«Είναι καταδίκη να ζεις στη μοναχικότητα και τη σιωπή»

«Τη ζωή αξίζει να τη ζεις με θάρρος». Ο Γιάννης Mπέζος, δυναμικός και αισιόδοξος, δεν συμμερίζεται την απόγνωση, την γκρίνια και τους επαγγελματίες γκρινιάρηδες και επαναλαμβάνει: «Δεν αξίζει να ζει κανείς έτσι. Τη ζωή αξίζει να τη ζεις με θάρρος».

Οχι ότι δεν έχει επίγνωση της κατάστασης και με το παραπάνω. «Νομίζω ότι ένα από τα βασικά μας θέματα, όταν, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα βγούμε από αυτή την κατάσταση, είναι ότι πρέπει να αναλογιστούμε τι ήταν αυτό που ζήσαμε, να καταλάβουμε τι έγινε. Να καταλάβουμε ότι υπήρχε ένας κόσμος που δοκιμάστηκε πάρα πολύ και δεν αναφέρομαι μόνο στους ανθρώπους που χάθηκαν ή ασθένησαν, αλλά σε έναν αρκετά μεγάλο κορμό ανθρώπων που δοκιμάστηκε εργασιακά, με την κλεισούρα, οικογένειες και κυρίως τα παιδιά. Θα πρέπει λοιπόν λίγο να σκεφτούμε όλοι πώς αυτή η εμπειρία θα μας κάνει να αντιληφθούμε ότι όλα αυτά που ζούμε δεν είναι αυτονόητα, η καθημερινότητα θέλει φροντίδα, να την προσέχουμε λίγο περισσότερο, να τη θεωρούμε ακριβή και να χαιρόμαστε κάθε μέρα, να μην τη θεωρούμε δεδομένη. Να μη σπρώχνουμε τον χρόνο να φύγει…».

Μιλήσαμε μαζί του με αφορμή το έργο «Αινιγματικές παραλλαγές» που ανεβαίνει στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Εχοντας κλείσει σχεδόν 46 χρόνια από τότε που πρωτοπάτησε -από φοιτητής- στο σανίδι, μας εξηγεί γιατί αξίζει να παιχτεί το έργο που έγραψε ο Γάλλος συγγραφέας Ερικ Εμάνουελ Σμιτ περισσότερα από 25 χρόνια πριν:

«Ο λόγος που εμείς τολμούμε να το ζωντανέψουμε είναι ότι πραγματεύεται κάποια θέματα που τα εμπεριέχουμε όλοι μας. Οπως είναι η τάση για απομόνωση, για μοναξιά, για απαξίωση των υπολοίπων. Κάποια πράγματα όπως είναι οι ερωτικές σχέσεις, οι σχέσεις μεταξύ των ανδρών – γιατί πρόκειται για αντρικό έργο. Τελικά ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζει μόνος του. Αυτός ο άνθρωπος, ο συγγραφέας, είναι μονήρης, ζει απομονωμένος σε ένα φιόρδ και το έργο μάς δείχνει ότι δεν μπορείς να ζεις μόνος, πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρεσαι κάπου με έναν τρόπο, είτε μέσω της αλληλογραφίας είτε μέσω των αναμνήσεων είτε μέσω της μουσικής. Δεν μπορείς να ζεις στη μοναχικότητα και τη σιωπή, είναι καταδίκη. Και ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι κάτι πολύ μοναδικό, όταν οι άνθρωποι καταφέρνουν να επικοινωνούν».

Η υπόθεση του έργου αφορά έναν καταξιωμένο νομπελίστα συγγραφέα που ζει απομονωμένος και δέχεται την επίσκεψη ενός δημοσιογράφου, «τους οποίους ενώνει μια γυναικεία παρουσία με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο». Ως εδώ. Τα υπόλοιπα μας καλεί να τα ανακαλύψουμε καθώς «το θέατρο δεν μπορείς να το διηγηθείς». Οπως αναφέρει και στο σκηνοθετικό του σημείωμα ο Σωτήρης Τσαφούλιας, «οι “Αινιγματικές παραλλαγές” του Eρικ Εμάνουελ Σμιτ είναι ένα έργο που ουσιαστικά μας δείχνει πως όσα μας διχάζουν μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε αυτά που μας ενώνουν με σκοπό -τι άλλο;- μια καλύτερη ζωή που την κυβερνά η ομόνοια και η αγάπη στην πραγματική, οικουμενική και πανανθρώπινη διάστασή της».

Παρά τις αναταράξεις, τις σκηνές που έκλεισαν λόγω κρουσμάτων αλλά και για οικονομικούς λόγους και τους μεγαλύτερους θεατές που κυρίως φοβούνται να εκτεθούν έστω και στο θέατρο, ο Γιάννης Μπέζος παραμένει αισιόδοξος: «Θέλω να πιστεύω ότι το καλοκαίρι ηθοποιοί και θεατές θα ξανοιχτούν στους αγρούς και στα λιβάδια».

Στα σχέδιά του για τότε είναι μια πανελλαδική περιοδεία με τις Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη σε μετάφραση Κ.Χ. Μύρη, σκηνοθεσία του ίδιου και μουσική του Φοίβου Δεληβοριά.

?INFO: «Αινιγματικές παραλλαγές» του Eρικ Εμάνουελ Σμιτ.

Μετάφραση: Εύα Κοτανίδη.

Σκηνοθεσία: Σωτήρης Τσαφούλιας-Πυγμαλίων Δαδακαρίδης.

Παίζουν οι Γιάννης Μπέζος, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης.

Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος. Από 4 Φεβρουαρίου.

Ωρες και μέρες παραστάσεων: Τετάρτη και Κυριακή 7 μ.μ., Πέμπτη και Παρασκευή 9 μ.μ., Σάββατο 6 μ.μ. και 9 μ.μ.

Εισιτήρια: Α’ ζώνη: 25 € / Μειωμένο: 20 €, Β’ ζώνη: 20 € / Μειωμένο: 15 €. Προπώληση ticketservices.gr, viva.gr, artinfo.gr. Πληροφορίες-κρατήσεις 2109213310.