Όσο πλούσιο είναι το βιογραφικό της, τόσο σεμνή και προσγειωμένη είναι η παρουσία της στον χώρο όλα αυτά τα χρόνια. Η Κυριακή Δοξαρά, η ψυχή του θεάτρου Σκάλα, μαζί με τον Βασίλη Ροδίτη, από το 2004 μέχρι σήμερα, χωρίς ποτέ να έχουν πάρει επιχορήγηση από το Υπουργείο Πολιτισμού, κάνουν μικρά θεατρικά θαύματα εντός και εκτός συνόρων.
Το ιδιαίτερο είδος κουκλοθεάτρου που παρουσιάζουν με μεγάλες ομιλούσες κούκλες με μηχανισμούς, ξυλόγλυπτες επιτραπέζιες κούκλες και μαριονέτες, αλλά και παραμυθάδες ηθοποιούς επί σκηνής, δεν μπορεί παρά να μαγέψει μικρά αλλά και μεγαλύτερα παιδιά. «Επειδή το θέατρο που πιστεύουμε και αγαπάμε, θέλουμε να παντρεύει πολλά και διαφορετικά είδη έκφρασης, τόσο εικαστικής όσο και θεατρικής», όπως θα μας πει η ίδια.
Αυτή τη φορά, παρουσιάζουν ένα πολύ ιδιαίτερο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν με τίτλο «Το παλιό σπίτι», έχοντας επηρεαστεί από το εικαστικό περιβάλλον του Πικάσο, τον κυβισμό και τη ρομαντική ροζ και γαλάζια περίοδο για τον κόσμο των αναμνήσεων.
Η πρεμιέρα της παράστασης αναμένεται για την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου και οι κούκλες θα ζωντανεύουν όλες τις Κυριακές του Μαρτίου και του Απριλίου στο θέατρο Radar στις 12:00.
● Η νέα σας παράσταση έχει τίτλο «Το παλιό σπίτι». Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το συγκεκριμένο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν;
Το Παλιό Σπίτι είναι ένα από τα πιο φιλοσοφημένα παραμύθια του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν που ο κάθε θεατής θα ταυτιστεί με διαφορετικό τρόπο με τους ήρωες του. Είναι ένα έργο τρυφερό και ανθρώπινο, ύμνος στη φιλία και την αγάπη, που βοηθάει τα παιδιά να αναγνωρίσουν και να φανερώσουν τα συναισθήματα τους, όπως κάνει και το Μικρό Αγόρι μέσα από την γνωριμία του με τον ηλικιωμένο παραμυθά φίλο του στο έργο μας.
Κι αυτή η αναγνώριση των συναισθημάτων είναι τόσο σημαντική στις μέρες μας που η αποξένωση και η απομόνωση συνεχίζει να υπάρχει και να πληγώνει.
Κι όταν ο άνθρωπος, ο θεατής μας, είναι πληγωμένος θα πρέπει να έρθουμε εμείς οι καλλιτέχνες να του ξορκίσουμε τον φόβο και να του ξαναθυμίσουμε την πίστη στην ομορφιά και στην κρυμμένη μαγεία. Και «Το Παλιό Σπίτι» του Άντερσεν, όντας γεμάτο με κόσμους του φανταστικού που γλυκαίνουν την καρδιά και πλουτίζουν τα όνειρα, έγινε το μονοπάτι που διαλέξαμε για να περπατήσουν τα παιδιά με τους μεγάλους χέρι χέρι στα παραμύθια τους!
● Από που ξεκινάτε κάθε φορά, όταν δουλεύετε μια παράσταση;
Συνήθως από μια ισχυρή εικόνα που είναι χίλιες λέξεις, ικανή να μας αφηγηθεί τα κρυμμένα νοήματα του έργου.
Στο «Παλιό Σπίτι», για παράδειγμα, που υπάρχει πολύ έντονη η σύγκριση του παλιού ρομαντικού κόσμου με τον σύγχρονο και πολυάσχολο κόσμο της εποχής μας, είδαμε τις σκηνές του παραμυθιού σαν εικόνες εμπνευσμένες από ζωγραφική του Pablo Picasso (με κυβισμό για την σύγχρονη πραγματικότητα – και ρομαντική ροζ και γαλάζια περίοδο για τον κόσμο των αναμνήσεων).
● Ασχολείστε μ’ ένα ιδιαίτερο είδος κουκλοθεάτρου, με μεγάλες κούκλες και δρώντες ηθοποιούς. Πείτε μας δύο λόγια γι’ αυτό.
Ναι, στην σκηνή θα δείτε να εμφανίζονται παραμυθάδες ηθοποιοί, ομιλούσες κούκλες με μηχανισμούς, ξυλόγλυπτες μαριονέτες, επιτραπέζιες κούκλες, αντικείμενα και σκηνικά που ζωντανεύουν μαγικά…Και γιατί όλα αυτά μαζί και χωριστά; Επειδή το θέατρο που πιστεύουμε και αγαπάμε, θέλουμε να παντρεύει πολλά και διαφορετικά είδη έκφρασης, τόσο εικαστικής όσο και θεατρικής. Πιστεύοντας πάντα με πάθος τις ιστορίες που επιλέγουμε, θέλουμε να βάζουμε πολλά χρώματα στην παλέτα μας για να έχει το τελικό έργο δύναμη και αλήθεια. Έτσι, χρόνια τώρα συνδυάζουμε το Θέατρο με την Κούκλα, τη Ζωγραφική με το Παραμύθι, τη Μιμική με τον Λόγο, πιστεύοντας σε ένα ολοκληρωμένο θέατρο που να αγγίζει μικρούς και μεγάλους.
● Στο πλούσιο βιογραφικό σας, βλέπουμε σημαντικές καλλιτεχνικές στιγμές, όπως η συμμετοχή σας στο θέατρο Forum σε πρόγραμμα Erasmus για εφήβους από όλη την Ευρώπη, αλλά και τη δουλειά σας ως γλύπτες στην Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων – Αθήνα 2004. Υπήρχε κάποια στήριξη από την πολιτεία ή το Υπουργείο Πολιτισμού για το Θέατρο Σκάλα;
Αχ, αυτό είναι μια πονεμένη ιστορία. Όχι το θέατρο μας, το Θέατρο Σκάλα, δεν έχει πάρει ποτέ του επιχορήγηση από το Υπουργείο Πολιτισμού, από το 2004 που το ιδρύσαμε μέχρι σήμερα. Η μόνη ενίσχυση που μας έχει δοθεί είναι τα οδοιπορικά μας όταν επιλεγήκαμε, ανάμεσα σε διεθνείς θιάσους, να συμμετάσχουμε στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου στην Πράγα το 2006.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι αληθινοί χορηγοί του Θεάτρου Σκάλα είναι οι εκλεκτοί του συνεργάτες και οι αγαπημένοι θεατές που σταθερά το ακολουθούν σε κάθε του νέο του ταξίδι.
● Πώς είναι σήμερα το θέατρο για παιδιά στην Ελλάδα; Έχει εξελιχθεί σε σχέση με το παρελθόν;
Τόσο ως δημιουργός παραστάσεων όσο και ως μητέρα, είμαι βέβαιη ότι έχουμε εξαιρετικού επιπέδου θέατρο για παιδιά! Οι επιλογές των περισσότερων θιάσων είναι αληθινά ευφάνταστες και ο τρόπος διαφορετικός. Ευτυχώς ξεφεύγουμε σιγά σιγά από τις δοκιμασμένες συνταγές παραστάσεων που συχνά επαναλαμβάνονται και πάμε για εξερευνήσεις πιο κοντά στους προβληματισμούς και τα ενδιαφέροντα των παιδιών του σήμερα που μπορούν όμως να αναδεικνύουν ακόμα τη φαντασία και τη μαγεία…
● Τι μπορεί να κερδίσει ένας μικρός θεατής παρακολουθώντας την παράστασή σας;
Η παράσταση μας είναι κατάλληλη και για μικρούς και για μεγάλους θεατές, στη λογική των κλασικών παραμυθιών που φτιάχτηκαν για να τα αφηγούνται και να τα ακούν όλες οι ηλικίες, ανοίγοντας ένα διαφορετικό παράθυρο στον κόσμο.
Ξέρουμε όμως ότι τα παιδιά θα μπουν με πιο ανοιχτές καρδιές στον πολύχρωμο κόσμο που φτιάξαμε για αυτά και ευχόμαστε, επειδή αυτή η παράσταση πραγματεύεται και τις σχέσεις των μικρών παιδιών με την τρίτη ηλικία, να τα αγγίξει για να καταλάβουν λίγο καλύτερα τους παππούδες και τις γιαγιάδες, που απλόχερα τους προσφέρουν την ζεστασιά τους.
●Πείτε μας ένα σχόλιο για τη δουλειά σας, που όταν το θυμάστε πάντα χαμογελάτε.
«Μα, πως γίνεται η μια παράσταση σας να μη μοιάζει με την άλλη; Επίτηδες το κάνετε;»
● Επόμενα επαγγελματικά σχέδια
Να ταξιδέψουμε! Να ταξιδέψουμε με την παράσταση μας τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων, για να δούμε και πάλι πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνεται ο μικρός μας θεατής το έργο μας ανάλογα με τα ερεθίσματα και το περιβάλλον του.
Στο Θέατρο Radar (210 9769294, 6978692757) Πλατεία Μετρό Αγ. Ιωάννη και Πυθέου
Σταθμός Μετρό «Άγιος Ιωάννης» / Πλατεία Αγίου Ιωάννη
Έναρξη Κυριακή 27 Φεβρουαρίου και κάθε Κυριακή στις 12:00
Διάρκεια: 1 ώρα
Τιμή εισιτηρίου: 8 ευρώ
Το παραμύθι μας
(…)Ψηλά στον δρόμο βρισκόταν ένα πολύ παλιό σπίτι. Ήταν, σχεδόν, 300 ετών και είχε πλατιά σκαλοπάτια σαν κανενός παραμυθένιου παλατιού!
Στην πολυκατοικία, απέναντι, ζούσε κι ένα αγόρι με ζωηρά μάτια που του άρεσε πολύ να κοιτάει το παλιό σπίτι. Κι όποτε το κοίταζε στο φεγγαρόφωτο, νόμιζε ότι έβλεπε τα πιο παράξενα πράγματα…
Τον δρόμο όπως ήταν τον παλιό καιρό, ιππότες να τον προστατεύουν, μπαλαρίνες να χορεύουν και υδρορροές με τρεχούμενα νερά σαν δράκοντες που παλεύουν.
Στο παλιό σπίτι όμως ζούσε στα αλήθεια ένας μοναχικός κύριος με βελούδινα ρούχα και χρυσά κουμπιά που ήξερε να αφηγείται τις πιο θαυμάσιες ιστορίες…
Σενάριο/Σκηνοθεσία/Κούκλες/Φώτα/Μουσική Επιμέλεια: Κυριακή Δοξαρά
Σκηνογραφία: Βασίλης Ροδίτης
Θεατρικά Κουστούμια: Ευανθία Στεφανοπούλου
Ζωγραφική : Ορφέας Ροδίτης
Παίζουν: Ευανθία Στεφανοπούλου, Κυριακή Κυριακουλέα, Κυριακή Δοξαρά
Φωτογραφίες / Βίντεο: Ιωάννης Γκουτζουρής
