Να επενδύσουμε στην ειρήνη και τη βιώσιμη ανάπτυξη

Οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες έχουν φτάσει σήμερα σε επίπεδα ρεκόρ. Σύμφωνα με το SIPRI, ανέρχονται πλέον σχεδόν στα 2,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, μετά από πάνω από μια δεκαετία συνεχών αυξήσεων. Αυτό είναι μόνο ένα μέρος της εικόνας – εάν συνεχιστούν οι τρέχουσες τάσεις, θα μπορούν να φτάσουν έως και τα 6,6 τρισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2035.

Βιώνουμε παγκόσμια κρίση του κόστους ζωής, πληρώνουμε περισσότερα για τρόφιμα, ενέργεια, στέγαση και βασικά αγαθά.

Οι δημόσιες υπηρεσίες περικόπτονται, με λιγότερη χρηματοδότηση για νοσοκομεία, συντάξεις και σχολεία. Και όμως, την ίδια στιγμή, δημόσιο χρήμα -τα δικά μας χρήματα- κατευθύνεται προς τους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς. Οπως επισημάνθηκε στην περσινή έκθεση του γ.γ. του ΟΗΕ, οι στρατιωτικές δαπάνες υπονομεύουν την πρόοδο προς τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης, αυξάνουν τις ανισότητες, εντείνουν τη διεθνή ανασφάλεια.

Την ίδια στιγμή, οι εταιρείες όπλων και ορυκτών καυσίμων καταγράφουν κέρδη-ρεκόρ. Κάθε αύξηση των στρατιωτικών δαπανών συνοδεύεται από αύξηση των κερδών τους. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται μόνο για ασφάλεια, αλλά για συμφέροντα και ισχύ. Από την άλλη, το τίμημα πληρώνουν άνθρωποι στη Γάζα, στην Ουκρανία, στο Ιράν, στον Λίβανο και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Ταυτόχρονα, υπάρχει τεράστιο κοινωνικό κόστος παγκοσμίως, η δε κλιματική κρίση επιταχύνεται.

Τα στρατιωτικά συστήματα είναι από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ορυκτών καυσίμων. Η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών σημαίνει περισσότερες εκπομπές και μεγαλύτερη εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, ενώ παράλληλα ενισχύει τον κίνδυνο πολέμου, τροφοδοτώντας εντάσεις και εξοπλιστικούς ανταγωνισμούς. Αυτός είναι ένας κύκλος κλιμάκωσης, όχι ασφάλειας. Αυτή η αντίφαση αναδείχθηκε πρόσφατα στη Σάντα Μάρτα της Κολομβίας, στο πρώτο συνέδριο για τη μετάβαση μακριά από τα ορυκτά καύσιμα. Εκεί τονίσαμε ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κλιματική κρίση χωρίς να αντιμετωπίσουμε και τη στρατιωτικοποίηση.

Στο ίδιο πλαίσιο παρουσιάστηκε η έκθεση The Double Dividend, που δείχνει ότι η μείωση των στρατιωτικών δαπανών μπορεί να χρηματοδοτήσει μια δίκαιη μετάβαση. Ακόμη και ένα μικρό μέρος αυτών των πόρων θα μπορούσε να στηρίξει τις κοινότητες και να επενδύσει σε ό,τι πραγματικά προσφέρει ασφάλεια: τροφή, νερό, υγεία και αξιοπρέπεια. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν οι πόροι, αλλά πού κατευθύνονται. Μπορούμε να συνεχίσουμε να χρηματοδοτούμε τη βία ή να επενδύσουμε στη ζωή, στη δικαιοσύνη και σε ένα βιώσιμο μέλλον.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Εκστρατείας για τις στρατιωτικές δαπάνες, καλούμε για μια αλλαγή προτεραιοτήτων: από τον πόλεμο στην ευημερία, από τη στρατιωτικοποίηση στην κλιματική και κοινωνική δικαιοσύνη, από την εκμετάλλευση στη φροντίδα. Γιατί ένα δίκαιο και ειρηνικό μέλλον δεν είναι μόνο αναγκαίο, είναι και εφικτό.

*Eκπρόσωπος στην Ευρώπη του παγκόσμιου δικτύου Peace Boat