Ο Λούκα Μόντριτς είναι πλέον ο περήφανος κάτοχος της Χρυσής Μπάλας για το 2018 και θα πίστευε κανείς πως όσα πέτυχε μέσα στη χρονιά ήταν κάτι παραπάνω από αρκετά για να θεωρείται δίκαιη η επικράτησή του.
Ομως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, παρά την κομβική παρουσία του στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ από τη Ρεάλ Μαδρίτης και παρά το γεγονός ότι ήταν το μυαλό και η ψυχή της εκπληκτικής Κροατίας που αναρριχήθηκε στη δεύτερη θέση του Μουντιάλ.
Είναι πολλοί αυτοί που «στράβωσαν» επειδή στην κορυφή δεν βρέθηκε ένας από τους Κριστιάνο Ρονάλντο και Λιονέλ Μέσι, τους δύο παίκτες που μεταξύ τους είχαν μονοπωλήσει (από 5 καθείς) τα τρόπαια της περασμένης δεκαετίας.
Επίσης, τα μέσα ενημέρωσης της Βαρκελώνης δεν χάρηκαν ιδιαίτερα για την κατάταξη του Λιονέλ Μέσι, όπως φάνηκε και από τον τύπο των ερωτήσεων που δέχτηκε χθες ο Ερνέστο Βαλβέρδε.
Για παράδειγμα: «Σας φαίνεται φυσιολογικό να είναι πέμπτος ο Μέσι στην κατάταξη της Χρυσής Μπάλας;». Η απάντηση του ευγενή και διπλωμάτη Βάσκου τεχνικού ήταν η αναμενόμενη: «Δεν θέλω να μπω σε συζήτηση για τις αντιφάσεις στο σύστημα βαθμολόγησης. Αυτές είναι εξηγήσεις που πρέπει να δώσουν οι αρμόδιοι. Για εμάς είναι τελείως παράλογο να είναι τόσο χαμηλά ο Μέσι, αλλά συγχαίρουμε τον Μόντριτς».
Αν κρίνουμε γενικότερα από τις αντιδράσεις των ποδοσφαιρόφιλων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν έχει τέλος αυτή η αέναη συζήτηση για τα κριτήρια που πρέπει να χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι όταν ψηφίζουν για τη Χρυσή Μπάλα της χρονιάς.
Πρέπει να ψηφίσουν τον κατά τεκμήριο καλύτερο ποδοσφαιριστή στον κόσμο, ασχέτως των επιδόσεών του τη συγκεκριμένη χρονιά, ή να προτιμήσουν να βραβεύσουν τον ποδοσφαιριστή που πραγματικά ξεχώρισε μέσα στο έτος; Φέτος έγινε το δεύτερο και η διάκριση πήγε στον Μόντριτς.
Αν είχε ισχύσει όμως το ίδιο κριτήριο για το 2010, τότε το τρόπαιο θα είχε καταλήξει στα χέρια του Τσάβι, του Ινιέστα ή του Σνάιντερ και όχι σε αυτά του Μέσι…
