Ενα βήμα μπρος, δυο διαφωνίες πίσω. Ενα σχέδιο που είχε εγκριθεί και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και από την κυβέρνηση των ΗΠΑ συναντά τις ενστάσεις της Γερμανίας. Η εισαγωγή ενός νέου συστήματος («automatic reprofiling», δηλαδή αυτόματη αναπροσαρμογή ) δεν περνάει, όπως γράφουμε σήμερα.
Απορρίπτεται δηλαδή όχι μόνο η ονομαστική διαγραφή οποιουδήποτε μέρους του δημόσιου ελληνικού χρέους, αλλά επιχειρείται να φύγει από τη συζήτηση των θεσμών ακόμα και μια πολιτική προβλεπόμενης και ελεγχόμενης αναπροσαρμογής των δανειακών υποχρεώσεων της Ελλάδας με συντελεστές και κριτήρια που θα την προστατεύουν από τον κύκλο της ύφεσης.
Που δεν θα επιτρέπουν στο εξής στους δανειστές να απαιτούν περισσότερα χρήματα από το 15 ή 20% του ετήσιου ΑΕΠ και θα λαμβάνουν υπόψη τους το εκάστοτε διαμορφούμενο πρωτογενές πλεόνασμα της χώρας.
Ολα δείχνουν ότι το συμβιβαστικό αυτό σχέδιο, για το οποίο φαίνεται να εργάστηκε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και οι τεχνοκράτες των ευρωπαϊκών θεσμών, δηλαδή η επιλογή της ουσιαστικής αναδιάρθρωσης (επιμήκυνση με μειώσεις επιτοκίων κ.λπ.) του ελληνικού δημόσιου χρέους, που θα μπορούσε να ξεμπλοκάρει τις διαδικασίες αξιολόγησης, και της θετικής (δηλαδή λιγότερο άγριας και κοινωνικά άδικης) εξέλιξης του ελληνικού προγράμματος, απορρίπτεται από τον Γερμανό υπουργό Οικονομίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Το επιχείρημα του δόκτορος Σόιμπλε είναι το γνωστό και ιστορικό δόγμα των ανά τον κόσμο τοκογλύφων: αν διευκολύνεις τον δανειολήπτη, τον κακομαθαίνεις.
Αν ηγεμονεύσει η άποψη αυτή, γίνεται φανερό ότι θα καταργηθούν όλες οι κοινωνικές ρήτρες για όλα, τα «κόκκινα» δάνεια, δημόσια, στεγαστικά, επιχειρηματικά κ.ο.κ.
Με λίγα λόγια, ο κ. Σόιμπλε καταργεί την πίστη στις συναλλαγές και οδηγεί στα άκρα την αντοχή της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ευρωζώνης για άλλη μια φορά.
