Αυτά τα κάνανε οι δικτατορίες

Αυτή η κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία για πολλά άσχημα πράγματα. Για τα σκάνδαλα, για τη λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων μέσω της ακρίβειας ώστε να γεμίζει ο κρατικός κορβανάς από διαρκώς αυξημένα φορολογικά έσοδα, για την εξυπηρέτηση ημετέρων, για την κατασπατάληση πόρων χωρίς κανένα όφελος στην κοινωνία, για την προπαγάνδα του ψεύδους και της εξαπάτησης, για την αναλγησία της.

Το σημαντικότερο όμως είναι οι αντιδημοκρατικές παρεμβάσεις της. Δεν υπάρχει ούτε μία παρέμβαση αυτής της κυβέρνησης που να διευρύνει τις λαϊκές ελευθερίες και τα δικαιώματα. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει αυτά τα επτά χρόνια. Με πράξεις και με νομοθετικές παρεμβάσεις δημιουργήθηκε ένα ολόκληρο σύστημα συρρίκνωσης ελευθεριών και δικαιωμάτων. Άλλοτε στο όνομα του νόμου και της τάξης, άλλοτε στο όνομα της διασφάλισης της συλλογικής ασφάλειας κι άλλοτε από ψιλοαφορμές κι επειδή… «έτσι μας αρέσει». Πρόκειται για το δόγμα της περικύκλωσης της κοινωνίας. Όσο πιο στενά είναι τα όρια μέσα στα οποία κινείται ο πολίτης τόσο πιο ελεγχόμενος είναι.

Χθες πέρασε από τη Βουλή και έγινε νόμος του κράτους τροπολογία του Αδ. Γεωργιάδη, της κυβέρνησης δηλαδή, βάσει της οποίας ο υπουργός μπορεί να διορίζει τη διοίκηση του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (Διοικούσα Επιτροπή, Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο και Εξελεγκτική Επιτροπή) μέχρι να γίνουν εκλογές. Κι αυτό γιατί ο Σύλλογος βρίσκεται τώρα σε διοικητικό αδιέξοδο.

Ο ΠΙΣ δεν είναι ένα απλό σωματείο εργαζομένων. Είναι ταυτόχρονα και το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των γιατρών πανελλαδικά, όπως και ένας επιστημονικός φορέας που εκτελεί χρέη επίσημου συμβούλου τής εκάστοτε κυβέρνησης για θέματα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης. Επίσης είναι νομικό πρόσωπο αναγνωρισμένο από τα δικαστήρια, τα οποία και αποφασίζουν για την επίλυση των διοικητικών του προβλημάτων όποτε και αν υπάρξουν. Παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας δεν νοείται. Είναι ευθεία παραβίαση του Συντάγματος.

Είναι φανερό πως τόσο η κυβέρνηση όσο και ο υπουργός της θέλουν να βάλουν στο χέρι τη διοίκηση του Συλλόγου για να προωθήσουν δικούς τους ανθρώπους και να ελέγξουν τις εξελίξεις στον κορυφαίο αυτό επιστημονικό φορέα. Κι είναι εξίσου φανερό πως αν περάσει -δηλαδή αν εφαρμοστεί- αυτή η διάταξη, ανοίγει διάπλατα η πόρτα για την επέκτασή της και σε άλλους επιστημονικούς και συνδικαλιστικούς φορείς της χώρας.

Ποτέ άλλοτε δεν επιχειρήθηκε να καταλυθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο η αυτονομία ενός κοινωνικού-επιστημονικού φορέα. Αυτή τη δουλειά μέχρι τώρα ξέραμε πως την έκαναν οι δικτατορίες. Και μπορεί δικτατορία να μην έχουμε, αλλά οι πρακτικές της φαίνεται πως έλκουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη.