Μια μοιραία γυναίκα στον Κεραμεικό

Μια γυναίκα σαγηνευτική, μοιραία, κουβαλώντας τα ήθη και το άρωμα της δεκαετίας του ’50 εισβάλλει σε μια παλιά αθηναϊκή αυλή.

Μια γυναίκα εξολοθρευτής αντρών που φέρνει ο γνωστός μας συγγραφέας Γιάννης Μαρής, όμως αυτή τη φορά χωρίς τη συνοδεία του αστυνόμου Μπέκα…

Η θεατρική ομάδα naan και το gazARTE παρουσιάζουν το μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή «Η κυρία της νύχτας» σε ένα αυθεντικό τοπίο της πόλης, στο Γκάζι, έναν υπαίθριο χώρο δίπλα στον πολιτιστικό χώρο «Τεχνόπολις», σε σκηνοθεσία της Φρόσως Λύτρα.

Η αυλή περιβάλλεται από άδεια πέτρινα κτίσματα που δημιουργούν ένα απόκοσμο σκηνικό περιβάλλον και ταυτόχρονα τον φυσικό τόπο δράσης του έργου.

Σε καθένα από τα πέντε δωμάτια οκτώ εικαστικοί αναπτύσσουν τη σκηνογραφία του έργου: το μπουντουάρ, τη λέσχη, το γραφείο, την κρεβατοκάμαρα κ.ά.

Οι θεατές μετακινούνται ανάλογα με τη δράση στην πρώτη και τη δεύτερη αυλή, παρακολουθούν την ιστορία να εκτυλίσσεται σε μακρινά και κοντινά «πλάνα», ενώ υπάρχουν σκηνές που ακούμε τους ήρωες αλλά δεν τους βλέπουμε.

Η ατμόσφαιρα του έργου είναι κατασκευασμένη με τα υλικά του φιλμ νουάρ, σχεδιασμένη σαν ένα αυθεντικό σκοτεινό noir theater που κάποια στιγμή συναντιέται με τον κινηματογράφο.

Ο Γιάννης Μαρής είναι ο αφηγητής, σαν να γράφει το βιβλίο μπροστά στους θεατές.

Το μυθιστόρημα «Η κυρία της νύχτας» δημοσιεύτηκε το 1955 στην εφημερίδα «Ακρόπολις» σε συνέχειες.

Ηρωίδα του η Λιάνα Περέζ, μια femme fatale της δεκαετίας του ’50, που εμφανίζεται από το πουθενά αναστατώνοντας την κοσμική κοινωνία της Αθήνας με απανωτά σκάνδαλα.

Η Περέζ έρχεται κατευθείαν από την κόλαση σκορπώντας τον θάνατο και την καταστροφή.

Με όπλο την ομορφιά, τη γοητεία, τον αισθησιασμό της, μπλέκει στα δίχτυα της άντρες που το όνομά τους συνδέεται με την οικονομική και ηθική διάλυση του πατρικού της, τον αφανισμό της οικογενειακής περιουσίας και τη μετέπειτα φυσική εξόντωση των γονιών της: η μητέρα της πέθανε από την πείνα, ο πατέρας της αυτοκτόνησε κι εκείνη μόνη και πάμφτωχη στο Παρίσι αναγκάστηκε να βγει στο πεζοδρόμιο.

Στα 25 της παντρεύτηκε έναν ηλικιωμένο άντρα από την Αργεντινή κι όταν αυτός πέθανε ήρθε στην Αθήνα πάμπλουτη, ισχυρή και έτοιμη να πάρει εκδίκηση.

Προκειμένου να πετύχει τον στόχο της δεν διστάζει να προκαλέσει ακόμα και τον δικό της θάνατο.

Η Φρόσω Λύτρα εκτός από τη σκηνοθεσία επιμελείται και τη δραματουργική επεξεργασία του κειμένου.

«Διάβασα την “Κυρία της νύχτας” πέρσι, εντελώς τυχαία. Αμέσως άρχισαν να γεννιούνται στο μυαλό μου εικόνες και η επιθυμία να το δω στη σκηνή.  Το είδος της γραφής, οι αισθησιακές περιγραφές, δημιουργούν μια νοσταλγία για τόπους και πρόσωπα μιας άλλης Αθήνας, μιας άλλης αισθητικής των πραγμάτων.

Ο τρόπος που οι άνθρωποι κινούνταν, μιλούσαν, αγαπούσαν. Ολα ήταν σαν να καλύπτονταν από μια μεμβράνη, ένα πέπλο: πίσω από τις δαντέλες, πίσω από γάντια, πίσω από τις κουρτίνες και τα τραπεζομάντιλα. Τότε που τα πράγματα στολίζονταν, σε αντίθεση με σήμερα που όλα είναι σκληρά, ωμά, απογυμνωμένα.

Οταν καταπιάστηκα με το έργο, μου έρχονταν στο νου εικόνες κόμικς, ένιωθα σαν να μην είχε γραφτεί με μολύβι αλλά με μαρκαδόρο… Γι’ αυτό στην παράσταση υπάρχει μια ειδική εκφορά του λόγου, ένα κουνημένο στήσιμο σε όλα.

Τα κοστούμια είναι κι αυτά πειραγμένα, περισσότερο εικαστικά. Η τουαλέτα της Περέζ, για παράδειγμα, έχει γλυπτά λουλούδια. Στοιχεία που υπογραμμίζουν την κλειδαρότρυπα. Η Λίνα Σακκά, που παίζει την Περέζ, δεν βγαίνει πρόστυχη αλλά με ανθρώπινα θηλυκά στοιχεία και με τονισμένη τη φυσική της ομορφιά».

⚫ Ενα αισθηματικό θρίλερ, μελό και κυνικό συγχρόνως;

Εργο σκοτεινό, αν και η αστυνομική έρευνα δεν εμπλέκεται παρά μόνο σε 2-3 σελίδες. Η ίδια η γραφή του Μαρή αποτελούσε το αφροδισιακό της εποχής. Δεν φοβόταν να περιγράψει τη λαγνεία, να μιλήσει για τη διαστροφή των ανθρώπων. Οι γυναίκες περίμεναν πώς και πώς τις συνέχειες, ήταν το «πορνογράφημά» τους. Οι περιγραφές των αισθησιακών σκηνών διεγείρουν τη σεξουαλικότητα: πώς πλησιάζονταν οι εραστές, πώς φιλούσε ο ένας τον άλλον. Σήμερα αυτός ο τρόπος θεωρείται παλιομοδίτικος. Στη θέση του βάλαμε τον ρεαλισμό, την αμεσότητα, δηλαδή σχέσεις χωρίς καμιά σαγήνη.

⚫ Πάντως η ηρωίδα δεν παραπέμπει στο κυρίαρχο γυναικείο πρότυπο…

Αυτό το μοντέλο είναι εξόριστο από την εποχή μας. Ο κώδικας της πρόκλησης έχει αλλάξει πια. Μια γυναίκα που χρησιμοποιεί τη σεξουαλικότητά της θεωρείται από γραφική έως ανόητη. Το ερωτικό στοιχείο αντιμετωπίζεται ως ταμπού, το ένστικτο υποτιμήθηκε, ο συντηρητισμός επικράτησε. Το βλέπω ακόμα και σε καλλιτέχνες και σοκάρομαι. Σπάνια βρίσκεις νέους ηθοποιούς που το θεωρούν ως αυτό που είναι: φυσικό. Το γυμνό στη σκηνή δεν είναι ντροπή αλλά κάτι ιερό. Είμαστε ερωτικά πλάσματα, γυναίκες και άντρες. Το ραντεβού, για παράδειγμα, είναι μια ιεροτελεστία, έχει σημασία τι θα φορέσεις για να πας στον «πόλεμο» με το αρσενικό. Εχει σημασία πώς «σκηνογραφείς» την ερωτική σου συνάντηση.

⚫ Μια πολυπληθής παραγωγή για τα σημερινά δεδομένα. Δώδεκα ηθοποιοί και πολλοί συνεργάτες.

Οι συνεργάτες συνεισφέρουν οικειοθελώς σ’ αυτήν τη δουλειά. Τελικά, πληρώνουμε ακριβά για να κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Χωρίς καμιά βοήθεια από την Πολιτεία, ούτε στα πιο απλά. Να σε απαλλάξουν ας πούμε από την Εφορία ή το ΙΚΑ. Αγωνίστηκα πολύ να βρω τον κατάλληλο χώρο, να συνθέσω την ομάδα. Το μέρος είναι καταπληκτικό, παρά τις δυσκολίες που δημιουργεί η γενικότερη χρήση. Η παράσταση αρχίζει στις 10 μ.μ. εξαιτίας του θορυβώδους περιβάλλοντος. Οταν έχει συναυλία δεν θα παίζουμε.

 Info:

Gazarte Theater (Βουτάδων 16, Κεραμεικός, τηλ.: 210-3460347). «Η κυρία της νύχτας» του Γιάννη Μαρή.

Σκηνοθεσία: Φρόσω Λύτρα. Σκηνογραφία: Μανόλης Παντελιδάκης.

Πρωτότυπη μουσική: Μιχάλης Νιβολιανίτης, Αλέξανδρος Χρηστάρας. Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης.

Φωτογραφία-μακιγιάζ: Αχιλλέας Χαρίτος. Χορογραφία: Αλέξης Φουσέκης. Παραγωγή: Ομάδα naan.

Παίζουν: Λίνα Σακά, Δημήτρης Καραμπέτσης, Δημήτρης Γεωργαλάς, Μελέτης Γεωργιάδης, Δημήτρης Δεγαΐτης, Δημήτρης Κυρατσούδης, Γιάννης Σοφολόγης, Ηλιάννα Γαϊτάνη, Αναστασία Χατζάρα, Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης, Αλέξης Φουσέκης. Τραγουδά η Μαριλού Κατσαφάδου.

Χορεύουν: Ελενα Κέκκου, Αλέξης Φουσέκης. Στους εσωτερικούς χώρους του οικήματος οκτώ εικαστικοί (Βασίλης Πέρρος, Ελενα Παπαδημητρίου, Εύα Νάθενα, Τάσος Λιακόπουλος, Εφη Σκαρβελάκη, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Μανόλης Παντελιδάκης, Μαρίνα Μαργέλου) παρουσιάζουν έργα τους απόλυτα εναρμονισμένα στην ατμόσφαιρα του έργου, δημιουργώντας ένα παράλληλο εικαστικό γεγονός.

Παραστάσεις έως τέλος Ιουλίου. Ωρα έναρξης: 21.45.