Το σίγουρο είναι ότι τα τελευταία αποτελέσματα του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ για τις ροές απασχόλησης του Ιουνίου γέννησαν προβληματισμό…
Ο λόγος εντοπίζεται κυρίως στο ότι από τη σύγκριση των στοιχείων των δύο μηνών, Ιούνιος 2018 και Ιούνιος 2017, προκύπτει μειωμένη επίδοση κατά 6.979 λιγότερες θέσεις εργασίας για τον Ιούνιο 2018 (θετικό ισοζύγιο 33.620 θέσεων εργασίας) έναντι θετικού ισοζυγίου (40.599) τον Ιούνιο του 2017.
Ωστόσο δεν είναι μόνο αυτό το στοιχείο που γεννά προβληματισμό. Σύμφωνα με την ανάλυση που έκανε η Ενωση για την υπεράσπιση της εργασίας και του κοινωνικού κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ), υπάρχουν τρία σημεία όπου οφείλουν οι επαΐοντες να εστιάσουν την προσοχή τους.
Αυτά εντοπίζονται στα εξής:
◼ Η μερική και η εκ περιτροπής απασχόληση στο πρώτο εξάμηνο του 2018, έστω και οριακά, είναι μεγαλύτερη από την πλήρη απασχόληση.
◼ Για τον μήνα Ιούνιο χάθηκαν 6.259 θέσεις εργασίας στους 30-44 ετών!
◼ Η Αττική κρατάει την… πρωτιά στην ανεργία και κατέγραψε αρνητικό πρόσημο στις προσλήψεις-αποχωρήσεις.
Ως προς το πρώτο ανησυχητικό στοιχείο που αφορά το ότι στο 51,1% τω νέων προσλήψεων ανέρχεται η μερική και εκ περιτροπής απασχόληση για το α’ εξάμηνο του 2018!
Πράγματι σε σύνολο προσλήψεων 1.359.805 το πρώτο εξάμηνο του 2018, μόνο οι 664.732 (ποσοστό 48,9%) είναι θέσεις πλήρους απασχόλησης, ενώ οι 695.073 (ποσοστό 51,1%) είναι θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης.
Ειδικότερα οι 528.120 (ποσοστό 38,8%) είναι θέσεις μερικής απασχόλησης και 166.953 (12,3%) είναι θέσεις εκ περιτροπής εργασίας.
Εδώ πρέπει να επισημάνουμε επίσης ότι τον μήνα Ιούνιο 2018, 2.688 συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε μερικής και 1.109 σε εκ περιτροπής απασχόληση (με ή χωρίς τη συμφωνία εργαζομένου), δηλαδή αθροιστικά 3.797 συμβάσεις έπαψαν να είναι πλήρους απασχόλησης.
Οι νέες προσλήψεις πλήρους απασχόλησης, κατά τον ίδιο μήνα Ιούνιο 2018, ανέρχονται στο 45,13% ενώ οι μερικής απασχόλησης σε 42,13% και οι εκ περιτροπής σε 12,74% (αθροιστικά στο 54,87%).
Απώλειες
Καμπανάκι χτυπάει και για την ηλικιακή ομάδα από 30 έως 44 ετών, η οποία είναι προφανές ότι αποτελεί την πλέον παραγωγική ομάδα του εργατικού δυναμικού της Ελλάδας!
Ο μήνας Ιούνιος 2018 στη συγκεκριμένη ομάδα έφερε απώλεια 6.259 θέσεων εργασίας. Πράγματι, με βάση τις καταγραφές στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, οι αναγγελίες πρόσληψης για τον Ιούνιο 2018 ανήλθαν στις 102.526, ενώ οι αποχωρήσεις στις 108.785.
Τέλος, το γεγονός ότι η «κοιτίδα» του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, η Περιφέρεια Αττικής, μαστίζεται από την ανεργία εξηγεί ότι το πρόσημο προσλήψεων-αποχωρήσεων είναι αρνητικό. Πρόκειται για την πολυπληθέστερη περιοχή της χώρας και πολλοί έβλεπαν ότι η τουριστική περίοδος και η ανάκτηση του ενδιαφέροντος των τουριστών να περάσουν μέρες διακοπών στην Αθήνα θα έδιναν ρεκόρ προσλήψεων…
Αντ’ αυτού για τον μήνα Ιούνιο του 2018 οι προσλήψεις ανήλθαν σε 101.301 ενώ οι αποχωρήσεις σε 109.796.
Πάντως σε κάθε περίπτωση αυτό που ζούμε εντός της μνημονιακής εποχής που ξεκίνησε το 2010 και συνεχίζεται είναι η μαζική υποκατάσταση θέσεων πλήρους απασχόλησης από τις διάφορες μορφές εργασιακής ευελιξίας (και κυρίως τη μερική απασχόληση και την εκ περιτροπής εργασία).
Αυτή η εξέλιξη πέραν της φτωχοποίησης του κόσμου της μισθωτής εργασίας θα είναι η μόνιμη μεγάλη απειλή για το μέλλον των συντάξεων στην Ελλάδα, αλλά και προβληματική κατάσταση για την πραγματική οικονομία.
Είναι σαφές ότι σε μια αγορά όπως η ελληνική που στηρίζεται σχεδόν στο σύνολό της στην κατανάλωση, η μείωση της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών επιφέρει απώλεια τζίρου στις επιχειρήσεις…
Ενα τέτοιο αρνητικό σπιράλ φέρνει διαρκώς προβλήματα στην πραγματική οικονομία αλλά και στην κοινωνική ασφάλιση (αφού οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία προκύπτουν ως ποσοστό επί των αμοιβών).
Πράγματι παρότι μειώθηκε η ανεργία κατά σχεδόν 4 ποσοστιαίες μονάδες από το 2015, τα Ταμεία χάνουν διαρκώς τη διετία 2016-2017 περίπου 2 δισ. ευρώ από τις μειωμένες εισφορές λόγω των νέων ευέλικτων μορφών απασχόλησης.
Εάν στα μεγέθη αυτά προσθέσουμε και τις δραματικές απώλειες για τα ασφαλιστικά ταμεία, ύψους περίπου 4 δισ. ευρώ ετησίως και 130 δισ. ευρώ αθροιστικά από τις μνημονιακές πολιτικές για την περίοδο 2010-2016, τότε εύκολα συνάγεται γιατί διαρκώς έρχεται στο προσκήνιο των συζητήσεων η μείωση των συντάξεων ως ο τρόπος διάσωσης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης!
