Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η ομορφιά δεν είναι ο υπέρτατος στόχος. Η ομορφιά είναι ο μόνος στόχος

Αυτήν την ατάκα έχει γράψει στο σενάριο της νέας του ταινίας, «The Neon Demon», ο Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν και σ’ αυτή τη φιλοσοφία μοιάζει να υπακούει χρόνια τώρα, ειδικά απ’ όταν άγγιξε τη μέγιστη διασημότητα με το «Drive» και με το «Only God Forgives», αναδεικνύοντας, μαζί με τη σαγήνη του Ράιαν Γκόσλινγκ, τη δική του εστέτ φιλοδοξία.

Στο «The Neon Demon», ο Ρεφν παρακολουθεί την ιστορία μιας 16χρονης κοπέλας, της Τζέσι, πανέμορφης και αθώας, που πηγαίνει στο Λος Αντζελες για να γίνει μοντέλο, αλλά πέφτει θύμα μιας μυστηριώδους ομάδας που καταβροχθίζει νεαρή σάρκα για να διατηρήσει την ομορφιά και τη φρεσκάδα της.

«Η ηρωίδα μου είναι το θήραμα για ένα σωρό αρπακτικά: είναι νέα, είναι παρθένα, είναι αγνή κι αυτό ο Neon Demon θέλει να το παγιδεύσει, γιατί η εμμονή μας με την ομορφιά εξακολουθεί να εκτοξεύεται στα ύψη. Δεν θα σταματήσει ποτέ» εξηγεί ο Ρεφν.

«Η διάρκεια ζωής της ομορφιάς εξακολουθεί να συρρικνώνεται, η ομορφιά γίνεται όλο και πιο νέα, πιο νέα. Αυτό, για μένα, είναι η βάση για μια σπουδαία ταινία τρόμου».

Η πρωταγωνίστρια της ταινίας, η 18χρονη τώρα Ελ Φάνινγκ, αδελφή της επίσης ανερχόμενης σταρ Ντακότα Φάνινγκ, μιλά για την ηρωίδα της με ένα βάθος γνώσης, μια και η ίδια έχει μπει στους κύκλους του Χόλιγουντ ήδη από τα δύο της χρόνια:

Η ηρωίδα μου είναι 16 χρόνων, έχει άφθονη φυσική ομορφιά και φρεσκάδα, σ’ αυτήν την ηλικία τίποτα δεν είναι δύσκολο. Δύσκολο είναι να είσαι 20 και να νιώθεις ότι έχεις γεράσει, έτσι όπως σήμερα η ομορφιά αποκτά συνεχώς χαμηλότερο μέσο όρο ηλικίας. Αυτή η ταχύτητα σε μεταμορφώνει σε πεινασμένο τέρας κι αυτό απεικονίζει η ταινία

Δεν είναι τυχαία επιλογή η ταινία να εκτυλίσσεται στη σκιά του Χόλιγουντ: «Το Λος Αντζελες είναι ένα μέρος πολύ ελκυστικό και, ταυτόχρονα, πολύ σκοτεινό» λέει η Φάνινγκ. «Οι άνθρωποι πηγαίνουν εκεί για να εκπληρώσουν τα όνειρά τους, να γίνουν κάτι.

»Κι αυτό κάποιες φορές συμβαίνει, χωρίς να σημαίνει ότι θα διαρκέσει ή ότι η πόλη δεν θα σε καταβροχθίσει, γιατί είναι τόσο λαμπερή και όμορφη που δύσκολα μπορείς να της αντισταθείς».

Ενας νάρκισσος του σινεμά κι ο ίδιος, ο Ρεφν έχει ακούσει πολλές φορές –και με τη νέα του ταινία– επικρίσεις για την αποτύπωση μόνο τού φαίνεσθαι. «Ερχονται κάποιοι και μου λένε, η ταινία σου είναι τόσο επιφανειακή» σχολιάζει. «Τους λέω, είστε με τα καλά σας;

Η ομορφιά είναι το πιο σύνθετο ζήτημα της ύπαρξής μας, γιατί επηρεάζει τους πάντες και τα πάντα. Η ματαιοδοξία είναι ένα μεγάλο κομμάτι του ανθρώπινου ενστίκτου, το ίδιο και ο φθόνος. Αλλά πάντα πιστεύω ότι είναι καλύτερο να αγκαλιάσεις αυτά τα ελαττώματα παρά να τα κρύβεις, γιατί έτσι τουλάχιστον μπορείς να γελάς με τον εαυτό σου».

Η -ούτως ή άλλως- πανέμορφη και δροσερή Ελ Φάνινγκ έχει βρει τον δικό της τρόπο να αντιμετωπίζει το κυνήγι της ομορφιάς, αλλά και τη δημοσιότητα που το απαιτεί: «Ζούμε τη ζωή του instagram και των social media», εξηγεί, «σ’ ένα σύμπαν όπου ο σωματότυπος της μόδας αλλάζει κάθε μέρα κι όπου ελάχιστες από τις εικόνες που κυκλοφορούν είναι αληθινές. Τα πρότυπα αλλάζουν με εξωφρενική ταχύτητα και προσπαθούμε να τα οικειοποιηθούμε πανικόβλητοι.

Ελπίζω το μέλλον να μην είναι έτσι, να μην κοιτάζουμε όλοι βωβοί την οθόνη του κινητού μας περιμένοντας εντολές. Υπάρχουν apps για να κάνεις το δέρμα σου να μοιάζει πιο λαμπερό, τη μέση σου πιο λεπτή. Κι όταν μετά βλέπεις αληθινές φωτογραφίες, σου φαίνονται ελαττωματικές, απλώς επειδή δείχνουν την πραγματική εικόνα του πώς μοιάζουμε. Εγώ δεν μοιάζω όπως δείχνω στις φωτογραφήσεις, αυτό θα έπρεπε να είναι αυτονόητο».

Και παρότι ο Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν μοιάζει να έχει την ομορφιά ως Ευαγγέλιο, δεν παύει να υπερασπίζεται τον δικό του σεβασμό και θαυμασμό προς το γυναικείο φύλο: «Οσοι λένε ότι αντικειμενοποιώ τις γυναίκες είναι τόσο παλιομοδίτες» λέει με μια δόση κυνισμού.

Είμαι άντρας, ναι, και έστησα μια κάμερα. Ομως δεν τις αντικειμενοποιώ για να τις ελέγχω – τις αντικειμενοποιώ για να υποταχθώ στον έλεγχό τους. Στη δική μας ταινία, όλοι οι άντρες βρίσκονται εκεί μόνο επειδή τους το επιτρέπουν οι γυναίκες. Και δεν υπάρχει τίποτε πιο φεμινιστικό απ’ αυτό.

Απλώς ζούμε σ’ έναν κόσμο που συχνά επιμένει σ’ έναν φεμινισμό ξεπερασμένο και συμβατικό. Οπότε, ευτυχώς που εγώ έρχομαι απ’ το μέλλον, γιατί αλλιώς τα πράγματα θα ήταν μάλλον βαρετά

Η ταινία προβάλλεται στις αίθουσες

από την Tanweer.