Από το voguing στον μεταμοντέρνο χορό, από το κινητικό ιδίωμα της πασαρέλας μόδας σε ένα μοναδικό χορευτικό στιλ, από τις συνοικίες του Χάρλεμ στα τέλη της δεκαετίας του ’60 έως το κέντρο της Αθήνας το 2019, από τα πιο σημαντικά μουσεία στις μεγαλύτερες θεατρικές σκηνές του κόσμου.
Ο διακεκριμένος χορογράφος Τράγιαλ Χάρελ επιστρέφει στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση για να παρουσιάσει σε παγκόσμια πρεμιέρα το έργο του «O Medea», από σήμερα έως και την Κυριακή 2 Ιουνίου. Μάλιστα, ο ίδιος ερμηνεύει τη Μήδεια, συνοδευόμενος από την ομάδα των χορευτών του.
Το «Ο Μedea» αποτελεί το πρώτο μέρος της νέας τριλογίας του αντισυμβατικού χορογράφου, που μέσα από επίκαιρα φιλοσοφικά και πολιτικά ερωτήματα εστιάζει τόσο στην ιστορική διάσταση του προσώπου όσο και στις αναπαραστάσεις του γυναικείου ψυχισμού, ξεπερνώντας τα στεγανά του χρόνου.
«O Medea»» – Τράγιαλ Χάρελ: Παγκόσμια πρεμιέρα στη Στέγη
Τα διλήμματα της ηρωίδας και το τελετουργικό στοιχείο του μύθου μετασχηματίζονται σε προσωπικές αφηγήσεις ενός πενταμελούς Χορού που επικαλείται το πρόσωπο της Μήδειας για να εκθέσει δικά του ζητήματα.
Πώς θα μιλούσε, πώς θα χόρευε και πώς θα έπαιρνε εκδίκηση σήμερα; Η Μήδεια πάντα επιστρέφει. Η εμβληματική ηρωίδα του Ευριπίδη έχει στοιχειώσει με τον δικό της τρόπο όλες τις εκφάνσεις της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Από τη μεγάλη οθόνη, τον μοντέρνο χορό, την όπερα, αλλά και τα εικαστικά, δεν υπάρχει άλλη μορφή με τόσο διαχρονική επιρροή. Πέρα όμως από το αδιαμφισβήτητο της «μυθολογικής» της εμβέλειας, η Μήδεια συνοψίζει επίσης το παράδοξο ενός εσωτερικού διχασμού: ο Αλλος μέσα στον ίδιο μας τον Εαυτό.
Η φεμινιστική εκδοχή του Χάρελ αρχίζει από εκεί όπου τελειώνει η «Μήδεια» του Ευριπίδη. Ο Χάρελ αναζητά αφηγήσεις που εξετάζουν τη ζωή της γυναίκας πέρα από τις στιγμές που προκαλούν ούτως ή άλλως αίσθηση. Το «O Medea» θέτει το ερώτημα: Πώς μπορούν οι άλλοι να αναγνωρίσουν και να συμμετάσχουν στον άγριο θρήνο που γεννά η ζωή μας; Τι σημαίνει να είσαι γυναίκα ανάμεσα σε άλλες γυναίκες που εκφράζουν το βάρος της ζωής τους μέσα από πράξεις που σε καθορίζουν, όπως η Μήδεια; Και πώς συνεχίζουν να ζουν κουβαλώντας τις ιστορίες τους για το πώς αγάπησαν, αγαπήθηκαν και προδόθηκαν, μέσα από τις εκστατικές τελετουργίες του πένθους;
Ο Τράγιαλ Χάρελ συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους χορογράφους της γενιάς του, η δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ και καλλιτεχνικούς θεσμούς, όπως το Φεστιβάλ της Αβινιόν, το Εθνικό Κέντρο Χορού του Παρισιού αλλά και το MoMA της Νέας Υόρκης. Στη Στέγη είχε έρθει το 2016, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Made in USA. Η πρώτη αναδρομική παρουσίαση του έργου του, με τίτλο «Hoochie Koochie», έγινε στο Barbican Centre του Λονδίνου, το 2017.
