Ενα γκολ του Μπερμπάτοφ δεν είναι όλο το ματς

Είναι λογικό όταν σημειώνεται ένα γκολ στο 93’ που θα μπορούσε να δώσει τη νίκη σε μια ομάδα, αλλά ακυρώνεται, αυτό να αποτελεί το βασικό θέμα συζήτησης. Και χθες το βράδυ στη Λιβαδειά, όλοι έψαχναν το βίντεο με τη φάση που ο Μπερμπάτοφ βάζει γκολ και μαζί τα χέρια του πάνω στον Τριποτσέρη με αποτέλεσμα το τέρμα να ακυρωθεί.

Ηταν ή δεν ήταν γκολ; Λογικό το ερώτημα και με τη λογική που επικρατεί στην Ελλάδα υπάρχουν επιχειρήματα να στηρίξει κάποιος και τις δύο απόψεις.

Ο σκόρερ, για παράδειγμα, λέει ότι ήταν, ίσως και γιατί συνήθισε στην Αγγλία όπου τέτοια γκολ έχουν μπει πολλά.

Οι φίλοι του ΠΑΟΚ επικαλούνται τη φάση με τον Ιντέγε και τον Κυριακίδη στο ματς του Ολυμπιακού με τον Παναιτωλικό για να πουν ότι αν ο φορ των «ερυθρολεύκων» ήταν στη θέση του «Μίτκο», ο Αρετόπουλος θα έφευγε στη σέντρα.

Από την άλλη, όμως, ο Βούλγαρος, αφού σηκώνεται πρώτα, βάζει τα χέρια του πάνω στον αμυντικό του Λεβαδειακού.

Εχω την αίσθηση ότι θα τη συζητάμε μέρες τη συγκεκριμένη φάση, αλλά αν μέσα στα αποδυτήρια του ΠΑΟΚ μπουν σε αυτή τη λογική παραπάνω απ’ όσο πρέπει, θα χάσουν τα πραγματικά συμπεράσματα του συγκεκριμένου αγώνα.

Κι αυτό είναι:

■ Οτι ο Τούντορ επιμένει σε ορισμένες επιλογές παικτών που δεν του βγαίνουν με τίποτα (με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του Σάμπο και του Λέοβατς) και αδικεί έτσι παίκτες όπως ο Μυστακίδης και ο Κωνσταντινίδης που όταν τους βάζει μέσα πραγματικά δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους.

■ Οτι υπάρχει έλλειψη στον παίκτη που θα κάνει την τελική ενέργεια που λείπει για να έρθει πιο εύκολα το γκολ και αυτό λύνεται με μεταγραφές.

■ Κι ακόμη ότι αυτός ο ΠΑΟΚ δεν έχει την πολυτέλεια να στερείται τον Τζιόλη από τη μεσαία του γραμμή, γιατί δεν υπάρχει παίκτης, με τη δική του εμπειρία, που να δίνει την ισορροπία που χρειάζεται η μεσαία γραμμή του ΠΑΟΚ.

Ο ΠΑΟΚ σπατάλησε πολύ χρόνο μέχρι να πιάσει ρυθμό χθες και σ’ αυτό έχει ευθύνη ο Τούντορ.

Σίγουρα, μία ισοπαλία, στη φάση που τώρα βρίσκεται ο ΠΑΟΚ, δεν είναι καταδικαστική, όμως όταν έρθουν τα κρίσιμα ματς, ο Κροάτης τεχνικός του πρέπει να έχει βρει τη χημεία που απαιτείται για να πετύχει ο «δικέφαλος» τους μεγαλεπήβολους στόχους του.