Ο Ολυμπιακός στην Τούμπα έλυσε τις… απορίες (του)

Με το τεράστιο χθεσινό «διπλό» στην Τούμπα ο Ολυμπιακός απέκτησε ένα ξεκάθαρο βαθμολογικό αλλά κυρίως ψυχολογικό πλεονέκτημα απέναντι στον ΠΑΟΚ, στη μάχη για τη διεκδίκηση του πρωταθλήματος.

Οι 5 βαθμοί διαφορά είναι δεδομένο ότι δεν έχουν κρίνει τον τίτλο, εφόσον υπάρχουν τα πλέι οφ, ωστόσο είναι μια διαφορά διόλου ευκαταφρόνητη. Μια διαφορά που πρώτα και πάνω απ’ όλα χρειάζεται καλή πνευματική διαχείριση, γιατί πλέον ο μεγαλύτερος αντίπαλος των «ερυθρολεύκων» είναι ο εφησυχασμός. 

Είναι επίσης σημαντικό αυτό το «διπλό», γιατί τον τελευταίο καιρό, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να νικήσει τον στιβαρό ΠΑΟΚ ούτε στο «Γ. Καραϊσκάκης», σε ματς που είχε πολύ καλύτερη απόδοση. 

Αυτή τη φορά τα κατάφερε και μάλιστα πείθοντας ότι, αν κάποιος δικαιούνταν να νικήσει το συγκεκριμένο ματς, ήταν η αφεντιά του. Οχι μόνο γιατί πέτυχε το ένα και μοναδικό γκολ που συνήθως κρίνει τέτοια ντέρμπι κορυφής, αλλά γιατί ήταν εκείνος που θα μπορούσε να σκοράρει κι άλλες φορές, όπως για παράδειγμα στο δοκάρι του Ελ Αραμπί από την πάσα-διαβήτη του Βαλμπουενά. Κι αν το τέρμα χρεώθηκε στον Γιαννούλη, που ήταν ο τελευταίος που ακούμπησε την μπάλα και την έστειλε στο βάθος της εστίας του Πασχαλάκη, πρέπει να το πιστωθεί κατά το 70% ο Τσιμίκας, με την τρομερή επέλαση και το σουτ που έκανε χωρίς κανένας να μπορεί να τον σταματήσει, και κατά το 30% ο Ραντζέλοβιτς που δεν παράτησε μια φάση που έμοιαζε να είχε τελειώσει. Η «τύχη» βοηθάει όσους την κυνηγάνε. 

Ταυτόχρονα ήταν ξεκάθαρο ότι ουσιαστικά δεν κινδύνευσε, παρά μόνο από στημένες φάσεις. Από μια τέτοια και ένα άτσαλο διώξιμο του Μπουχαλάκη θα είχε ισοφαριστεί αν το διαιτητικό επιτελείο δεν έβλεπε το οφσάιντ. Με άλλα λόγια, μόνο αν έκανε κάποιο λάθος θα έδινε την ευκαιρία στον αντίπαλό του να του αρπάξει την μπουκιά από το στόμα. 

Ομως, η μεγαλύτερη έκπληξη της βραδιάς ήταν ότι ο Ολυμπιακός, ο οποίος την Πέμπτη έδωσε μια μεγάλη μάχη και ξόδεψε τρομερή ενέργεια για να αντιμετωπίσει την Αρσεναλ και παρότι πήγε στη Θεσσαλονίκη στενοχωρημένος από την ήττα, δεν έδειχνε ότι υστερούσε σε ενέργεια από τον γηπεδούχο αντίπαλό του. Τουναντίον. Και την μπάλα κράτησε και τον ρυθμό πάγωσε και τις αντεπιθέσεις του (με μέτρο) έκανε. Ο Πέδρο Μαρτίνς μάλιστα έκανε μόνο μία αλλαγή και το έφερε έτσι η μοίρα που ο Ραντζέλοβιτς (ξεκίνησε αντί του Μασούρα) ήταν εκείνος που είχε καθοριστική εμπλοκή στο γκολ της νίκης. 

Ο Βαλμπουενά ήταν και πάλι καθοδηγητής, η τριπλέτα τον αμυντικών χαφ (Γκιλιέρμε, Καμαρά, Μπουχαλάκης) κράτησε τη θέση της, ενώ συνεχίζει να αποτελεί ευχάριστη έκπληξη η παρουσία του σοβαρού και αξιόπιστου Μπα δίπλα στον Σεμέδο, στο κέντρο της άμυνας. Λες και ήρθε από το κάγκελο, προσπέρασε Σισέ, Μεριά, Βούκοβιτς και έστησε… φράχτη.