Οι παροικούντες το Μαξίμου και τα λοιπά κυβερνητικά μέγαρα προσήλθαν στο Φόρουμ των Δελφών ν’ ακούσουν τάχα ατάραχοι τη Λάουρα Κοβέσι να αναφέρεται στις υπερβολικές και οπωσούν άδικες αιτιάσεις για το σκάνδαλο των αγροτικών ενισχύσεων. Στο βάθος του θολωμένου τους μυαλού έτρεφαν την κρυφή και φρούδα ελπίδα πως η Ευρωπαία Εισαγγελεύς θα σεβαστεί τα επιδοτούμενα υπέρ των «Φραπέ» και «Χασάπη» χωράφια του Απόλλωνα, στα οποία άλλωστε φιλοξενούνταν, και θα τα πει ήξεις αφήξεις ως άλλη Πυθία.
Παρότι καθήμενοι χαμηλά στις πρώτες σειρές, φορούσαν προσωπείο με ύφος αφ’ υψηλού – χίλιοι βέβηλοι καρδινάλιοι που σκιάζουν το ιερό του υπέρλαμπρου γιου της Λητώς. Η αδέκαστη Ρουμάνα, ωστόσο, θυμήθηκε τις εφηβικές επιδόσεις της στο μπάσκετ με την εθνική ομάδα νεανίδων της χώρας της κι άρχισε τα καρφώματα τραντάζοντας εκκωφαντικά το ταμπλό. Τους αιφνιδίασε ούσα μονίμως χαμογελαστή και, ίσως ακριβώς γι’ αυτό, τους τα ’πε έξω απ’ τα δόντια.
Εμβρόντητοι και ενοχικοί, την άκουσαν να χαρακτηρίζει τον αμαρτωλό, επί των ημερών της Νου Δου, κρατικό φορέα «ακρωνύμιο διαφθοράς, νεποτισμού και πελατειακών σχέσεων». Αν ήξερε τη γλώσσα μας, θα μπορούσε να το διατυπώσει κάπως έτσι: Οργανισμός Παραποίησης Επισφαλών Κτηνοτροφικοαγροτικών Επιδοτήσεων Πάσης Ελλάδος. ΟΠΕΚΕΠΕ όνομα και πράγμα, πά’ να πει.
Κολλητός φίλος και περιστασιακός μας αναγνώστης, βάζει όχι μόνο το χέρι, αλλά ολόκληρο το κορμί του στη φωτιά, στοιχηματίζοντας πως στις Βρυξέλλες διαβάζουν αδιαλείπτως Μετέωρο. «Δεν μπορεί! Η αναφορά της σε ακρωνύμια παραπέμπει ευθέως στην ακροστιχίδα την οποία έχεις καθιερώσει στη στήλη. Φως φανάρι πως δεν πρόκειται για απλή σύμπτωση» επέμενε σε περισπούδαστο τόνο.
Είδα κι έπαθα να τον μεταπείσω. Η λεπτομέρεια πως η Κοβέσι δεν σκαμπάζει γρυ ελληνικά τού φαινόταν ασήμαντη. Βρήκε εξόχως πιο πειστικό το ότι εγώ χρησιμοποιώ κάθε φορά διαφορετικό αρκτικόλεξο, ενώ εκείνη μένει προσκολλημένη πάντα στο ίδιο. Μετά δεινών βασάνων και εξαντλητικών κόπων τα κατάφερα τελικά, φοβούμενος πως θα γινόταν παρανάλωμα με την πρώτη σπίθα, καθώς δεν κατέχει την τεχνική των αναστενάρηδων και δεν διακρίνεται για επίγνωση κινδύνου.
Παρόντος του αδολεσχούς Αδ-όνειδος και απόντος του αμφιδήρητου Βορίδη η συμπαθής δικαστική λειτουργός τα ’πε χύμα και τσεκουράτα: «Είμαι τριάντα χρόνια φουρνάρισσα -εισαγγελέας ήθελε να πει- και στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ βλέπω διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας, απάτη, εμπόριο επιρροής. Αυτά ορίζονται ως έγκλημα στο ελληνικό δίκαιο και παντού στην Ε.Ε. Κανείς στον κόσμο δεν θα με πείσει ότι εδώ στην Ελλάδα αποτελούν μέρος του ρόλου των πολιτικών».
Ελευθέρας από τον ακατονόμαστο πρωθυπουργό για την επαπειλούμενη κάλπη πήραν σε πείσμα κάθε έννοιας δικαίου οι «γαλάζιοι» ατάσθαλοι, προτού καν κριθούν από τη Δικαιοσύνη. Εισιτήριο διαρκείας για τη Βουλή δηλαδή και δη δωρεάν. Ηθικόν δίδαγμα: Στο καθεστώς του επιτελικού κράτους των αχρήστων αρίστων ορισμένα ειδεχθή εγκλήματα, όχι μόνο δεν τιμωρούνται, αλλά επιβραβεύονται – τρομάρα μας. ΥΓ. Η σημερινή ακροστιχίδα επελέγη ξεπίτηδες για να θεριέψει τις αμφιβολίες του προαναφερθέντος επιστήθιου φίλου.
