Υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες τους οποίους ανακάλυψα μέσα από την τριβή και τους λέω στους ηθοποιούς. Δεν είναι όμως κανόνες του πώς να παίζεις. Είναι κανόνες του πώς να διαθέτεις τον εαυτό σου. Εχει τεράστια διαφορά
Λευτέρης Βογιατζής
Η Εταιρεία των Φίλων της Τέχνης του Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων ιδρύει το ετήσιο πρόγραμμα σεμιναρίων πάνω στο έργο του Λευτέρη Βογιατζή με τον γενικό τίτλο «Στο Εργαστήριο του Λευτέρη Βογιατζή – Ανιχνεύοντας τον τρόπο του».
Η δημιουργία του «Εργαστηρίου», που ξεκινάει τον Νοέμβριο, έρχεται να ολοκληρώσει τους στόχους της Εταιρείας για τη δημιουργική προώθηση του έργου του Λευτέρη Βογιατζή.
Το Θέατρο της Οδού Κυκλάδων συνεχίζει τη λειτουργία του σε νέες βάσεις, κρατώντας το καλλιτεχνικό επίπεδο ψηλά, εκεί που το είχε ο Λευτέρης Βογιατζής, επιζητώντας την καινοτομία και κρατώντας ζωντανή την παράδοση.
Ηδη το Αρχείο του σκηνοθέτη δωρήθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη, πραγματοποιήθηκε επιστημονική διημερίδα σε συνεργασία με το Θεατρικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το περιοδικό «Σύγχρονα Θέματα» φιλοξένησε αφιέρωμα σχετικό με το έργο του.
Και τώρα έρχεται το σεμινάριο «Ανιχνεύοντας τον τρόπο του Λευτέρη Βογιατζή». Η μη μέθοδος, σκοπός του Εργαστηρίου είναι να μεταδώσει όψεις του πρισματικού σκηνικού λόγου του Λευτέρη Βογιατζή όπως τον βίωσαν και τον επεξεργάστηκαν προσωπικά οι συνεργάτες του, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία τους – κατά τον εκπεφρασμένο στόχο του ίδιου του σκηνοθέτη.
Η ομάδα εργασίας για τη δημιουργική προώθηση του έργου του Λευτέρη Βογιατζή αποτελείται από τους ηθοποιούς, τους σκηνογράφους, τους ενδυματολόγους και τους μουσικούς που συνεργάστηκαν στενά μαζί του.
Οι ίδιοι, στη ροή των σεμιναρίων, θα διασταυρωθούν και με άλλους στενούς συνεργάτες του, με θεατρολόγους κ.ά. Η ομάδα εργασίας, για το πρώτο αυτό σεμινάριο, αποτελείται από τους Στεφανία Γουλιώτη, Νίκο Κουρή, Αμαλία Μουτούση, Χλόη Ομπολένσκι, Γιώργο Σκεύα. Το κάθε σεμινάριο θα συγκροτεί έναν φάκελο με την εργασία του, που θα ενταχθεί σε μια ενιαία εκδοτική σειρά.
«Στόχος είναι να εντοπιστούν οι χειρονομίες-κλειδιά κι εκείνα τα μοτίβα όπου βρίσκονται αποκρυσταλλωμένες, συμπυκνωμένες πολλές από τις σελίδες που αφορούν την υποκριτική και σκηνοθετική παρακαταθήκη του Λευτέρη Βογιατζή» λέει η Ειρήνη Λεβίδη.
«Ο Λευτέρης Βογιατζής δεν πίστευε στις μεθόδους που παγιώνουν/παγώνουν/νεκρώνουν το θέατρο. Η αναζήτησή του, η εγρήγορσή του ήταν ακούραστη και γενεσιουργός. Ανιχνεύοντας τον τρόπο του, σημαίνει θέτω σε εγρήγορση τον ψυχικό και τον πνευματικό μου κόσμο, εφευρίσκω νέα μέτρα και σταθμά για να προσεγγίζω κάθε φορά το αντικείμενό μου, δημιουργώ».
«Την ώρα που ψάχνεις την απόσταση των νοημάτων, το έργο έχει ήδη παιχτεί», «Να ευχαριστιέσαι την άγνοιά σου», «Ο τονισμός σού επιτρέπει να μπεις στα νοήματα, με τους συνηθισμένους τονισμούς δεν ακούς πια το νόημα», «Γιατί βιάζεσαι;
Γιατί, σου είπε η λέξη “πες με”;», «Δεν χρειάζεται ψυχολογία για να μπεις σε περιοχές»… Λίγες από τις άπειρες φράσεις που κατέγραψε η Στεφανία Γουλιώτη, χωρίς να τις καταλάβει τη στιγμή που εκείνος ήταν δίπλα της.
«Αλλά κι αυτό το είχε προβλέψει», μας λέει η ίδια. «“Γράψε το τώρα για να το καταλάβεις σε δέκα χρόνια…” είπε. Αυτά τα δέκα χρόνια πέρασαν και μετά από πολύ κόπο νομίζω πως καταλαβαίνω λίγο καλύτερα τι εννοούσε. Κάτι πολύ δύσκολο στην πράξη, αλλά μαγικό στη σύλληψη. Κάτι σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί αλλά και μόνο να κοιτάς προς αυτή την κατεύθυνση αλλάζει την ποιότητα της σκηνικής σου ύπαρξης. Αυτή την πορεία προς την κατανόηση θέλουμε να μοιραστούμε με τους συμμετέχοντες στο Εργαστήριο, μήπως από κοινού τα καταφέρουμε καλύτερα».
«Αυτά που έμαθα από τον Λευτέρη, αυτά που με διαμόρφωσαν, μπαίνουν άραγε σε λέξεις;» αναρωτιέται η Αμαλία Μουτούση. «Και τι λέξεις θα είναι αυτές, αφού ο Λευτέρης απεχθανόταν κάθε είδους ορισμό ή διατύπωση. Ξέρω πως όλα αυτά τρυπώνουν, συνειδητά ή ερήμην μου, σε κάθε μου ρόλο.
Αραγε θα μπορούσα -έξω από ρόλους- να βρω τις λέξεις να τα διατυπώσω, να τα μοιραστώ και να τα επικοινωνήσω; Εχουμε λάβει από τον Λευτέρη τέτοιο δώρο, πώς να μη θέλουμε κάτι να ανταποδώσουμε; Να μοιραστούμε το δώρο λοιπόν. Γι’ αυτόν τον λόγο μαζευτήκαμε εμείς που για χρόνια περπατήσαμε κοντά του. Κι αυτό που μας φέρνει όλο και πιο κοντά είναι η ανάγκη να κρατήσουμε ζωντανή -με κάθε δυνατό τρόπο- τη μνήμη μας για τον Λευτέρη και το έργο του».
Το «Εργαστήριο» θα λειτουργεί τρεις μήνες κάθε χρόνο και θα επιδιώξει ανταλλαγές με αντίστοιχα κέντρα του εξωτερικού. Τα σεμινάρια, συνολικού χρόνου 192 ωρών, ξεκινούν τον Νοέμβριο και ολοκληρώνονται στο τέλος του Ιανουαρίου 2018. Η διάρκεια των σεμιναρίων των Αμ. Μουτούση, Στ. Γουλιώτη, Ν. Κουρή και Γ. Σκεύα είναι συνολικά 48 ώρες για τον κάθε ένα. Ακριβείς πληροφορίες και ημερομηνίες για το masterclass της Χλόης Ομπολένσκι θα ανακοινωθούν σύντομα.
Η διαδικασία για την εισδοχή των 20 ατόμων που θα παρακολουθήσουν συνολικά όλα τα σεμινάρια θα γίνει ως εξής:
Θα δοθεί μέσω Τύπου ανοιχτή πρόσκληση για αποστολή βιογραφικών, η οποία θα απευθύνεται σε τελειόφοιτους και απόφοιτους σπουδαστές δραματικών σχολών, φοιτητές θεατρολογίας, Καλών Τεχνών και όσους ασχολούνται, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, με την τέχνη του θεάτρου. Θα ακολουθήσει αξιολόγηση των βιογραφικών και επιλογή των 20 καλύτερων.
Τα βιογραφικά θα πρέπει να αποσταλούν από 1 έως 15 Σεπτεμβρίου. Θα ακολουθήσουν συνεντεύξεις και η τελική επιλογή των είκοσι συμμετεχόντων. Το «Εργαστήριο» έχει χρηματοδοτηθεί με 10.000 ευρώ από το Ιδρυμα Ωνάση.
