Την τελευταία του πνοή άφησε τη Δευτέρα 19 Ιουνίου, ο γνωστός για την αντιστασιακή του δράση Χανιώτης Λευτέρης Ηλιάκης.
Είχε αναπτύξει πλούσιο αγώνα στην αντίσταση, τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, ενώ ήταν ενεργό στέλεχος του ΚΚΕ ενώ υπήρξε και σημαντικός συγγραφέας για την περίοδο του Εμφυλίου.
Η κηδεία θα γίνει την Τρίτη στις 5 το απόγευμα, στο Νεροχώρι.
Ο Λευτέρης Ηλιάκης
Ο Λευτέρης Ηλιάκης γεννήθηκε στις αρχές του Δεκέμβρη του 1924, στο Νεροχώρι Αποκόρωνα Χανίων, από γονείς φτωχούς αγρότες.
Σε νεαρή ακόμα ηλικία, έχασε υποτροφία γιατί αρνήθηκε να μετέχει στην ΕΟΝ (Εθνική Οργάνωση Νέων) του Μεταξά, η οποία διαπαιδαγωγούσε φασιστικά τους νέους.
Τον Ιούνη του 1942, όταν έγινε 18 χρονών, έγινε μέλος της ΟΚΝΕ ενώ είχε ήδη προηγηθεί η απαραίτητη προετοιμασία και ο χρόνος δοκιμασίας ώστε να γίνει μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Το 1964 ανέλαβε γραμματέας της ΕΔΑ νομού Χανίων. Με την εγκαθίδρυση της δικτατορίας βγήκε στην παρανομία, συνελήφθη 10 μήνες αργότερα και οδηγήθηκε πάλι στις φυλακές, όπου έμεινε 7 χρόνια μέχρι το 1974, όταν και απελευθερώθηκε από τους τελευταίους πολιτικούς κρατούμενους.
Με την μεταπολίτευση ανέλαβε μέλος του Γραφείου Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ, γραμματέας Χανίων και διευθυντής της εφημερίδας «ΑΛΗΘΕΙΑ». Το 1991 ανέλαβε γραμματέας του ΚΚΕ στον νομό Χανίων και έδωσε τη μάχη καθοριστικά για την ανασυγκρότηση των οργανώσεων του.
Παντρεύτηκε το 1966 την Μαρία Στρατουδάκη και μαζί εγκαταστάθηκαν στο χωριό της στον Πλατανιά.
Ανέπτυξε πλούσιο συγγραφικό έργο εκδίδοντας 6 βιβλία για την Αντίσταση στον νομό Χανίων, τον Εμφύλιο στην Κρήτη, τα πρώτα βήματα του ΕΑΜ στην Κρήτη, για τις γυναίκες στην Αντίσταση, τα Κρητικά Γράμματα και την αυτοβιογραφία του. Υπήρξε για πολλά χρόνια πρόεδρος του παραρτήματος Χανίων της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και στη διοίκηση των κεντρικών της ΠΕΑΕΑ και μέλος του ΔΣ του Μουσείου της Εθνικής Αντίστασης, στο Θέρισο.
