Αόρατος

Μιρ το επώνυμο, Ανίς το μικρό, ακριβώς όπως ο περίφημος ποιητής του δέκατου ένατου αιώνα, που έγραψε τις ωδές του στα ουρντού, τα περσικά και τα σανσκριτικά. Ο ως άνω άσημος συνονόματός του, ωστόσο, θα μπορούσε να εμπνεύσει με τον σύντομο του βίο την πιο θλιβερή ελεγεία. Γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα στην απόλυτη ένδεια στο χωριό Πακρέβαλι του Πακιστάν, μια ανάσα από το Σιαλκότ, την έδρα της βιομηχανίας αθλητικών ειδών. Στα δεκαπέντε του έφθασε στη χώρα μας από τις δύσβατες ατραπούς της παράνομης διακίνησης ανθρώπων. Δίχως εισιτήρια και χαρτιά.

Οντας ασυνόδευτος ανήλικος, βρήκε στέγη επί τρία χρόνια σε δομή φιλοξενίας στη Θήβα. Με την ιδιότητα του αιτούντος άσυλο έμενε τον τελευταίο καιρό στην Αθήνα, σε διαμέρισμα του προγράμματος «Εστία», και δούλευε ντελιβεράς σε ινδικό εστιατόριο παρά την πλατεία Θεάτρου. Με το πενιχρό μεροκάματο στήριζε τους γονείς και τ’ αδέλφια του στην πατρίδα και μ’ ό,τι περίσσευε κάλυπτε τσάτρα-πάτρα τα δικά του μικροέξοδα. Κινδύνευε ανά πάσα στιγμή να απελαθεί στην Τουρκία, αφού το εθνοσωτήριο γκοβέρνο μας θεωρεί τη γείτονα ασφαλή τρίτη χώρα για τους Πακιστανούς και άλλους κατατρεγμένους.

Νεφοσκεπή νυχτιά, στις αρχές της βδομάδας, κινείται στην Καλλιθέα, όπου είχε μόλις παραδώσει τα λαχταριστά ανατολίτικα εδέσματα. Στη συμβολή Χαροκόπου με Θησέως, ταξιτζής παραβιάζει το κόκκινο, ακριβώς τη στιγμή που ο Ανίς διασχίζει τη λεωφόρο, επιστρέφοντας στο μαγαζί για να προλάβει την επόμενη παραγγελία. Η μοτοσικλέτα του γίνεται σμπαράλια στην πόρτα του αυτοκινήτου κι εκείνος πέφτει αιμόφυρτος στην άσφαλτο. Περαστικοί ειδοποιούν το ΕΚΑΒ και απαθανατίζουν στα κινητά το τραγικό περιστατικό.

Ο Ανίς Μιρ ξεψύχησε στη διαδρομή προς το νοσοκομείο. Ηταν μόλις δεκαοχτώ χρόνων. Κανείς δεν νοιάστηκε για την τύχη του. Ούτε καν το αφεντικό, απασχολημένο μάλλον με τη μείωση των εισπράξεων τις βροχερές μέρες. Οι γιατροί έψαξαν εις μάτην κάποιον δικό του. Η σορός του έμεινε στα αζήτητα επί ώρες. Απευθύνθηκαν με τα πολλά στην πακιστανική πρεσβεία, υπάλληλοι της οποίας σε συνεννόηση με μεταναστευτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις φρόντισαν για τη μεταφορά του στον τόπο του, ώστε να ταφεί σύμφωνα με τα εκεί νεκρικά έθιμα.

Σαν αόρατος έζησε στη χώρα μας ο δεκαοχτάχρονος Πακιστανός, αλλά δεν ήταν μόνος. Η Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου οργανώνει, το ερχόμενο Σάββατο, και ώρα 13.00 μοτοπορεία στη μνήμη του, στη διασταύρωση που άφησε την τελευταία του πνοή. «Ο Ανίς Μιρ πέθανε στο κυνήγι μιας καλύτερης ζωής, “δολοφονήθηκε” στο βωμό του κέρδους. Για εμάς που έχουμε δει δικούς μας ανθρώπους να χάνονται στην άσφαλτο, που έχουμε κινδυνέψει οι ίδιοι και οι ίδιες, είναι καθήκον να μην αφήσουμε να ξεχαστεί ο θάνατός τους. Μόνη λύση για να πάψουμε να θρηνούμε είναι η οργάνωση και ο αγώνας μέσα από ταξικά σωματεία και συνελεύσεις. Ο συνεχής αδιαμεσολάβητος ταξικός συνδικαλισμός βάσης», αναφέρεται στο κάλεσμά τους.