Ανοίγματα σε «εκσυγχρονιστές πολιτικούς», δικαιολογίες και κινδυνολογία για κυβερνήσεις συνεργασίας

Τη λογική πίσω από τη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς τη Νέα Δημοκρατία θα ήταν «πολιτική τερατογένεση» προσπαθούν να δικαιολογήσουν ωραιοποιώντας την και κινδυνολογώντας τα κυβερνητικά στελέχη, με επιχείρημα τη «σταθερή και φιλοευρωπαϊκή διακυβέρνηση» που μπορεί να εγγυηθεί μόνο ο πρωθυπουργός. 

Η δήλωση αυτή έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις στα κόμματα της αντιπολίτευσης, ωστόσο τα κυβερνητικά στελέχη επιμένουν να τη διακινούν και να την δικαιολογούν.

Ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος μίλησε για «θεσμικό πρωθυπουργό» που επιθυμεί «να επενδύσει στη σχέση εμπιστοσύνης που έχει οικοδομήσει με τους πολίτες» και που «δεν εφαρμόζει μια πολιτική κλεισμένων θυρών απέναντι σε δυνάμεις και προσωπικότητες που θέλουν να συμβάλουν στο έργο εκσυγχρονισμού της χώρας». Ενώ από την πλευρά του ο γ.γ. Συντονισμού της Κυβέρνησης Θανάσης Κοντογεώργης υποστήριξε ότι «ο πρωθυπουργός τοποθετήθηκε και λαμβάνοντας υπόψη και το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον» και μια κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς τη Νέα Δημοκρατία «δεν θα ήταν βιώσιμη» ούτε θα έδινε «λύσεις στα σοβαρά προβλήματα του τόπου.

Α. Σκέρτσος: Ο θεσμικός Μητσοτάκης

Με συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ 100.3, ο Άκης Σκέρτσος αναφερόμενος στο θέμα του εκλογικού νόμου, την αλλαγή του οποίου προφανώς μετά τις αντιδράσεις η κυβέρνηση αναγκάστηκε να βάλει στον πάγο, είπε ότι «προφανώς γίνονται συζητήσεις μέσα στην κυβέρνηση, γίνονται εισηγήσεις προς τον πρωθυπουργό, μπορεί να ανοίγουν τέτοια θέματα, αλλά ο πρωθυπουργός έχει τον τελικό λόγο. Και ο ίδιος έδωσε το στίγμα ότι είναι απόλυτα θεσμικός, ότι θέλει να επενδύσει ακόμη περισσότερο σε αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης που έχει οικοδομήσει με τους πολίτες όλα τα χρόνια της διακυβέρνησης αλλά και όσο ήταν στην αντιπολίτευση».

Υποστήριξε μάλιστα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης «έτσι θα συνεχίσει, με τρόπο σοβαρό, θεσμικό, χωρίς να λοξοκοιτάει δεξιά και αριστερά για τακτικισμούς. Με μοναδικό στόχο, να υπάρχει μία σταθερή, αποτελεσματική, σοβαρή φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση -αυτό χρειάζεται ο τόπος σε αυτές τις δύσκολες συγκυρίες που έχουμε πολλές κρίσεις που έχουμε να διαχειριστούμε».

Και στο ίδιο ύφος, κάνοντας και ένα «άνοιγμα» προς άλλους πολιτικούς, προφανώς εκτός Ν.Δ. συνέχισε: «Ο πρωθυπουργός έχει όραμα για το μέλλον, να κάνει την Ελλάδα πιο ευρωπαϊκή, πιο δίκαιη, πιο φιλελεύθερη. Αυτά είναι πράγματα που δεν ακούμε από την αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση έχει μία ευθύνη, να πάει παρακάτω τη χώρα, να την βοηθήσει να προοδεύσει. Με αυτό το στόχο όποιες πολιτικές δυνάμεις θέλουν να συγκλίνουν, είναι ευπρόσδεκτες. Ο πρωθυπουργός, ούτως η άλλως, δεν εφαρμόζει μια πολιτική κλεισμένων θυρών απέναντι σε δυνάμεις και προσωπικότητες που θέλουν να συμβάλουν στο έργο εκσυγχρονισμού της χώρας. Μιλάτε με έναν άνθρωπο που δεν προέρχεται από τη Νέα Δημοκρατία».

«Όποιος θέλει, μπορεί να έλθει και να βοηθήσει. Από εκεί και πέρα δεν είναι ζήτημα προσώπων, είναι ζήτημα πολιτικών», πρόσθεσε και σημείωσε: «Επί του πραγματικού πρέπει να αναμετρηθούμε και επί του πραγματικού οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης θα πρέπει να μας πουν τι θέλουν, πού θέλουν να πάνε τη χώρα».

Και καταλήγοντας στο «δια ταύτα», είπε: «Χρειαζόμαστε αποτελεσματικές και σταθερές κυβερνήσεις που θα έχουν ως στόχο μία ευρωπαϊκή, σύγχρονη, δίκαιη Ελλάδα. Όποιος θέλει να προστρέξει ένα τέτοιο πρόγραμμα, είναι ευπρόσδεκτος».

Γ. Οικονόμου: «Απειλή για τη σταθερότητα»

Η θέση αυτή δεν απείχε και πολύ από την απάντηση του Γιάννη Οικονόμου, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, στο ερώτημα εάν το κυβερνών κόμμα θα αναλάβει κάποιες πρωτοβουλίες προσέγγισης στελεχών από άλλα κόμματα, προεκλογικά ή μετεκλογικά. Αφορμή η δήλωσή του στην οποία έκανε λόγο για αυτοδύναμη κυβέρνηση της Ν.Δ., όχι κατ’ ανάγκην μονοκομματική, όχι κατ’ ανάγκην με ανθρώπους μόνο από τη ΝΔ. 

«Η δική μας άποψη είναι ότι τόπος χρειάζεται μία ισχυρή κυβέρνηση, με ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία για αυτοδύναμη Ελλάδα. Αυτό δε σημαίνει κατ’ ανάγκη μονοκομματική. Άλλωστε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη έχουμε αξιοποιήσει πρόσωπα και από άλλους χώρους. Δεν ζητάμε κομματικά διαβατήρια για ανθρώπους που μοιράζονται ίδιο όραμα. Χρειάζεται όμως ισχυρή πλειοψηφία».

Και όταν ρωτήθηκε για τα περί «πολιτικής τερατογένεσης», στην περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης μετά τις εκλογές με απλή αναλογική υπό το ΣΥΡΙΖΑ ως δεύτερο κόμμα και με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ και Βαρουφάκη και ψήφο ανοχής από ΚΚΕ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι κάτι τέτοιο «θα συνιστούσε καταρχήν ένα αποτέλεσμα του εκλογικού νόμου που συνειδητά ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ – διαφορετικού από αυτόν που τον έφερε στην εξουσία – προκειμένου να απειλήσει τη σταθερότητα».

Θ. Κοντογεώργης: Σε τι συνίσταται η «πολιτική τερατογένεση»

Πολύ πιο κοντά στα λόγια του Κυριάκου Μητσοτάκη από τη ΔΕΘ ήταν ο γ.γ. Συντονισμού τη Κυβέρνησης, που επισήμανε την κατά τη Νέα Δημοκρατία «επικινδυνότητα» μιας κυβέρνησης συνεργασίας.

Μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8, ο Θανάσης Κοντογεώργης είπε ότι «η τερατογένεση δεν αφορά στο να μείνει εκτός το πρώτο κόμμα. Αφορά τις συνθήκες συνεργασίας και πώς μπορεί να υπάρξει μια προγραμματική σύγκληση μεταξύ κομμάτων που αφενός μπορεί να έχουν δοκιμαστεί στην διακυβέρνηση, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αφορά και το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25 που ξέρουμε ποια είναι η ρητορική τους και η στάση τους απέναντι στα μείζονα ζητήματα και βέβαια το ΠΑΣΟΚ που θα έλεγα ότι η κοινωνική βάση του πόρρω απέχει από τις λογικές που μπορεί να εκφράζει το ΚΚΕ, το ΣΥΡΙΖΑ και το ΜέΡΑ25». 

Μάλιστα, επέσεισε τον κίνδυνο μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ότι «με βάση και την εμπειρία που είχαμε το 2015-2019 –γιατί πολλοί εκ των ανθρώπων που αυτή την στιγμή βρίσκονται σε άλλα κόμματα, το 2015 λειτούργησαν μαζί- ο πρωθυπουργός τοποθετήθηκε και λαμβάνοντας υπόψη και το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον». 

Και απευθυνόμενος στην αντίληψη των πολιτών, πρόσθεσε: 

«Αντιλαμβάνονται νομίζω και οι πολίτες ότι σε μια εποχή που χρειάζονται γρήγορες, στιβαρές και σοβαρές προσεγγίσεις στα θέματα, μια τέτοια συμμαχία, αν αυτό προέκυπτε από την κάλπη, θα ήταν μια πολύ δύσκολη περίσταση για τη χώρα γιατί δεν νομίζουμε ότι και θα ήταν βιώσιμο αλλά και από την άλλη ότι θα έδινε λύση στα πραγματικά προβλήματα του τόπου».