Η συζήτηση με τον ξεχωριστό αυτό καλλιτέχνη και άνθρωπο, με αφορμή την παράσταση, οδηγείται αβίαστα στην ξαφνική απώλεια του αγαπημένου του Αχίμ, χρόνια συνεργάτη και συντρόφου του.
Ο ίδιος ήταν ο πρώτος Κύπριος ηθοποιός που μίλησε ανοιχτά για τις ερωτικές του προτιμήσεις, καθώς, όπως μας εξηγεί, «σκέφτηκα ότι αυτή η δημοσιότητα θα δώσει δύναμη σε κάποιο αγόρι που ποθεί η ψυχή του αγόρια, αλλά κλαίει κρυφά, γιατί στη γειτονία του λένε ανέκδοτα για πούστηδες».
● Τι θα δούμε με δυο λόγια στη σκηνή του Bios με το Tea Ceremony;
Θα παρακολουθήσουμε μια Γκέισα που φτιάχνει τσάι για το κοινό, ακολουθώντας όλα τα παραδοσιακά στοιχεία που συνθέτουν μια Ιαπωνική τελετή τσαγιού .Ξέρουμε από την αρχή πως κάτι περίεργο συμβαίνει. Πώς όλα είναι μεν κανονικά, αλλά ο χαρακτήρας αυτός κάπου το πάει. Με μεταξένια φωνή και ρυθμό, μας ταξιδεύει σ’ όλο τον κόσμο. Θέλει να ανακαλύψει ποιος μαζεύει το τσάι που θα πιούμε και ποιος το χρυσό που κοσμεί τα φλυτζάνια μας.
Καταλήγει σε σπηλιές στην Αφρική, σε δωμάτια φυλακές, σε χωράφια ποτισμένα με δάκρυα δούλων. Την ίδια ώρα, οι κάμερες ασφαλείας μάς προσέχουν. Ευτυχισμένοι θα πάμε να κοιμηθούμε οι λίγοι «τυχεροί», αφού δούμε τους βομβαρδισμούς στη Γάζα, στα smartphones μας, που έχουν κοβάλτιο, βαμμένο με αίμα παιδιών στην Αφρική. Η Γκέισα Κικουνοχάνα αναλαμβάνει να εξαγνίσει με το δικό της τρόπο, το ζοφερό αυτό τοπίο. Τα υπόλοιπα, επί σκηνής.
● Η παράσταση έχει κάνει μια μεγάλη πορεία σε πολλά φεστιβάλ και χώρες του εξωτερικού. Ένα περιστατικό που σας έδωσε μεγάλη χαρά;
Ταξιδέψαμε πολύ με τον Αχίμ. Πήγαμε Βερολίνο, Εδιμβούργο, Βαλκάνια, Βόρεια και Νότια Ιταλία. Από τον κάθε σταθμό, αναμνήσεις χίλιες. Θα σταθώ σε κάτι που συνέβη στην Ιβρέα (εκεί που ο Ιταλός οραματιστής Ολιβέτι, είχε τη γνωστή εταιρεία). Στήσαμε το σκηνικό μας σε ένα απίθανο μπαρόκ θέατρο.
Όλα καλά και όλα ωραία, μέχρι που ξεκίνησαν ζαλάδες και εμετοί. Είχα κολλήσει γαστρεντερίτιδα. Με έναν κόκκινο κουβά στα παρασκήνια, σε περίπτωση που έπρεπε να τρέξω, ξεκίνησα. Στο μενού προστέθηκαν πυρετός και αδυναμία και εγώ ανέβηκα στη σκηνή με το κιμονό μου και χίλιες προσευχές. Ευτυχώς από την αρχή, το βλέμμα μου έπεσε στον 10χρονο Αλεξάντερ, γιο οικογενειακού μας φίλου Είχε παρακολουθήσει την παράσταση την προηγούμενη χρονιά, στο Μουσείο Ασιατικής Τέχνης στο Τορίνο. Του είχε κάνει εντύπωση πως ο τύπος με το καπελάκι εξαφανίζεται και στη θέση του εμφανίζεται μια γκέισα. Το ενθουσιώδες χαμόγελο του γέμισε την αίθουσα και μένα. Ξέχασα το σώμα μου που υπέφερε. Έπαιξα όπως ποτέ ξανά. Ένα μικρό παιδί έσωσε την παράσταση με την αθώα, υπέροχη του ενέργεια. Όταν τελείωσε η παράσταση έπεσα τέζα αλλά και ευγνώμων στο κρεβάτι, για δυο μερόνυχτα.
● Διαβάζουμε ότι η παράσταση αποτελεί ένα κοινωνικοπολιτικό σχόλιο στην εκμετάλλευση του ισχυρού εις βάρος του αδυνάμου.
Θα δανειστώ απόσπασμα από πρόσφατη έκθεση για να απαντήσω. Εκτιμάται λοιπόν ότι η καταναγκαστική εργασία είναι πιο κοινή σε χώρες χαμηλού εισοδήματος και είναι στενά συνδεδεμένη με τη ζήτηση από χώρες υψηλότερου εισοδήματος. Τα δύο τρίτα όλων των κρουσμάτων καταναγκαστικής εργασίας συνδέονται με παγκόσμιες προμηθευτικές αλυσίδες. Να πούμε επίσης πως οι μεγαλύτερες οικονομίες παγκοσμίως και η Ε.Ε., εισάγουν αγαθά αξίας 468 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία κινδυνεύουν να παράγονται με καταναγκαστική εργασία.
● Τη σκηνοθεσία της παράστασης είχε κάνει ο Αχίμ Γουίλαντ, στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένη η παράσταση. Δεν είναι δύσκολο να επαναλαμβάνετε το Tea Ceremony χωρίς εκείνον;
Είναι δύσκολη η διαδικασία προς την παράσταση χωρίς τον Αχίμ. Τον τελευταίο καιρό που κάνω όσα έκανε, έχει γεμίσει το σπίτι από τη μορφή του, τη φωνή του, τις κινήσεις του. Αυτό πονάει αλλά από την άλλη, είναι πένθος. Το πένθος πηγάζει από την αγάπη και δε μπορείς να το αποφύγεις. Αν μπορείς και το ζήσεις δημιουργικά, ακόμη καλύτερα.. Ανυπομονώ πως θα είναι, όταν θα βρίσκομαι επί σκηνής, αρθρώνοντας τα λόγια που γράψαμε μαζί, και που όσες φορές τα έλεγα, τον άκουγα μέσα στην αίθουσα να αναπνέει, να γελά, να συγκινείται. Οι ψυχές μας κατοικούν στα ποιήματα μας, στα τραγούδια μας, στου κήπους που ποτίζουμε. Ο Αχίμ κατοικεί σε πολλά, και ένα από αυτά είναι η συγκεκριμένη παράσταση, που διακόπηκε κατά τη διάρκεια ανεβάσματος στη Σικελία, με τον θάνατο του. Η «Τελετή τσαγιού» είναι αφιερωμένη στη μνήμη του. Κουβαλάει τώρα πια και την ψυχή του, και ευχαρίστως να σηκώσω το βάρος. Το αξίζει ο Αχίμ.
● Πώς διαχειρίζεστε την απώλειά του;
Με δάκρυα πολλά, με διαλογισμό, με προσευχή. Η σιωπή του νου αφήνει χώρο στον Θεό να δουλέψει μέσα μας, να μαλακώσει την ψυχή, η προσευχή είναι διάλογος με τα αόρατα, αιώνια… Στα αόρατα είναι ο Αχίμ μαζί με ωραία παρέα.. Ξέρω σίγουρα πως θα συναντηθούμε σα φύγω και εγώ. Με όλους που αγαπάμε συναντιόμαστε. Μέχρι τότε, τον αφουγκράζομαι στη φύση…στα αστέρια.
● Με τον Αχίμ ήσασταν ζευγάρι και ζούσατε στην Κύπρο, μια εξίσου συντηρητική με την Ελλάδα χώρα. Αντιμετωπίσατε δυσκολίες;
Απλά αγαπούσα έναν υπέροχο άντρα, και εξακολουθώ. Η αγάπη δεν φέρνει δυσκολίες. Αν ήρθαν δεν το κατάλαβα, γιατί ήμουνα λουσμένος μέσα σε αγάπη και αποδοχή από τον έναν. Τον ακριβό μου Αχίμ. Αξίζει να προσθέσω πως στην Πάφο, την πόλη μου, η συμπαράσταση που βίωσα μου έδωσε μεγάλη δύναμη. Όπου πήγαινα εισέπρατα αγκαλιές και αγάπη. Ακόμη και από αγνώστους.
● Είστε από τους πρώτους Κύπριους ηθοποιούς που μίλησαν ανοιχτά για τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις. Ποια ανάγκη σας οδήγησε εκεί;
Εννοείτε ερωτικές προτιμήσεις. Σώμα και καρδιά και ψυχή. Είχα ερωτηθεί λοιπόν, σε μια συνέντευξη, αν είμαι ερωτευμένος.. Ένιωσα την ανάγκη να πω την αλήθεια μου. Τα όμορφα, όταν το φέρει η στιγμή, πρέπει να τα λέμε. Σαν τα όμορφα τραγούδια. Δεν είναι ωραίο να τα τραγουδάμε κρυφά. Ήξερα επίσης ότι θα δώσει δύναμη το δημοσίευμα, σε κάποιο αγόρι που ποθεί η ψυχή του αγόρια, αλλά κλαίει κρυφά, γιατί στη γειτονία του λένε ανέκδοτα για πούστηδες. Αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά.
● Ως επισκέπτης πως βλέπετε την Αθήνα;
Είμαι πια μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Τη λέξη «μόνιμος» βέβαια τη βρίσκω αστεία μετά τον ξαφνικό θάνατο του Αχίμ. Ας πω καλύτερα πως μετακόμισα ξανά, μετά από απουσία πολλών χρόνων.. Εδώ είχα ζήσει τα 90ς μέχρι αρχές του 2004.Σπούδασα και δούλεψα στην πόλη αυτή. Εδώ γνώρισα τον Αχίμ. Παρατήρησα πάντως πως το άγαλμα του Έρωτα στο Ζάππειο σκούριασε και πως λείπουν τα αδέσποτα σκυλιά από τους δρόμους της Αθήνας. Επίσης, ο αριθμός των τουριστών στο κέντρο είναι αφόρητος. Ας μη μιλήσουμε για ομοφοβία και φασισμό… τραγική κατάσταση. Όπως και να ήταν και όπως και να είναι, με την Αθηνά είμαι ερωτευμένος σταθερά.
.
Το «βιογραφικό» της παράστασης
Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στη Κύπρο και έκτοτε έχει ταξιδέψει σε πολλές χώρες της Ευρώπης, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές, με το κοινό να την αγκαλιάζει από την αρχή. Το «Tea Ceremony» τιμήθηκε με το Βραβείο καλύτερης παράστασης στο Φεστιβάλ Θεάτρου Milano Off το 2019, ενώ το 2020, ο Μάριος Ιωάννου απέσπασε το Βραβείο Αντρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Fiat, στο Μαυροβούνιο. Σημαντικοί σταθμοί για το έργο ήταν οι παραστάσεις στο Τορίνο, στη Ρώμη, στο Εδιμβουργο (Zoo Playground) και στο Φεστιβάλ MESS, στο Σεράγεβο. Επόμενος σταθμός της παράστασης είναι το Λονδίνο.
Το «Tea Ceremony» των SRSLY_yours, είναι αποτέλεσμα συνεργασίας καλλιτεχνών από Κύπρο, Ελλάδα, Γερμανία και Ιαπωνία.
Το φετινό ανέβασμα αφιερώνεται στη μνήμη του δραματουργού και σκηνοθέτη της παράστασης, Achim Wieland, που ήταν και ο δημιουργός των SRSLY_yours.,Ο πολύτιμος μας Achim έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στη Σικελία, κατά τη διάρκεια ανεβάσματος της παράστασης εκεί.
«O συγκεκριμένος μονόλογος καταπιάνεται με ένα ουσιαστικό και προκλητικό θέμα και αυτό μέσα στο πιο αναπάντεχο σκηνικό. Η παράσταση είναι καλοφτιαγμένη και η ερμηνεία του Ιωάννου υπέροχη και πολυδιάστατη»
(Jo Tomalin, Fringe Review, 2020)
Η παράσταση είναι στην αγγλική γλώσσα
Συντελεστές
Σκηνοθεσία- Δραματουργία: Achim Wieland – Στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένη η παράσταση.
Ερμηνεία: Μάριος Ιωάννου
Κείμενο: Achim Wieland, Μάριος Ιωάννου, Ensemble
Καλλιτεχνικός σύμβουλος: Akiko Hamazaki
Χορογραφία-Κίνηση: Αλέξης Βασιλείου
Σκηνικά-κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Βασίλης Πετεινάρης
Touring Light Concept: Γιώργος Λαζόγλου
Παραδοσιακός ιαπωνικός χορός: Zuiou Shinozuka
Περούκα: Μάριος Νεοφύτου
Ημέρες και ώρες:
1-2, 8-9 και 15-16 Νοεμβρίου
Στις 21:00
Διάρκεια: 70 λεπτά
Bios MAIN 84, Πειραιώς 84
τηλ. 2103425335
Προπώληση: https://www.more.com/theater/tea-ceremony-1/
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος 13€, Μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, άνω των 65 ετών, ΑΜΕΑ) 10€
-320x213.jpg)
