Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η ρητορική της όξυνσης που ακολουθεί η τουρκική κυβέρνηση, η οποία συνοδεύεται από πρακτικές πρόκλησης στο Αιγαίο, δεν μπορεί και δεν μένει αναπάντητη από την Αθήνα. Ωστόσο, εκτός από το υπουργείο Εξωτερικών, που είναι σε εγρήγορση -όπως και όλοι οι αρμοδίως εμπλεκόμενοι στην υπεράσπιση των συμφερόντων και της ακεραιότητας της χώρας- και απαντά με γνώση, σχέδιο και ψυχραιμία, καλό θα είναι να μη ρίχνουν λάδι στη φωτιά άλλοι παράγοντες, που ενδεχομένως στοχεύουν και αυτοί σε εσωτερικό ακροατήριο, όπως και οι απέναντι ακραίοι. Πρέπει να επικρατήσει το συμφέρον της χώρας, οι καιροί είναι δύσκολοι.

Δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα να ακολουθήσουμε την όξυνση, εξέλιξη που μπορεί τελικά να συμφέρει μόνο την απέναντι πλευρά. Η Ελλάδα δεν επιθυμεί ούτε επιδιώκει την όξυνση στο Αιγαίο, δεν θέλει να συμβεί «ατύχημα» και βεβαίως δεν θέλει να εκτροχιαστούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αν όμως συνεχιστεί αυτό το κλίμα αντιπαράθεσης και όξυνσης που καλλιεργεί η Αγκυρα στον δρόμο προς τη δική της εκλογική αναμέτρηση της 16ης Απριλίου, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ένα «ατύχημα» και γι’ αυτό δεν θα ευθύνεται η Αθήνα.

Ωστόσο, πρέπει μια τέτοια ανεπιθύμητη εξέλιξη, που κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει πού θα καταλήξει, να αποφευχθεί. Αυτός είναι και ο φόβος των συμμάχων μας, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, που πιέζουν την Αγκυρα να ρίξει τους τόνους και να σταματήσει τις προκλήσεις στο Αιγαίο. Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι όλοι γνωρίζουν ποιος επενδύει στην όξυνση, και μάλιστα για εκλογικούς λόγους, ενώ δεν κρύβουν τη δυσφορία τους για τον απρόβλεπτο και μη ελέγξιμο Τούρκο πρόεδρο, ο οποίος μπορεί να απειλήσει την όποια σταθερότητα απέμεινε στην περιοχή.

Ακόμη και η Ευρώπη, που συνήθως υποκύπτει στους εκβιασμούς του Ερντογάν, ζητά χαμηλούς τόνους και όχι όξυνση, ενώ δεν κρύβει πλέον τη δυσφορία της για τις παραβιάσεις των δημοκρατικών και πολιτικών δικαιωμάτων στην Τουρκία, τις διώξεις αντιφρονούντων, την υποχώρηση του κράτους δικαίου και τις διώξεις δημοσιογράφων, με τελευταίο περιστατικό την προφυλάκιση του ανταποκριτή της γερμανικής εφημερίδας «Ντι Βελτ» στην Τουρκία.