Η Ν.Δ. δομήθηκε βάσει του μοντέλου ενός αρχηγικού κόμματος. Ακόμα και αν στο παρελθόν έγιναν προσπάθειες να μετεξελιχθεί σε κόμμα με σαφή και συμπαγή δομή, τα χαρακτηριστικά της παρέμεναν εξόχως συγκεντρωτικά.
Με άλλα λόγια, μετά την αποχώρηση του ιδρυτή Κωνσταντίνου Καραμανλή από την ηγεσία του κόμματος, αναδείχτηκαν με ακόμα μεγαλύτερη ευκρίνεια οι αντιπαλότητες των «καπετανάτων» που συγκροτούσαν τη συντηρητική παράταξη.
Κάθε φορά δε που άλλαζαν οι εσωκομματικοί συσχετισμοί και ένα διαφορετικό πρόσωπο καταλάμβανε την προεδρία, ως αποτέλεσμα σκληρών ανταγωνισμών ή ευκαιριακών συμπράξεων, η νέα ηγεσία προχωρούσε σε «ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το παρελθόν», ώστε να παρουσιάσει πρόσωπο φρέσκο, πρωτοποριακό και ρηξικέλευθο.
Κρίνοντας όμως από το αποτέλεσμα, η συγκολλητική ουσία που συγκρατούσε τις όποιες φυγόκεντρες δυνάμεις ήταν η εξουσία. Σε αυτή την περίπτωση, η σύμπραξη ανομοιογενών εκδοχών της Δεξιάς είναι λογική.
Στη φάση όμως της ελπίδας για κατάληψη της εξουσίας, η ενότητα στη Ν.Δ. είναι σύνηθες να αποτελεί απλώς μια ευχή πίσω από την οποία κρύβονται άγρια μαχαιρώματα και ανοίκειες αντιπαραθέσεις.
Η Ν.Δ. υπό τη σημερινή της ηγεσία διέρχεται μια σοβαρή κρίση ταυτότητας. Ανεξαρτήτως των προσπαθειών που καταβάλλουν διάφορες επικοινωνιακές ομάδες, η συντηρητική παράταξη αδυνατεί να βρει τη «χρυσή τομή».
Η ανάδειξη του Κυριάκου Μητσοτάκη, που προέκυψε ως συμφωνία της πρόσφατα κυβερνώσας ομάδας υπό τον Αντώνη Σαμαρά και της νεοφιλελεύθερης πτυχής του κόμματος, παρήγαγε ένα πολιτικό προϊόν άκρως αγοραίας στόχευσης ως προς την οικονομική σκέψη και απολύτως συντηρητικής ως προς τις κοινωνικές της αναφορές.
Αυτός ο συνδυασμός προκαλεί αναταράξεις στο εσωτερικό της Ν.Δ., την ώρα μάλιστα που ουκ ολίγοι στην αντιπολίτευση (και παρά τις διαρκείς κυβερνητικές διαψεύσεις) εκτιμούν ότι οι εκλογές δεν θα αργήσουν πολύ.
Η μάχη για το ποιος θα δώσει τη μάχη απέναντι στον σταθερό πόλο του ΣΥΡΙΖΑ μαίνεται στη Ν.Δ. Και κρίνοντας από τις εξωστρεφείς αντιδράσεις των καραμανλικών, προμηνύεται ιδιαίτερα σκληρή.
Συνηθίζεται οι πρόεδροι της Ν.Δ. να προχωρούν με «καρατομήσεις» εσωκομματικών τους αντιπάλων. Τώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται να προσεταιρίζεται στελέχη από το Κέντρο, κάτω από την «ομπρέλα» των πρόσφατων μνημονιακών κυβερνήσεων, θα ακολουθήσει την ίδια τακτική προκειμένου να επικρατήσει «ησυχία» στα νέα γραφεία της Ν.Δ.; Ιδωμεν.
