efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αγνωστο παρέμενε έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές -μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκευής- το αποτέλεσμα της ονομαστικής φανερής ψηφοφορίας με την οποία η Βουλή εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση να διαπραγματευτεί με τους θεσμούς.

Αναμφίβολα πρόκειται για οριακή δοκιμασία αντοχής της κυβέρνησης και των κομμάτων που τη στηρίζουν. Βέβαιο είναι, πάντως, ότι η εξουσιοδότηση έχει παρασχεθεί στην κυβέρνηση λόγω της θετικής ψήφου της πλειοψηφίας των κομμάτων της αντιπολίτευσης – Ν.Δ., Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ.

Οπως είναι βέβαιο ότι η κυβερνητική πρόταση προς τους δανειστές περιέχει πληθώρα μέτρων που μπορούν να χαρακτηριστούν υφεσιακά. Μετά από πεντάμηνη ψυχοφθόρα διαδικασία, με τους εταίρους να εκβιάζουν, να απειλούν, να στέλνουν τελεσίγραφα και να παρεμβαίνουν με κάθε τρόπο στην εσωτερική πολιτική ζωή της χώρας, η κυβέρνηση επιλέγει -και ορθά- την παραμονή στο ευρώ και μία σκληρή συμφωνία· και όχι μια πορεία στο άγνωστο.

Το ζητούμενο, τώρα, είναι η επιδιωκόμενη λύση να μην είναι χειρότερη από τις προηγούμενες προτάσεις και, φυσικά, να περιλαμβάνει όχι κάποια αόριστη αναφορά, αλλά συγκεκριμένη δέσμευση για μείωση του χρέους σε επίπεδα που να το καθιστούν εξυπηρετούμενο ώστε να μην υποθηκεύεται το μέλλον της οικονομίας και της κοινωνίας.

Η διαδικασία της διαπραγμάτευσης έφερε στο επίκεντρο όχι μόνο το λεγόμενο δημοκρατικό έλλειμμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και τον ταχύτατο μετασχηματισμό της σε μια αντιδημοκρατική ένωση μακριά από τις προσδοκίες των λαών της και σε μεγάλη απόσταση από τις αξίες που ενέπνευσαν τους ιδρυτές της.

Στο εσωτερικό της χώρας η επόμενη μέρα δημιουργεί νέα δεδομένα και θα απαιτηθούν από την κυβέρνηση μεγάλη δύναμη και ικανότητα ανάληψης πρωτοβουλιών, για να επουλώσει όσες περισσότερες πληγές μπορεί.

Οσο για τον Αλέξη Τσίπρα, θα πρέπει αμέσως να ξεκινήσει την υλοποίηση των δεσμεύσεών του και κυρίως αυτών που αποτελούν απαίτηση της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού και αφορούν την αντιμετώπιση της διαφθοράς και τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου – θέματα με τα οποία μάλλον δεν πρόλαβε να καταπιαστεί τους πρώτους πέντε μήνες της θητείας του.