Τα ακροδεξιά κόμματα, κομματίδια και «τάγματα». Τα κηρύγματα μίσους των παπάδων. Οι τηλεοπτικές δημοσκοπήσεις για το αν είχε δίκιο ο δολοφόνος του Ζακ Κωστόπουλου. Ο όχλος που παρακολουθούσε και τότε αμέτοχος (με φωτεινές εξαιρέσεις) την on camera δολοφονία του ακτιβιστή. Οι από άμβωνος αφορισμοί και κατάρες εναντίον των βουλευτών που υπερψήφισαν τον γάμο των ομοφύλων και η δαιμονισμένη χυδαιότητα των κάθε λογής Σεραφείμ. Οι εκπομπές που φιλοξένησαν την παράλογη πολεμική ενάντια στα «Αγόρια στο ντους» – η οποία προανήγγειλε όμως την είσοδο στη Βουλή του Χαράλαμπου Κατσιβαρδά. Η προθυμία του υπουργού Εξωτερικών να ασπαστεί τις απόψεις του προέδρου της Νίκης και του εκδότη του «Εθνικού Κήρυκα» για την αποκαθήλωση του έργου της Γεωργίας Λαλέ από το ελληνικό προξενείο της Νέας Υόρκης.
Ο,τι υπήρξαν επόμενοι στόχοι του ενθαρρυμένου Νατσιού: το περιβόητο φιλί που αντάλλασσε στο Netflix ο Μέγας Αλέξανδρος με τον Ηφαιστίωνα και η αφίσα του ντοκιμαντέρ «Αδέσποτα κορμιά» της Ελίνας Ψύκου. Οι «θλιμμένες» καμπάνες την ημέρα της ψήφισης του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομοφύλων. Η τηλεοπτική αγωνία με την οποία μεταδόθηκε η είδηση ότι τιμωρητικά φέτος η Εκκλησία δεν θα προσκαλέσει πολιτικούς στην «Κυριακή της Ορθοδοξίας» (τελετουργία, παρεμπιπτόντως, με 7 αναθεματισμούς -ανάθεμα μεταξύ άλλων και στην πλατωνική φιλοσοφία- τέτοια, ώστε ούτως ή άλλως δεν θα έπρεπε να παρίστανται κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι). Τι είναι όλα αυτά;
Είναι περιστατικά, έθη, γεγονότα και πρόσωπα που λειτούργησαν ως ηθικοί αυτουργοί στην ομοφοβική επίθεση της Αριστοτέλους. Παρά τρίχα και χάρη σε μερικούς λογικούς πολίτες δεν ξαναζήσαμε υπόθεση Ζακ Κωστόπουλου με 15χρονους «κοσμηματοπώλες» και «μεσίτες» κι έναν όχλο που παρακολουθούσε ενθουσιασμένος. «Τα παιδιά αυτά δεν έδρασαν μόνα τους», έγραψε σωστά ο Απόστολος Λυκεσάς, «οπλίστηκαν από τις ομοτρανσφοβικές απόψεις που αναπαράγονται στα σπίτια τους, στην τηλεόραση και το ίντερνετ».
Απόψεις που διαμορφώθηκαν από εικόνες και στιγμιαία ερεθίσματα φτιαγμένα για να συσπειρώσουν έναν απαίδευτο όχλο: Ποιος από αυτούς είδε από κοντά το έργο της Λαλέ; Ποιος παρακολούθησε τα «Αγόρια στο ντους» ή τα «Αδέσποτα κορμιά»; Εξυπακούεται βέβαια ότι υπάρχει και η άλλη πλευρά. Αυτή που εξακολουθεί να σκέφτεται, να διαβάζει, να παρατηρεί, να συγκεντρώνεται, να διαμαρτύρεται – ακόμα κι αν δεν είναι παρούσες οι αδιάφορες κάμερες. Εκείνη που οργανώνει το αφιέρωμα στο queer ντοκιμαντέρ του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Εκείνη που εύχεται να τελειώναμε κάποτε με όλους αυτούς, μπας και ζήσουμε λίγο πιο φυσιολογικά.
-320x213.jpg)
