Στο εσωτερικό των κομμάτων μεταφέρεται η ένταση από την πολιτική αβεβαιότητα που προκλήθηκε στη Γερμανία, μετά την κατάρρευση των συνομιλιών για την «Τζαμάικα».
Το ζήτημα πλέον είναι ποιος αρχηγός θα δεχτεί τη σφοδρότερη εσωκομματική αμφισβήτηση.
Η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ έχει αποτραβηχτεί τις τελευταίες ημέρες από τη δημοσιότητα περιμένοντας τις αποφάσεις του αρχηγού των Σοσιαλδημοκρατών Μ. Σουλτς που πιέζεται να ανοίξει διάλογο για τον σχηματισμό κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού, πριν από τη διεξαγωγή του προγραμματισμένου συνεδρίου στις αρχές Δεκεμβρίου. Την ίδια ώρα, ισχυρές πιέσεις δέχεται και ο πρόεδρος των Χριστιανοκοινωνιστών Χ. Ζεεχόφερ να ανοίξει τον δρόμο της διαδοχής του εν όψει του δικού του συνεδρίου, στα μέσα του επόμενου μήνα.
Ζητούμενο η συνοχή
Αν και οι δηλώσεις όλων των πολιτικών αρχηγών έχουν ως γνώμονα το συμφέρον της χώρας, οι κινήσεις τους εστιάζονται αυτές τις ώρες στη συνοχή των κομμάτων τους.
Ο Μ. Σουλτς έγινε δεκτός χθες το απόγευμα από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Φ. Β. Στάινμαγερ και στη συνέχεια είχε μακρά σύσκεψη με το πολιτικό συμβούλιο και τους σοσιαλδημοκράτες επικεφαλής των τοπικών κυβερνήσεων (Σ. Βάιλ, Ο. Σολτς κ.ά.).
Η γραμμή που έχει χαράξει από την περασμένη Δευτέρα αμέσως μετά την κατάρρευση των συνομιλιών για την «Τζαμάικα», καταλήγει στην απόρριψη κάθε πρότασης για συνεργασία με την Ενωση της Α. Μέρκελ.
Η μόνη υποχώρηση που μπορεί να γίνει από το SPD είναι να δοθεί στην Α. Μέρκελ η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης κοινοβουλευτικής μειοψηφίας, έτσι όπως εκφράστηκε από την πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών Α. Νάλες.
Η «προσφορά» αυτή σημαίνει ότι η καγκελάριος θα πάει δύο φορές στην Ομοσπονδιακή Βουλή για να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης (κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας) χωρίς συζήτηση και όταν αποτύχει, θα δεχτεί να γίνει καγκελάριος μιας κυβέρνησης που θα υποστηρίζεται κοινοβουλευτικά μόνον από την Ενωση CDU/CSU και σε κάθε νομοθετική πρωτοβουλία θα πρέπει να αναζητεί στηρίγματα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Το πρόβλημα του Σουλτς
Η γραμμή αυτή αμφισβητείται από τη δεξιά πτέρυγα με τον Γ. Καρς, ωστόσο οι βουλευτές που στοιχίζονται με τον επικεφαλής της επιτροπής οικονομικών του SPD δεν ξεπερνούν τους 20 (σύμφωνα με την Bild μπορεί να είναι 30 – σε σύνολο 153) ενώ στον κομματικό μηχανισμό η αντιστοίχιση είναι μικρότερη.
Το περιοδικό Focus μετέφερε χθες το βράδυ από την ιστοσελίδα του ότι ο Μ. Σουλτς έχει απειλήσει και με παραίτηση, πληροφορία που αποδόθηκε σε συνεργάτη του Economist και διαψεύστηκε.
Το πρόβλημα του Μ. Σουλτς πάντως είναι υπαρκτό, καθώς στην περίπτωση που επιμείνει στη θέση του θα πρέπει να ξεκαθαρίσει από τώρα ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με την Α. Μέρκελ ούτε και μετά από νέες εκλογές και παράλληλα να αναζητήσει γέφυρες προς τις άλλες πολιτικές δυνάμεις.
Τι θα κάνουν οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι στο συνέδριο του κόμματος, στις αρχές Δεκεμβρίου, δεν έχει ξεκαθαριστεί.
Σφοδρές επικρίσεις
Πιέσεις να κάνει πίσω δέχεται και η Α. Μέρκελ, να συμφωνήσει δηλαδή στη συγκρότηση κυβέρνησης κοινοβουλευτικής μειοψηφίας, εάν αυτή έχει την ανοχή των Σοσιαλδημοκρατών.
Πλην όμως και αυτή η διέξοδος, που ούτως ή άλλως θεωρείται μεταβατική, βρίσκει νέα εμπόδια μετά την τροπή που πήραν τα πράγματα στο αδελφό κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών, τους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας.
Ο Χ. Ζεεχόφερ βρέθηκε χθες απέναντι σε σφοδρές επικρίσεις από τους κορυφαίους του κόμματός του, ενώ νωρίτερα οι άνθρωποί του αναγκάστηκαν να διαψεύσουν την είδηση της τοπικής δημόσιας ραδιοφωνίας, ότι θα παραιτηθεί από πρωθυπουργός της Βαυαρίας και θα κρατήσει τη θέση του προέδρου του CSU ώστε να διαδραματίσει άλλο ρόλο στο Βερολίνο.
Ο σφοδρότερος επικριτής του και πιθανότερος διάδοχός του, Μ. Σέντερ, δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά του περιμένοντας τις κινήσεις και των άλλων -πιθανών- υποψηφίων για την αρχηγία.
Αύριο, θα έχουν την πρώτη διευρυμένη συζήτηση και οι Πράσινοι, προκειμένου να καταλήξουν σε νέα γραμμή πλεύσης μετά την «Τζαμάικα».
Η θέση του κόμματος είναι ότι είναι ανοιχτό σε συνομιλίες για τον σχηματισμό κυβέρνησης, πλην όμως εκτός από αυτή τη θέση αρχής στη συνδιάσκεψη αναμένεται να τεθούν και τα κείμενα επί των οποίων έγινε η συζήτηση για την «Τζαμάικα».
