Βαφτίζοντας τη ματαίωση… αναβολή, το πρυτανικό συμβούλιο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου έσωσε την τελευταία στιγμή την τιμή του ιδρύματος και ματαίωσε την προγραμματισμένη για σήμερα αναγόρευση του μητροπολίτη Ανθιμου σε επίτιμο διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ για λόγους… καλύτερης οργάνωσης!
Η γνωστοποίηση ότι ο κ. Ανθιμος θα αναγορευόταν επίτιμος διδάκτωρ του τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ είχε γίνει πριν από μία εβδομάδα προκαλώντας στην αρχή μόνο έκπληξη.
Χρειάστηκαν δυο μέρες για να μετατραπεί το μουρμουρητό σε βουή.
Πολλοί είχαν εκφράσει την απορία τους πώς έγινε δεκτή μια τέτοια πρόταση σε ένα τμήμα το οποίο έχει πληθώρα προοδευτικών καθηγητών Θεολογίας.
Αγνωστο αν και οι καθηγητές αυτοί έχουν μετανιώσει σήμερα, το θέμα είναι ότι επέλεξαν μια τακτική οπισθοχώρηση από την ευθεία σύγκρουση με τον μητροπολίτη.
Ετσι βγήκε και η ανακοίνωση, η οποία διαπίστωνε πως η τιμή θα αποδοθεί επειδή «πρόκειται για έναν Ιεράρχη με υψηλό αίσθημα ποιμαντικής ευθύνης, ρέκτη του βιβλίου και της πολιτιστικής δημιουργίας, βοηθό και συμπαραστάτη στις προσπάθειες της ακαδημαϊκής θεολογικής κοινότητας».
Πολλοί εξέφρασαν την απορία τους πώς μπόρεσε η Θεολογική να ξεχάσει τον πόλεμο του ιεράρχη εναντίον της κατεύθυνσης μουσουλμανικών σπουδών ή αν θυμήθηκαν τις ακραία ομοφοβικές του δηλώσεις.
Το χειρότερο όμως ήταν ότι στο επίσημο βιογραφικό που δόθηκε μαζί με την ανακοίνωση της βράβευσης έχασκε ένα τεράστιο κενό, μια «μαύρη τρύπα», στο διάστημα 1965–1974.
Προφανώς δεν έγινε προσπάθεια να ξεχαστούν μόνο οι πρόσφατες θέσεις του μητροπολίτη, αλλά και να εξαφανιστούν οι παλαιότερες.
Στη Σύγκλητο του ΑΠΘ λέγεται ότι εκφράστηκε κατά κύριο λόγο δυσφορία αλλά και εκεί κάποιοι έδωσαν αρχικά τόπο στην οργή…
Εντονες αντιδράσεις
Ο,τι ξέχασαν ή «κατάπιαν» τα όργανα της Θεολογικής και της Συγκλήτου δεν το ξέχασαν άλλοι καθηγητές του ΑΠΘ και γρηγορούντες πολίτες, οι οποίοι δεν είχαν… μεταλάβει το νερό της λησμονιάς.
Δύο διαφορετικά κείμενα από διαφορετικούς χώρους άρχισαν να καλούν σε συγκέντρωση υπογραφών κατά της ανακήρυξης του κ. Ανθιμου.
Σε ένα από αυτά -έχει συγκεντρώσει πάνω από 6.000 υπογραφές- της Ελένης Χοντολίδου από τη συνδικαλιστική παράταξη πανεπιστημιακών «Ενωτική Πρωτοβουλία» αναφερόταν πως αντιδρούν «διότι ο συγκεκριμένος μητροπολίτης χρησιμοποιεί τον εκκλησιαστικό άμβωνα ως πολιτικό βήμα και προβάλλει τις προσωπικές του απόψεις, συχνά διχαστικές και μισαλλόδοξες, που δεν συνάδουν με τον ρόλο και τη θέση του. Κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους και στοχοποιεί κοινωνικά ευπαθείς ομάδες».
Ο ηλεκτρονικός διάλογος των πανεπιστημιακών «άναψε», ενώ ανάλογα αυξάνονταν οι υπογραφές στα δύο ψηφίσματα και τα σχόλια στις τοπικές ιστοσελίδες.
Σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης αναρωτιόταν «αλήθεια, ποιοι είναι οι λόγοι που ο μητροπολίτης Ανθιμος αξίζει μιας τέτοιας τιμής; Η αντίθεσή του στην υποδοχή των προσφύγων και των μεταναστών; Ο εθνικιστικός του λόγος; Οι ισλαμοφοβικές του δηλώσεις; Η ομοφοβία του; Ή μήπως η θερμή υποδοχή που επιφύλαξε στον υπόδικο αρχηγό της ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής;».
Και η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών ΑΠΘ και ΠΑΜΑΚ τόνιζε πως «η απόφαση… είναι τουλάχιστον ατυχής, αν όχι προκλητική», διότι «η αναγόρευση του μητροπολίτη Ανθιμου δεν είναι μόνο “ανώδυνο” θέμα δημοσίων σχέσεων, αλλά έχει και βαθιά πολιτικές προεκτάσεις. Πρόσφατα ο μητροπολίτης Ανθιμος, ως φιλόξενος οικοδεσπότης, δέχτηκε στο γραφείο του και περιέθαλψε πολιτικά τον υπόδικο πρόεδρο του νεοναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής με τον οποίο “συζήτησε σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας και ιδιαίτερα τα ζητήματα που αφορούν την Ορθοδοξία“».
