Ο Παναθηναϊκός αρχίζει και βρίσκει τον βηματισμό του στο ξεκίνημα του 2016, να αποκτά ξανά «σφυγμό» αλλά και να αφομοιώνει ολοένα και καλύτερα τη φιλοσοφία του νέου προπονητή του, Αντρέα Στραματσόνι.
Με το διπλό στη Μυτιλήνη οι «πράσινοι» έφτασαν το «τρία στα τρία» σε πρωτάθλημα (Παναιτωλικό, Καλλονή) και Κύπελλο (ΠΑΣ Γιάννινα) και ατενίζουν με σαφώς μεγαλύτερη αισιοδοξία το δεύτερο μισό μιας σεζόν που δημιούργησε, είναι η αλήθεια, αρκετές ανοιχτές πληγές με το εφιαλτικό ξεκίνημά της.
Σε επίπεδο προσώπων, τα κέρδη του Παναθηναϊκού αφορούν κατά βάση τρεις νέους και δύο παλιούς ποδοσφαιριστές της ομάδας.
1. Ολιβιέ Μπουμάλ:
Ο Καμερουνέζος πλάγιος επιθετικός αποτέλεσε την πρώτη χειμερινή μεταγραφή του Παναθηναϊκού και, παρότι δεν υπήρξε εισήγηση του Αντρέα Στραματσόνι, ο Ιταλός τεχνικός τον εμπιστεύτηκε με το «καλημέρα» και τον έριξε κατευθείαν στα βαθιά. Αρχικά στο ματς του Κυπέλλου με τον ΠΑΣ στα Γιάννενα και κατόπιν στον προχθεσινό αγώνα με την Καλλονή.
Η ενσωμάτωσή του στην ομάδα υπήρξε αναμφίβολα θετική, καθώς ειδικά στη Μυτιλήνη ήταν εντυπωσιακός στο δεύτερο ημίχρονο, πετυχαίνοντας το δεύτερο γκολ του Παναθηναϊκού και δίνοντας την ασίστ στο πρώτο.
Συνεχίζει δηλαδή από εκεί που είχε μείνει στον Πανιώνιο δείχνοντας ότι αντέχει και με το παραπάνω τη διαφορά στο βάρος της φανέλας.
2. Τζιαντομένικο Μέστο:
Για τον Ιταλό δεξιό μπακ ο Στραματσόνι έβαζε το χέρι του στη φωτιά. Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του και τη μεγάλη αγωνιστική απραξία των οκτώ μηνών, επέμενε ότι δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να αντεπεξέλθει και τόνιζε ότι έχει την ποιότητα να κάνει τη διαφορά.
Επιπλέον υποστήριζε ότι αποτελεί τον ορισμό του επαγγελματία αθλητή και ως εκ τούτου μπορεί να βγάλει τουλάχιστον δύο σεζόν σε υψηλό επίπεδο (εξ ου και το συμβόλαιο 1,5 έτους).
Ο διεθνής πλάγιος αμυντικός έδειξε στο ντεμπούτο του ότι πληροί τις προϋποθέσεις για να δώσει την απαιτούμενη λύση στο ταλαιπωρημένο δεξί άκρο της άμυνας και η λογική υπαγορεύει ότι αποκτώντας ρυθμό μέσα από τα παιχνίδια θα παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερος.
3. Νίκος Καλτσάς:
Μπορεί να αποκτήθηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε αλλά ουσιαστικά λογίζεται ως χειμερινή «μεταγραφή». Κι αυτό διότι ήταν μεταξύ εξέδρας και πάγκου επί των ημερών του Αναστασίου, μη έχοντας ρόλο στο 4-4-2 με ρόμβο αλλά και την εμπιστοσύνη της τότε τεχνικής ηγεσίας του Παναθηναϊκού.
Πλέον, ο Στραματσόνι τού δείχνει πίστη, το νέο σύστημα (4-3-3) του ταιριάζει γάντι και τα πρώτα διαπιστευτήρια της αξίας του έχουν αρχίσει να φαίνονται και στον πλέον αδαή.
Πέραν όμως των μεταγραφών, υπάρχουν και δύο παλιοί που κατέχουν περίοπτη θέση στη γέννηση της αισιοδοξίας για καλύτερες μέρες στον Παναθηναϊκό.
Ο Μάρκους Μπεργκ και ο Κάρλος Ζέκα. Ο Σουηδός άσος στα 35 λεπτά που αγωνίστηκε στη Μυτιλήνη ήταν ο… κανονικός Μπεργκ και έδειξε ότι μπορεί με την παρουσία του να αλλάξει επίπεδο η ομάδα στο δεύτερο μισό της σεζόν (παραδοσιακά η καλή του αγωνιστική περίοδος στον Παναθηναϊκό).
Ο δε Πορτογάλος καθιερώνεται στη νευραλγική θέση του αμυντικού μέσου, με τον Εσιέν να τοποθετείται ως 8άρι, μια κίνηση που φαίνεται να έχει προσδώσει αγωνιστική ισορροπία στο «τριφύλλι».
Ειδικότερα στην ανασταλτική λειτουργία της ομάδας και τις φάσεις που δεν δέχεται από τον άξονα, η συμβολή του Ζέκα είναι πολύ μεγάλη, γεγονός που φάνηκε άλλωστε περίτρανα στο ματς με τον Παναιτωλικό όπου απουσίαζε λόγω τιμωρίας.
*Στο 17% κλείδωσε τελικά το ποσοστό μεταπώλησης του Παναθηναϊκού από τη μεταγραφή του Καρέλη, σε περίπτωση πώλησής του από την Γκενκ σε άλλο σύλλογο.
