Η Πίνα Μπάους στον κόσμο του Μάκβεθ

Πάνω από σαράντα χρόνια μετά την πρεμιέρα του και είκοσι εννέα μετά την τελευταία του παρουσίαση, το γερμανικό κοινό είχε τη μεγάλη ευκαιρία να ανακαλύψει ένα από τα πρώτα έργα της Πίνα Μπάους, εκείνο που ίσως έθεσε τις βάσεις της μεγάλης και ξεχωριστής χορογραφικής της γλώσσας. Μια ματιά πάνω στον «Μάκβεθ» του Σέξπιρ κι ας έχει τον περίεργο τίτλο «Την παίρνει από το χέρι και την οδηγεί στο κάστρο, οι άλλοι ακολουθούν».

Το έργο, για δύο ηθοποιούς και εφτά χορευτές, ανέβηκε για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων από το Χοροθέατρο του Βούπερταλ στην Οπερα της πόλης και προσέλκυσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Πόσοι σημερινοί κριτικοί χορού στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», την «Γκάρντιαν» και τη «Μοντ» είχαν μπει στο επάγγελμα το 1978, όταν η Πίνα Μπάους, σχετικά νέα καλλιτεχνική διευθύντρια του Χοροθεάτρου του Βούπερταλ και σχεδόν άγνωστη έξω από τη Γερμανία, αποδέχτηκε μια παραγγελία από τον περίφημο θεατρικό σκηνοθέτη Πέτερ Ζάντεκ για μια παράσταση χορού πάνω στον «Μάκβεθ», προορισμένη για ένα Φεστιβάλ Σέξπιρ;

Σε συνεργασία με τον Ρολφ Μπόρτσικ, τον σκηνογράφο, πρώτο της σύζυγο, η Πίνα μεταφέρει την τραγωδία σε ένα κλειστό, κομψό, αριστοκρατικό, ψηλοτάβανο σαλόνι, με πιάνο, κόκκινα χαλιά και πολυθρόνες, με μια υποψία κήπου έξω από τα παράθυρά του. Με πάρα πολύ κείμενο, κάποιο από τον Σέξπιρ, κάποιο με δικά της λόγια, με πολλή μουσική (από Μπιζέ, Γκριγκ, Ντεμπισί μέχρι Μορικόνε) η ιστορία του φιλόδοξου ζεύγους Μάκβεθ εκτυλίσσεται, όπως γράφει η «Μοντ», με «ακραία αγριότητα» και με «τολμηρή τρέλα». Η Πίνα Μπάους αναπτύσσει τα γνωστά θέματα του έργου (σχέση των δύο φύλων, εξουσία, ενοχή, μίσος) δοκιμάζοντας για πρώτη φορά τη μέθοδο που δεν θα εγκαταλείψει μέχρι τον θάνατό της, το 2009: κάνει ερωτήσεις στους χορευτές-ηθοποιούς της και μαζεύει υλικό.