Η αποκαλούμενη ατύπως και «Συμμαχία του Πολέμου», δηλαδή ο συνασπισμός των τριών κομμάτων που έχουν ως επικεφαλής πρώην διοικητές και οπλαρχηγούς του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου (UCK), είναι ο νικητής στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στο Κόσοβο.
Ομως το ποσοστό 34,9% των ψήφων που πήραν τα συγκεκριμένα κόμματα [πρόκειται για το Δημοκρατικό Κόμμα Κοσόβου (PDK) υπό τον σημερινό πρόεδρο Χασίμ Θάτσι, τη Συμμαχία για το Μέλλον του Κοσόβου (ΑΑΚ) του Ράμους Χαραντινάι και την Πρωτοβουλία για το Κόσοβο (NISMA) του Αρμπέν Λιμάι] δεν αρκεί για να τους εξασφαλίσει την αυτοδυναμία και να τους επιτρέψει τον σχηματισμό κυβέρνησης: σε κάθε περίπτωση το κρατίδιο-προτεκτοράτο του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. στην καρδιά των Βαλκανίων μπαίνει πλέον σε νέα περίοδο ακόμη μεγαλύτερης πολιτικής αστάθειας, με εν δυνάμει εκρηκτικές συνέπειες για ολόκληρη την εύφλεκτη (πρωτίστως λόγω του συνεχιζόμενου αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού) περιοχή μας.
Η απώλεια της αυτοδυναμίας χαλάει τα σχέδια των πρώην «Ουτσεκάδων» για πρωθυπουργοποίηση του Χαραντινάι, του παλιού οπλαρχηγού που αθωώθηκε μεν από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για εγκλήματα πολέμου, αλλά παραμένει καταζητούμενος από την Ιντερπόλ με βάση διεθνές ένταλμα που εξέδωσε η Σερβία.
Μάλιστα ο Χαραντινάι συνελήφθη πριν από μερικούς μήνες ξανά στη Γαλλία, αλλά αφέθηκε ελεύθερος μετά από άνωθεν «παρέμβαση» της γαλλικής κυβέρνησης στη Δικαιοσύνη.
Περιττό, φυσικά, να πούμε ότι με πρωθυπουργό τον καταζητούμενο Χαραντινάι, κάθε πιθανότητα διάλογου της Πρίστινας με το Βελιγράδι θα τερματιζόταν και τυπικά…
Την ανησυχία των ξένων «σπονσόρων» του Κοσόβου, αλλά και των πιο φιλειρηνικών στρωμάτων του πληθυσμού εντείνει βέβαια και το γεγονός ότι δεύτερη δύναμη, πίσω από τον συνασπισμό των πρώην Ουτσεκάδων, είναι το… ακόμη πιο ακραίο –αν είναι ποτέ δυνατόν- κόμμα Αυτοδιάθεση, υπό τον φανατικό εθνικιστή Αλμπίν Κούρτι, που διπλασίασε το ποσοστό του σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, παίρνοντας 26%.
Το εν λόγω κίνημα εκφράζει τα πιο εξτρεμιστικά στοιχεία της αλβανόφωνης πλειοψηφίας, καθώς υπόσχεται την εκδίωξη των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων, τη δημιουργία τακτικού κοσοβάρικου στρατού και τη χρήση βίας κατά της σερβικής μειονότητας στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο!
Επικίνδυνη εκλογική «πλατφόρμα»
Στην εμπρηστική εκλογική «πλατφόρμα» της Αυτοδιάθεσης περιλαμβάνονται ακόμη δεσμεύσεις για ακύρωση της συμφωνίας για τη σύσταση Διεθνούς Δικαστηρίου για τα εγκλήματα του UCK και επανακαθορισμό της συνοριακής γραμμής με το Μαυροβούνιο και φυσικά η οριστική διακοπή κάθε -έτσι κι αλλιώς- ημιθανούς πολιτικού διαλόγου με τη σερβική κυβέρνηση στο Βελιγράδι, υπό την αιγίδα των Βρυξελλών, για τη διευθέτηση των υφιστάμενων εκκρεμοτήτων Αλβανών και Σέρβων στο Κόσοβο.
Οι βουλευτές του Κούρτι ήταν άλλωστε αυτοί που τους προηγούμενους μήνες πρωταγωνίστησαν στη διάλυση του προηγούμενου κοινοβουλίου, πετώντας καπνογόνα μέσα στην αίθουσα και παίζοντας ξύλο με τους «ειρηνιστές», αλλά και τους βουλευτές του Θάτσι και του Χαραντινάι, τους οποίους θεωρούν υπερβολικά «ενδοτικούς»…
Τρίτος και καταϊδρωμένος, με ποσοστό 25,6%, ήρθε ο τρικομματικός Συνασπισμός της Ειρήνης, με επικεφαλής δύναμη τη Δημοκρατική Ενωση Κοσόβου (LDK), της οποίας ηγείται ο τέως πρωθυπουργός Ισα Μούσταφα, ενώ τέταρτο με 7,6% βγήκε το κόμμα Σερβική Λίστα, που λογικά θα κατακτήσει και τις δέκα έδρες (σε σύνολο 120) που προβλέπονται από το κοσοβάρικο Σύνταγμα για τη σερβική μειονότητα.
Ο Συνασπισμός της Ειρήνης προτείνει για πρωθυπουργό τον τέως υπουργό Οικονομικών Αμπντουλάχ Χότι, έναν μετριοπαθή πολιτικό που αρέσει πολύ στις Βρυξέλλες και θεωρητικά θα μπορούσε να συσπειρώσει τις λιγότερο φιλοπόλεμες δυνάμεις, αλλά… μάλλον ατύχησε και πάλι.
Πλουτίζει η μαφία
Στην πραγματικότητα βέβαια, ο θριαμβευτής των εκλογών ήταν η απογοήτευση και η αποχή, που άγγιξε το 58,4% των εγγεγραμμένων. Σύμφωνα με τις λιγοστές ανταποκρίσεις από την Πρίστινα, η μεγάλη πλειοψηφία των Κοσοβάρων ψηφοφόρων απείχε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συνεχή εναλλαγή στην «κυβέρνηση» των ίδιων αμαρτωλών προσώπων εδώ και 17 συναπτά χρόνια, παρά το γεγονός ότι η οικονομία παραμένει στάσιμη και η ανεργία καλπάζει, ενώ οι μόνοι που πλουτίζουν είναι οι εκάστοτε κυβερνώντες και η πανταχού παρούσα μαφία…
Καθώς η κάλπη δεν έδωσε αυτοδυναμία σε κανέναν συνασπισμό και οι τρεις συνασπισμοί των αλβανοφώνων μισιούνται θανάσιμα μεταξύ τους, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και στην εξαιρετικά διχαστική προεκλογική ρητορική τους, οι πιθανότητες συνεννόησης είναι πολύ λίγες και δεν αποκλείεται η νέα προσφυγή στις κάλπες, αφού τελειώσει το «σίριαλ» των ενστάσεων (οι παρατυπίες ήταν και πάλι πολλές, ενώ υπήρξε και πολύωρη όσο και ύποπτη βλάβη στο ηλεκτρονικό σύστημα καταμέτρησης) και η διαδικασία των διερευνητικών εντολών, που λογικά δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί πριν από τον Οκτώβριο.
