φανατικός θιασώτης του πιο σκληρού νεοφιλελεύθερου δόγματος, όπως ακριβώς το είχαν εφαρμόσει τα «παιδιά του Σικάγου», η περιβόητη ομάδα των Chicago Boys του Μίλτον Φρίντμαν στη Χιλή του Πινοσέτ.

Είναι αλήθεια ότι στην πρώτη φάση της ανάμιξής του με τα κοινά ο κ. Χατζηδάκης είχε δείξει ότι πιστεύει και στον πολιτικό φιλελευθερισμό. Υπήρξε από εκείνους που πρωτοστάτησαν στη διαγραφή του Μάκη Βορίδη από τον σύλλογο φοιτητών της Νομικής Αθηνών για «φασιστική δράση». Η γενική συνέλευση των φοιτητών πραγματοποιήθηκε στις 14.3.1985. Ο εικοσάχρονος τότε Χατζηδάκης εκπροσωπούσε τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.

Το τέλος της ευαισθησίας

Το σημείο καμπής στην καριέρα του ασφαλώς πρέπει να τοποθετηθεί οχτώ χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1993, όταν στο πρώτο τεύχος του περιοδικού «Ομικρον» της ΟΝΝΕΔ δημοσιεύτηκε άρθρο του δημοσιογράφου Τάκη Μίχα, στο οποίο γινόταν κριτική στην πολιτική της Νέας Δημοκρατίας για το Μακεδονικό, υποστηριζόταν ότι είχε εγκαταλειφθεί από το κυβερνών κόμμα ο φιλελευθερισμός και υπήρχε μια αναφορά στον Μεγαλέξανδρο ως «άθλιο σφάχτη των λαών».

Ο Χατζηδάκης ήταν τότε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και βέβαια τα εσωκομματικά βέλη στράφηκαν κυρίως εναντίον του. «Περιμένω την άμεση καθαίρεση της ηγεσίας της ΟΝΝΕΔ» δήλωνε ο Αντώνης Σαμαράς, που ακόμα δεν είχε αποχωρήσει από το κόμμα (17.2.1993), ενώ ο στενός του συνεργάτης Δημήτρης Σταμάτης ζητούσε και την ποινική δίωξη των υπευθύνων για το «κατάπτυστο άρθρο» (16.2.1993).

Προκειμένου να τον προστατεύσει, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τον συμπεριέλαβε την επόμενη χρονιά στις λίστες των υποψήφιων ευρωβουλευτών και έτσι ο κ. Χατζηδάκης μετακόμισε στις Βρυξέλλες από το 1994 έως το 2007.

Το σοκ από την υπόθεση αυτή και οι νέες εμπειρίες του από την εφαρμοσμένη πολιτική της ευρωπαϊκής Δεξιάς βοήθησαν τον νέο πολιτικό να ξεπεράσει τις νεανικές ευαισθησίες του. Στο διάστημα αυτών των χρόνων υποστήριξε με θέρμη τις ιδιωτικοποιήσεις κάθε είδους, ενώ πρωταγωνίστησε στην απόπειρα παράκαμψης του άρθρου 16 του Συντάγματος.

Η κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή επιχείρησε το 2007 να αναγνωρίσει τα πάσης φύσεως «κολέγια» ως ιδιωτικά ΑΕΙ, επικαλούμενη την Ευρωπαϊκή Οδηγία 26/2005. Ομως οι ρυθμίσεις αυτές υπήρξαν αποτέλεσμα συγκεκριμένης τροπολογίας που κατατέθηκε τον Ιανουάριο του 2004 στο Ευρωκοινοβούλιο από τον Κωστή Χατζηδάκη. Στην προσωπική ιστοσελίδα

του ο τότε υπουργός Μεταφορών πρόβαλε την υιοθέτηση του διαβήματός του από τον αρμόδιο επίτροπο Μπολκεστάιν ως μεγάλη επιτυχία.

Αμαρτωλές υποθέσεις

Το πάθος για τις πάση θυσία ιδιωτικοποιήσεις σε βάρος του Δημοσίου συνόδευε τον κ. Χατζηδάκη και μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα. Ακόμα και για την αμαρτωλή υπόθεση του Βατοπεδίου είχε προεξοφλήσει τον Σεπτέμβριο του 2010 ότι «δεν υπάρχει κάποια μελέτη επίσημη, τεκμηριωμένη, συγκεκριμένη, που να αποδεικνύει ζημία του Δημοσίου, η οποία είναι και η νομική προϋπόθεση προκειμένου να ασκηθεί οποιαδήποτε δίωξη. Φτάνει πια η πολιτική εκμετάλλευση».

Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ είχε υποστηριχτεί ότι με τις καταγγελίες κατά της κρατικής επιδότησης της Ολυμπιακής, την περίοδο που ήταν ευρωβουλευτής, εξυπηρέτησε τα συμφέροντα της Aegean του Ανδ. Βγενόπουλου. Μάλιστα ο Χρήστος Παπουτσής είχε αναφερθεί ανοιχτά σε υπόγεια συνεννόηση μεταξύ του υπουργού και του επιχειρηματία: «Μπορείτε να μας επιβεβαιώσετε ή να μας διαψεύσετε αυτό που αναγράφεται στις εφημερίδες, ότι με τον κ. Βγενόπουλο είχατε ήδη ξεκινήσει τις συζητήσεις πολύ πριν ξεκινήσει ο διεθνής διαγωνισμός, δηλαδή από το καλοκαίρι; Είναι αλήθεια ή όχι; Επιβεβαιώστε το ή διαψεύστε το. Καλό είναι να γνωρίζουμε». Και βέβαια ο υπουργός δεν απάντησε.

Με αυτό το πολιτικό κεφάλαιο στις αποσκευές του ο Κωστής Χατζηδάκης θα δεχτεί το 2016 την ταπεινωτική εξομοίωσή του με τον Αδωνη Γεωργιάδη στο κοινό στασίδι της αντιπροεδρίας του κόμματος. Προκειμένου να επιπλεύσει σ’ αυτή την άνιση συνύπαρξη, ο κ. Χατζηδάκης θα σκληρύνει ακόμα περισσότερο τη στάση του.

Εχοντας πλέον οριστικά εγκαταλείψει τον πολιτικό φιλελευθερισμό, θα επιλέξει να υπηρετήσει το κρυφό δόγμα της παράταξης που είχε ομολογήσει ο αιωνίως απρόσεκτος μέντοράς του, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, όταν το 2005 δήλωνε ότι θα πρέπει να «απελευθερωθεί η γη από τα δεσμά της» και να απαλλαγεί η Ελλάδα από «τις δύο πληγές της, τη Δασική Υπηρεσία και την Αρχαιολογική Υπηρεσία». Αυτό το δόγμα υπηρετεί σήμερα πιστά ο υπουργός Περιβάλλοντος.

Γιατί τον επιλέξαμε

Με το πρόσφατο νομοσχέδιο, στο όνομα του «εκσυγχρονισμού» και με την προοπτική των «μεγάλων επενδύσεων», καταργεί την προστασία των ειδικών περιοχών, νομιμοποιεί κάθε αυθαιρεσία και παραβιάζει τις συνταγματικές ρυθμίσεις, τις ευρωπαϊκές οδηγίες και τις διεθνείς συμβάσεις.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ
Ενας λαγός για τον κ. Μητσοτάκη
Υπάρχουν πολλές αφορμές να ασχοληθεί ο Τύπος με τον κ. Γεωργιάδη. Ο ίδιος άλλωστε είναι ο πρώτος που το επιδιώκει. Ομως η αιτία που ο κ. Γεωργιάδης ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους Μπογδάνους του κόμματός του...
Ενας λαγός για τον κ. Μητσοτάκη
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ
Ο άνθρωπος που ήθελε να γίνει σερίφης
Πριν από έναν ακριβώς χρόνο, η «Εφ.Συν.» είχε σχολιάσει την ανάληψη του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη από τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη με την παρατήρηση ότι όλες οι μεγάλες στιγμές της καριέρας του είχαν συμπέσει...
Ο άνθρωπος που ήθελε να γίνει σερίφης
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ
Εις το όνομα του πατρός
Μπορεί ο ίδιος να διαμαρτύρεται πως άδικα κατηγορείται ως ακροδεξιός επειδή είναι γιος παλαίμαχου ναζιστή, όμως ανέκαθεν υποστήριζε τις ακραίες θέσεις του πατέρα του.
Εις το όνομα του πατρός
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ
Νεοφιλελευθερισμός και «ηθικές» εκτελέσεις
Ασφαλώς δεν είναι η πρώτη φορά που η Μιράντα Ξαφά βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας, όχι για κάτι που έχει κάνει, αλλά για κάτι που έχει πει ή έχει γράψει. Αυτή τη φορά το ενδιαφέρον προκάλεσε η...
Νεοφιλελευθερισμός και «ηθικές» εκτελέσεις
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ
«Αγγος», κυρία πρόεδρε
Χωρίς περιττά σχόλια και φανφάρες, η Μαρία Λεπενιώτη ηγήθηκε της ιστορικής δίκης με αξιομνημόνευτη σοβαρότητα και νηφαλιότητα.
«Αγγος», κυρία πρόεδρε
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Το «χιούμορ» της νέας Δεξιάς και οι επαναλαμβανόμενες συγγνώμες
Σε μια σπάνια επίδειξη άμεσων ανακλαστικών πολλοί αναγνώστες, αλλά και συνάδελφοι δημοσιογράφοι, αντέδρασαν στο άθλιο δημοσίευμα του Στέφανου Κασιμάτη στην «Καθημερινή» για τον Γιώργο Κατρούγκαλο την περασμένη...
Το «χιούμορ» της νέας Δεξιάς και οι επαναλαμβανόμενες συγγνώμες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας