Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης και πρόεδρος της Ελληνικής Ζωοφιλικής Εταιρείας, κ. Κώστας Ζώης, είχε μια θαυμάσια ιδέα, την οποία κοινοποίησε στον δικό μου, που όπως ήταν φυσικό την υιοθέτησε αμέσως!
Προτείνει, λοιπόν, να μην αποκαλούμε τα περιφερόμενα και αναξιοπαθούντα ζωάκια «αδέσποτα», αλλά «άστεγα», διότι αυτό ακριβώς είναι: Δεν έχουν -δεν είχαν ποτέ ή έπαψαν να έχουν- σπίτι, στέγη και όλοι μας, χιλιάδες ζωόφιλοι, προσπαθούμε να τους βρούμε.
Εφόσον, λοιπόν, στερούνται στέγης -και όχι… δεσπότη- ε, ας αρχίσουμε να λέμε τα πράγματα όπως είναι και όχι όπως, κακώς, έχει επικρατήσει να τα λέμε.
Ακολουθεί η επιστολή του κ. Ζώη:
«Αγαπητέ κύριε Διαμαντή,
Καταρχήν συγχαρητήρια για τη δημιουργική στήλη σας στην εφημερίδα και για τη θετική σας στάση απέναντι στην Ελληνική Φιλοζωική Εταιρεία. Σας στέλνω μια σκέψη μου για τα αδέσποτα, ελπίζοντας να συμφωνείτε μαζί μου.
Η λέξη “αδέσποτος” έχει μια προσβλητική και υποτιμητική έννοια, είναι αυτός που δεν έχει δεσπότη, είναι ο ρέμπελος, ο απείθαρχος, ο τεμπέλης και άλλα προσβλητικά επίθετα.
Για τα αξιολύπητα, περιφερόμενα στους δρόμους, στο κρύο, στη νηστεία και στη δίψα ζώα, ζητώντας ένα βλέμμα, ένα χάδι, μια θαλπωρή, η λέξη που τους πρέπει είναι η λέξη ΑΣΤΕΓΟΣ.
Σύντομα θα προτείνω στο αρμόδιο υπουργείο η ταπεινωτική λέξη “αδέσποτος” να αντικατασταθεί από την οικεία μας -λόγω των καιρών- λέξη “άστεγος”. Μια λέξη που από μόνη της παραπέμπει στις ευαίσθητες ανθρώπινες χορδές να σκύψουν στο πρόβλημα και να δώσουν χείρα βοηθείας σε μια περιφερόμενη δυστυχία.
Σκεφτείτε να λέγαμε και αυτούς που κοιμούνται στα παγκάκια και στα τσιμέντα των δρόμων… αδέσποτους.
Με εκτίμηση, Κωστής Ζώης, σκηνοθέτης, πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοζωικής Εταιρείας».
▪ Νομίζω ότι η «θετική μας στάση» απέναντι στην Ελληνική Φιλοζωική Εταιρεία, τόσο για μένα όσο και για τον δικό μου, είναι αυτονόητη: Είμαστε δίπλα σε κάθε ζωοφιλική οργάνωση και σε κάθε ζωόφιλο χωριστά. Πολύ περισσότερο που γνωρίζουμε από κοντά το σπουδαίο έργο και την ανεκτίμητη προσφορά της ΕΦΕ.
* Η Αλλοπάρ είναι η αγαπημένη μου σκυλίτσα και αρχηγίνα μιας ελεεινής αγέλης. Η οποία αγέλη πολύ φοβάμαι ότι σύντομα θα χάσει ένα απ’ τα τρία, όλα κι όλα, μέλη της. Κυρίες και κύριοι, ο Σούρτας μας, ο αγαπημένος «Κανέλος» της περιοχής «Δικαστικών Υπαλλήλων» του Μαραθώνα, δεν πάει καθόλου καλά -παλεύει μ’ έναν άγριο καρκίνο…
