Κοροναγραμματοϊός και λαϊκά προσκυνήματα

Ακούω και γίνομαι έξαλλος από διάφορους που ξινίζουν, που έχουν αντιρρήσεις, λέει, για το αν έπρεπε ο Βουτσάς να τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα, ένας κωμικός ηθοποιός κ.λπ. κ.λπ.

Αλήθεια, αυτοί που λένε όλες αυτές τις αηδίες ξέρουν ακριβώς τι σημαίνει λαϊκό προσκύνημα νεκρού;

Λοιπόν, αυτόν που έχει φύγει από τη ζωή, πριν από την εξόδιο ακολουθία, τον αποχαιρετούν με ένα ας πούμε προσκύνημα εκεί που είναι τοποθετημένος, αυτοί που τον αγάπησαν, αυτοί που τους έλεγε κάτι η μορφή και η προσωπικότητά του…

Το προσκύνημα εκείνου που έφυγε είναι ένας αποχαιρετισμός απέναντι σε έναν δικό σου άνθρωπο. Και αλίμονο αν δεν ήταν ο Βουτσάς ο δικός τους άνθρωπος. Ο άνθρωπος που δεν είναι μόνο ότι τους έκανε να γελάσουν, αλλά που τον αισθάνονταν σαν να μπαινόβγαινε σπίτι τους. Αλλωστε οι σταρ αυτή τη σημασία έχουν. Το ότι είναι σχεδόν δικοί μας άνθρωποι με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους…

Γι’ αυτό και το λαϊκό προσκύνημα στον Βουτσά βεβαίως και ήταν επιβεβλημένο. Αν δεν ήταν όλων μας σχεδόν δικός μας άνθρωπος ο Βουτσάς, ανεξαρτήτως αν τον είχαμε ή όχι γνωρίσει, τότε ποιος θα ήταν;…

Από την άλλη, αν μου πει κάποιος έναν σοβαρό τρόπο να γλιτώσω απ’ τον κοροναγραμματοϊό, ομολογώ ότι θα το κάνω αμέσως. Μόνο που δεν ακούω κάτι σοβαρό. Πέρα από το ότι πρέπει γενικά να είμαι 1,5 μέτρο μακριά από κάποιον που βήχει και δεν καλύπτει το στόμα του. Κατά τα άλλα, τι θα ‘πρεπε να κάνω δηλαδή; Να κυκλοφορώ στον δρόμο με την άσπρη στολή του αστροναύτη που βλέπω στο δελτίο ειδήσεων στο εξωτερικό; Να κυκλοφορώ έξω με αυτές τις μάσκες που καλύπτουν το στόμα και τη μύτη και μοιάζουν σαν κάτι… ας μην πω καλύτερα;

Ταξιτζής μού είπε ότι μπήκε μια κυρία στο ταξί του πρωί πρωί και του είπε έξαλλη πως πήγε σε ένα σουπερμάρκετ να πάρει ένα πακέτο μακαρόνια και είχαν ορμήσει και μαζέψει όλα τα μακαρόνια από τα ράφια κλασικοί Ελληνες και κλασικές Ελληνίδες.

Και άντε και βάζεις τη στολή του αστροναύτη… και άντε και κλείνεσαι και στο σπίτι σου… και άντε και μαζεύεις όλα τα μακαρόνια, τα ρύζια, τα ρεβίθια και τις φακές από το γειτονικό σου σουπερμάρκετ, πώς ξέρεις ότι ο ιός δεν θα καταφέρει σε εισχωρήσει σε σένα; Πού ξέρεις αν κάποιο χέρι ύποπτο δεν έχει ακουμπήσει αυτά τα σακουλάκια με τα τρόφιμα; Ή τον φάκελο με τον λογαριασμό της ΔΕΗ… Είμαστε και σίγουροι για το πώς μεταδίδεται αυτός ο ιός; Γιατί κάποτε και τους λεπρούς έδιωχναν μακριά έως και τους εξόριζαν σε νησιά σαν τη Σπιναλόγκα και τελικά αποδείχτηκε πως η λέπρα δεν κολλάει..

Γι’ αυτό σας λέω, δεν είναι ο κορονοϊός, είναι ο κοροναγραμματοϊός. Στην πραγματικότητα δεν ξέρεις ακριβώς από πού να φυλαχθείς και τι να σε σώσει. Ολα μπορεί να ‘ναι ένοχα και όλα μπορεί να είναι αθώα. Να προσέχει κανείς αλλά με μέτρο… Αλλά πραγματικά συγγνώμη που χρησιμοποιώ λέξεις απαγορευμένες σε μια χώρα εδώ και τουλάχιστον 3.000 χρόνια. Τόσο απαγορευμένες στην κοινή συνείδηση που κάποιοι επινόησαν τη φράση «μέτρον άριστον» όχι γιατί ήταν καμιά μεγάλη φιλοσοφία, αλλά για να δώσουν στους πολλούς να καταλάβουν ποιος είναι ο σωστός δρόμος…