Φεύγετε να φεύγουμε/ κι έφτασε ο τουρλόπαπας/ με την αγιαστούρα του/ και με τη βρεχτούρα του…
Σε φτιάχνει καμιά φορά η λαϊκή μας παράδοση. Το τετράστιχο που πρόταξα είναι από το άσμα αποχώρησης των καλικαντζάρων, αργά το βράδυ των Φώτων. Έθιμο, που επιβίωσε από παλαιότερες θρησκείες, διατηρείται έως σήμερα και αναπαρίσταται με παραλλαγές και διάφορα… καλικαντζάρικα προσωνύμια σε πολλά μέρη της Ελλάδας: Μωμόγεροι, Ραγκουτσάρια, Φωταράδες, Κουδουνοφόροι, Λουγκατζάρια, Αράπηδες και άλλα. Γιορτές παγανιστικές, αύρας διονυσιακής, ξεφαντώματα, που φέτος, για τους γνωστούς λόγους, δεν… έλαβαν χώρα. Αλλά και «τουρλόπαπες» διέθετε το κατάστημα και «αγιαστούρες» και «βρεχτούρες» (αγιασμούς δηλαδή).
Μόνον οι καλικάντζαροι έλειψαν αυτή τη φορά. Φαντάζομαι, ήταν οι μόνοι που αποφάσισαν, στη Δαιμονική τους Σύνοδο, να απόσχουν των εφετινών εκδηλώσεων εξορκισμού τους και να τηρήσουν ευλαβώς όλα τα μέτρα που απαιτούν οι επιστημονικοί κανόνες προστασίας από την πανδημία του Covid-19 με τις μεταλλάξεις του (τις μεταλλάξεις οι τραγοπόδαροι καλικάντζαροι τις παίζουν στα τριχωτά τους δάχτυλα!). Αφήνοντας ποιμένες και ποίμνια να τα βρουν (ή να τα χάσουν) μεταξύ τους, την κυβέρνηση να χτενίζεται, την αντιπολίτευση να κουρεύεται, τον Γεωργιάδη να προσπαθεί να σβήσει τις μοριακές (ή μωριακές) φωτιές που ο ίδιος άναψε στην Κύπρο και τους γιατρούς και νοσηλευτές να μετρούν σε κλίνες ΜΕΘ την αγωνία τους και την αγωνία όλων μας.
Αλλού ο παπάς, αλλού τα ράσα τα πήγαν οι άγιοι πατέρες με τα Φώτα: «Ιερά ανυπακοή» που υπερέβη την «ήπια επιτήρηση» της ΕΛ.ΑΣ. Πρόστιμα σε μητροπολίτη και κολυμβητές που βούτηξαν (για) το σταυρό. Συλλήψεις. Προσαγωγές. Ουρές ατελείωτες για το καύσιμο της πίστης, τον αγιασμό. Η αποθέωση: με… μάνικα ράντισε σπίτια και κατοίκους σε χωριό της Φθιώτιδας τοπικός ιερέας. Τέλος, τ’ Αϊγιαννιού, στον Αϊγιάννη Κατερίνης, κάψανε τον Καλικάντζαρο. Στο τέλος την πληρώνει ο αθώος…
