Αντίο στον δημιουργό του «Αμπιγιέρ» και του «Πιανίστα»

Εξαιρετικά σημαντικός θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος, έξοχος αναλυτής του ιστορικού βιώματος, γνωστός για τα έργα του που θριάμβευσαν στις βρετανικές σκηνές αλλά και για τα εξαιρετικά επιτυχημένα σενάρια που χάρισε στον κινηματογράφο (κι έγιναν ταινίες από τους Ρομάν Πολάνσκι, Μπαζ Λούρμα, Μάικ Νιούελ κ.ά.), ο Ρόναλντ Χάργουντ πέθανε σε ηλικία 85 ετών στο σπίτι του στο Σάσεξ σύμφωνα με το BBC. Hταν εκείνος που βασισμένος στις προσωπικές του εμπειρίες μάς χάρισε τον τρυφερό, γλυκόπικρο «Αμπιγιέρ», για το οποίο προτάθηκε για Oσκαρ, και φυσικά το σενάριο για τον «Πιανίστα», για το οποίο τελικά κατέκτησε το χρυσό αγαλματίδιο (έχει επίσης υπάρξει υποψήφιος για Οσκαρ για το σενάριό του στην ταινία «The Diving Bell and the Butterfly» το 2007).

Ο Σερ Ρόναλντ Χάργουντ (το πραγματικό του όνομα ήταν Ρόναλντ Χόρβιτς) γεννήθηκε το 1934 στη Νότια Αφρική και μετακόμισε στη Βρετανία στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του υπήρξε ο «Αμπιγιέρ» στις αρχές του ’80, ταινία για την οποία παραδεχόταν: «Ηταν το πρώτο μου μεγάλο σουξέ. Φυσικά το λατρεύω και είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό αλλά πάντοτε με προβλημάτιζε η δημοτικότητά του. Μου αρέσει που είναι μια ιστορία για τις σχέσεις και το συναίσθημα η οποία μιλάει στην καρδιά του κόσμου».

Η ιστορία του αμπιγιέρ, που μεταφέρθηκε σε θέατρο (το έχουμε δει και στην Ελλάδα από τον Βασίλη Παπαβασιλείου και τον Νίκο Μαστοράκη αργότερα) και σινεμά, αφορούσε την ιδιόμορφη συναισθηματική σχέση ενός γερασμένου πρωταγωνιστή με τον αφοσιωμένο αμπιγιέρ του, όπως και το συγκινητικό «Κουαρτέτο» (που υπήρξε η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα για τον Ντάστιν Χόφμαν) αφορούσε έναν οίκο ευγηρίας γεμάτο υπερήλικες μουσικούς.

Ωστόσο, αν κάτι ήξερε να κάνει με μαεστρία ο Χάργουντ ήταν να συνδέει τα κείμενά του με τα μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα του περασμένου αιώνα και φυσικά είχε έντονο ενδιαφέρον για τη ναζιστική περίοδο. Τον ενδιέφερε να μελετά και να ζουμάρει στις ιστορίες ατόμων που υπήρξαν στο πλευρό των ναζί είτε οικειοθελώς, είτε έπειτα από ισχυρή πίεση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το έργο του «Προσωπική συμφωνία» («Taking sides») όπου αφηγείται την αληθινή ιστορία ανάκρισης ενός εκ των σημαντικότερων μαέστρων του 20ού αιώνα, του Βίλχελμ Φούρτβενγκλερ.